Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Καταλανική Εταιρεία»

κάποια επέκταση/διόρθωση
(κάποια επέκταση/διόρθωση)
{{ανακρίβεια}}
{{ειδικός}}
Η '''Καταλανική Εταιρεία''' ή '''Μεγάλη Καταλανική Κομπανία''' (ισπ. ''Companyia Catalana d'Orient'' στα Καταλανικά, ''Societate Catallanorum'') ήταν ένα [[μισθοφόροι|μισθοφορικό]] σώμα [[Καταλανοί|Καταλανών]] που έδρασε τον [[14ος αιώνας|14ο αιώνα]] στη [[Σικελία]], στηστις μικρασιατικές και ευρωπαϊκές περιοχές της [[Βυζαντινή Αυτοκρατορία|Βυζαντινής Αυτοκρατορίας]] και στις [[Φραγκοκρατία|φραγκοκρατούμενεςςφραγκοκρατούμενες]] περιοχές της [[Ελλάδα|Ελλάδας]].
== Ιστορικό ==
Δημιουργήθηκε το [[1302]] από τον γερμανικής καταγωγής [[Ροζέ ντε Φλορ]] (Roger de Flor, Rutger von Blum) με [[Αλμογάβαροι|Αλμογάβαρους]]. μεΟ σκοπόΡοζέ ναντε προσφέρειΦλορ τιςαρχικά έμμισθεςήταν μέλος του [[Ναΐτες|τάγματος των Ναϊτών]] αλλά κατηγορήθηκε από αυτούς για υπεξαίρεση και, αφού διέφυγε, έφτιαξε μισθοφορικό σώμα από Καταλανούς και Αραγωνέζους ([[Αλμογάβαροι|Αλμογάβαρους]]), προσφέροντας τις υπηρεσίες τηςτου στον βασιλιά της Σικελίας, Φρειδερίκο Β'. Όμως , μετά την [[ειρήνη της Καλταμπελότα]] (31 Αυγούστου 1302), ο Ροζέ και οι μισθοφόροι του έμειναν χωρίς αντικείμενο, ενώ οι Ναΐτες συνέχιζαν να τον καταζητούν. Έτσι αυτός ήρθε σε συννενόηση νμε τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου [[Ανδρόνικος Β΄ Παλαιολόγος|Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο]] που υπέφερε από έλλειψη αποτελεσματικού στρατού για την αντιμετώπιση της ολοένα διογκούμενης απειλής των Τούρκων στη [[Μικρά Ασία]].<ref Ηname=Lock185>Lock Κομπανία(1995), σ.185</ref> Ταυτόχρονα, ο Φρειδερίκος, ικανοποιημένος που απέπλευσεέφευγαν, τους παρείχε ναυτικά μέσα για να φτάσουν στον νέο προορισμό τους. Η Κομπανία, αποπλέοντας το καλοκαίρι του 13021303 από τη [[Σικελία]], αριθμούσε, 32σύμφωνα πλοίαμε καιτον 2.500Καταλανό στρατιώτες.χρονογράφο Mαζίτης με[[Ραμόν ταΜουντανέρ]], γυναικόπαιδα1.500 ιππότες, έφθαναν4.000 συνολικάελαφρά τιςοπλισμένους επτάπεζούς και χιλιάδεςάλλους άτομα1.000 Μεπεζούς τηνστρατιώτες άφιξημε τους, οακολούθους Ανδρόνικοςτους. έχρισεΤον τονΣεπτέμβριο Ροζέτου ντε1303 Φλόρκατέπλευσαν «Μεγαστην Δούκα»[[Κωνσταντινούπολη]].<ref name=Lock185>Lock (1995), σ.185</ref>
 
[[Αρχείο:Crònica de Ramon Muntaner.jpg|thumb|200 px|right|Σελίδα από το Χρονικό του Ραμόν Μουντανέρ]]
Λίγο μετά την την άφιξή τους όμως στην [[Κωνσταντινούπολη]], συγκρούστηκαν για σχετικά ασήμαντη αφορμή με τους εκεί Γενοβέζους και οι συγκρούσεις αυτές άφησαν τρεις χιλιάδες νεκρούς Γενοβέζους. Τελικά με την διαμεσολάβηση του [[Ροζέ ντε Φλορ]] και του Μαρσάλα, [[Δρουγγάριος|Δρουγγαρίου]] του βυζαντινού στόλου, τα πνεύματα ηρέμησαν. Ακολούθως οι Καταλανοί πέρασαν στη μικρασιατική όχθη και συγκρούστηκαν με τους Τούρκους, σκοτώνοντας δεκατρείς χιλιάδες από αυτούς (σκότωναν κάθε άρρενα άνω των δεκατριών ετών). Στη συνέχεια κατέλαβαν τη [[Φιλαδέλφεια (Μικρά Ασία)|Φιλαδέλφεια]], την Έφεσο και τη Μαγνησία, υποχρεώνοντας τους Τούρκους να καταφύγουν στην Κιλικία και τον Ταύρο. Κατά τον [[Ραμόν Μουντανέρ]] (Ramón Muntaner), που ήταν μέλος της Κομπανίας και ο οποίος έγραψε χρονικό για τη δράση της, σε μάχη κατά των σαράντα χιλιάδων Τούρκων που έγινε κοντά στο όρος Ταύρος, οι Τούρκοι ηττήθηκαν αφού έχασαν δέκα οκτώ χιλιάδες στρατιώτες.
 
Το 1304, ο Ανδρόνικος ονόμασε τον Ροζέ ντε Φλορ «Καίσαρα», γεγονός που δημιουργεί ζηλοτυπίες στο Παλάτι. Οι Καταλανοί διαχειμάζουν στην [[Καλλίπολη]] και ετοιμάζονται να επιστρέψουν στην Μικρά Ασία. Ο Μιχαήλ όμως, γιος του Ανδρόνικου, καλεί τον Ροζέ ντε Φλορ στην [[Αδριανούπολη]]. Ο Ροζέ προσέρχεται στην Αδριανούπολη παρά τις προειδοποιήσεις της γυναίκας του Μαρίας. Μόλις τελειώνει το γεύμα που του παραθέτει και ο Ροζέ εξέρχεται από την αίθουσα, τον περιμένουν Αλανοί μισθοφόροι και τον δολοφονούν, στις [[4 Απριλίου]] του [[1305]]. Το σχέδιο ήταν ότι οι Καταλανοί δίχως αρχηγό θα παραδίνονταν. Αντίθετα, οι τελευταίοι αρχίζουν την λεγόμενη «[[καταλανική εκδίκηση]]» (''venganza catalana'') και λεηλατούν πόλεις και χωριά. Ο Αυτοκράτορας αποστέλλει ένα μεγάλο στρατό εναντίον τους, αλλά οι Καταλανοί τον αντιμετωπίζουν σκοτώνοντας είκοσι έξι χιλιάδες Βυζαντινούς. Στην συνέχεια καταδιώκουν τους Αλανούς και σκοτώνουν οκτώ χιλιάδες επτακόσιους, όλους δηλαδή εκτός από τις γυναίκες τους. Με τις συνεχείς επιδρομές τους ερημώνουν όλη την Θράκη. «Η εκδίκησή μας ήταν τόσο μεγάλη, με τη βοήθεια του θεού, όσο ποτέ δεν είχε ξαναγίνει» αναφέρει ο Φρανθίσκο Μονκάδα. Με το πέρας της «καταλανικής εκδίκησης», οι Καταλανοί δημιουργούν το «συμβούλιο των Δώδεκα» (''Consell de Dotze'') για να τους κυβερνήσει. Με τη Θράκη ερημωμένη, αποφασίζει να επιτεθούν στη Θεσσαλονίκη αλλά αποτυγχάνουν.Την Θεσσαλονίκη υπερασπίζεται ο βυζαντινός δούκας και στρατηγός Ιωάννης Χανδρηνός που απομακρύνει τους Καταλανούς από τα εδάφη της Μακεδονίας. Στη συνέχεια στρέφονται κατά του Αγίου Όρους και συγκεκριμένα κατά της [[Μονή Χιλανδαρίου|Μονής Χιλανδαρίου]]. Το γεγονός έχει καταγραφεί από τους ιστορικούς, [[Ραμόν Μουντανέρ]], [[Νικηφόρο Γρηγορά]], τον Μοναχό Σάββα τον Β' από την [[Μονή Βατοπεδίου]] και τον μοναχό Δανιήλ τον Β' από την [[Μονή Χιλανδαρίου]].
20.831

επεξεργασίες