Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Σωκράτης Κουγέας»

μ
27/9 ημερ θαν
μ
μ (27/9 ημερ θαν)
Ο '''Σωκράτης Κουγέας''' ([[1877]]-[[27 Σεπτεμβρίου]] [[1966]]<ref>Το Βήμα, φύλλο 28/9/1966, Απέθανε χθες ο Σ. Κουγέας, σελ. 2.</ref>) υπήρξε ακαδημαϊκός και συγγραφέας.
 
== Βιογραφικά στοιχεία ==
Γεννήθηκε στις [[14 Σεπτεμβρίου]] το [[1877]] στο χωριό [[Δολοί]] της [[Μεσσηνιακή Μάνη|Μεσσηνιακής Μάνης]]. Αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στην [[Καλαμάτα]] έκανε σπουδές Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας από το [[1894]] μέχρι το [[1899]] της οποίας αναγορεύθηκε διδάκτωρ με την διατριβή ''De novo Xiphilineo codice Iberitico 812''. Με υποτροφία του Ελληνικού Κράτους συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στη [[Γερμανία]] (Halle[[Χάλη]], [[Μόναχο]], [[Βερολίνο]]) και στην [[Γαλλία]] ([[Παρίσι]]), από το [[1904]] έως το [[1909]]. Υπήρξε μαθητής του [[Σπυρίδων Λάμπρος|Σπυρίδωνα Λάμπρου]] και αργότερα συνεργάτης του. Η διδακτική σταδιοδρομία του μετά την επάνοδό του στην [[Ελλάδα]] άρχισε από το [[Διδασκαλείο Μέσης Εκπαίδευσης]] ([[1910]]-[[1916]]). Από το [[1916]] μέχρι το [[1918]] διετέλεσε γραμματέας των [[Γενικά Αρχεία του Κράτους|Γενικών Αρχείων του Κράτους]]. Από το [[1918]] έως το [[1947]] δίδαξε ως τακτικός καθηγητής στην έδρα της Αρχαίας Ιστορίας στη Φιλοσοφική ΣχοληΣχολή Αθηνών. Δίδαξε επίσης στην [[Ανώτατη Σχολή ΚάλώνΚαλών Τεχνών]] από το [[1931]] έως το [[1947]], στο [[Πάντειο Πανεπιστήμιο]] από το [[1943]] μέχρι το [[1950]]. Από το [[1923]] μέχρι τον θάνατό του υπήρξε άμισθος διευθυντής του Τμήματος χειρογράφων της [[Εθνική Βιβλιοθήκη|Εθνικής Βιβλιοθήκης]]. Το [[1929]] εξελέγη μέλος της [[Ακαδημία Αθηνών|Ακαδημίας Αθηνών]]. Την ίδια χρονιά το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο του Βερολίνου τον ανακήρυξε αντεπιστέλλον μέλος του. Το [[1937]] το [[Πανεπιστήμιο της Τυβίγγης]] και το [[1958]] το [[Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης|Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης]] τον ανακήρυξαν επίτιμο διδάκτορα.
Συνεργάστηκε με την παλαιογραφική αποστολή, που πήγε στην [[Πάτμος|Πάτμο]] και στο [[Άγιο Όρος]] (1895) όταν ήταν δευτεροετής φοιτητής της Φιλοσοφικής μαζί με τον Σπυρίδωνα Λάμπρο, καθώς και σε χώρες του εξωτερικού. Μαζί με τον von Soden ερεύνησε χειρόγραφα της [[Καινή Διαθήκη|Καινής Διαθήκης]] σε βιβλιοθήκες της Αθήνας, του Μέγάλου Σπηλαίου, της Πάτμου, της Άνδρου.
Μαζί με τον [[Κωνσταντίνος Άμαντος|Άμαντο]] εξέδιδε το περιοδικό ''Ελληνικά'' την περίοδο από το [[1928]] ως το [[1939]].
* Ιστορικαί πηγαί δια την ηγεμονίαν της Μάνης (1774-1821), Αθήναι , Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Τυπογραφείον Σπυρόπουλου : 1961.
* Βερολίνειος παραλλαγή του περί νηστείας εμμέτρου κανόνος Λουκά του Χρυσοβέργη [ανάτυπο ], Αθήναι, [χ.ε.] : 1957.
* Συμβολαί εις την ιστορίαν της υπό τους Ορλώφ ΠελλοποννησιακήςΠελοποννησιακής Επαναστάσεως (1770), Αθήναι, Τυπογραφείον Μυρτίδη : 1955.
* Η ανθρωποκτονία (το φονικό) ως διεγγύημα τρίτου εν Μάνη, Θεσσαλονίκη , Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών : 1953.
* Η υπό τους Μακεδόνας Ένωσις των αρχαίων Ελλήνων και ο καταστατικός αυτής χάρτης : (διάλεξις γενόμενη εν τη αιθούση της εταιρείας μακεδονικών σπουδών), Θεσσαλονίκη , Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών : 1952.
86.304

επεξεργασίες