Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Αστακός»

2.323 bytes αφαιρέθηκαν ,  πριν από 8 έτη
καμία σύνοψη επεξεργασίας
 
 
Έχετε μαγειρέψει ποτέ αστακό; Τον έχετε δει να προσπαθεί να βγει από την κατσαρόλα; Έχετε ακούσει (όπως πολλοί λένε) την στριγκλιά που κάνει; Πέρα από κάθε πλάκα, το θέμα έχει αποτελέσει αντικείμενο διαμάχης μεταξύ πολλών ανθρώπων αλλά και της επιστημονικής κοινότητας. Οι αστακοί όταν τους βάζουμε στην κατσαρόλα και τους βράζουμε ζωντανούς, πονάνε; Νιώθουν το απίστευτο κάψιμο του βραστού νερού; Η μέχρι τώρα επικρατούσα άποψη, ήταν ότι οι αστακοί, αλλά και τα καβούρια και οι καραβίδες, δεν πονάνε. Είναι όμως τα πράγματα έτσι…;
 
Μία ανατριχιαστική αποκάλυψη έκαναν επιστήμονες που μελέτησαν το νευρικό σύστημα των καρκινοειδών, αφού όπως ανακάλυψαν, έχουν αισθητήρες πόνου και αισθάνονται στο έπακρο όλα τα φρικτά βασανιστήρια στα οποία υποβάλλονται (όπως βράσιμο ζωντανά στη κατσαρόλα, κόψιμο δαγκανών κ.α.)
 
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Journal of Experimental Biology και αποκαλύπτει ότι τα καρκινοειδή και πολλοί ακόμα οργανισμοί διαθέτουν ειδικούς αλγοϋποδοχείς (αισθητήρες πόνου) και αντιλαμβάνονται πλήρως τα επικίνδυνα ερεθίσματα, ενεργοποιώντας ένα ταχύτατο ανακλαστικό αποφυγής
Μια νέα έρευνα Βρετανών επιστημόνων θεωρεί ότι τα μαλακόστρακα, όπως τα καβούρια, οι γαρίδες, οι αστακοί, οι καραβίδες, νιώθουν τον πόνο. Οι επιστήμονες μάλιστα ζητούν από τις αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου, να θεσπίσουν κανονισμούς σχετικά με το βράσιμο των συγκεκριμένων ζώων, προκειμένου εκείνα να μην τυραννιούνται.
 
Μάλιστα, τα είδη αυτά διαθέτουν και μνήμη του πόνου, καθώς η υποβολή τους σε επώδυνα ερεθίσματα τα οδηγεί σε προσπάθειες αποφυγής τους στο μέλλον.
 
Επώδυνα πειράματα όπως η διοχέτευση μικρής τάσης ρεύματος σε ένα καβούρι ή η καυστική σόδα στις κεραίες της καραβίδας έδειξαν πως τα ζώα αυτά, όχι μόνο αντιδρούν έντονα στον πόνο, αλλά προσπαθούν και να τον αποφύγουν την επόμενη φορά.
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό πειραματικής βιολογίας "Journal of Experimental Biology" και οι διαπιστώσεις της ομάδας του καθηγητή Μπομπ Έλγουντ της Σχολής Βιολογικών Επιστημών του πανεπιστημίου Κουίνς του Μπέλφαστ, ήταν συγκλονιστικές. Οι επιστήμονες προκειμένου να διαπιστώσουν εάν τα μαλακόστρακα νιώθουν πόνο, έκαναν πειράματα με καβούρια, τα οποία υπέβαλαν σε μικρά ηλεκτρικά σοκ. Τα καβούρια όχι μόνο αντιδρούσαν στις ηλεκτρικές εκκενώσεις, αλλά στη συνέχεια προσπαθούσαν να αποφύγουν τα ηλεκτροσόκ, και όταν η αγκίδα τα πλησίαζε, έσπευδαν να κρυφτούν όπου μπορούσαν .
 
Η μελέτη αυτή, αποδεικνύει πόσο βάναυση είναι η πρακτική των αλιέων να κόβουν τις δαγκάνες από ζωντανά καβούρια και στη συνέχεια να τα πετούν στη θάλασσα ή να βράζουν ζωντανούς τους αστακούς, γεγονός που τους προκαλεί μαρτυρικούς πόνους.
 
Όπως ελπίζουν οι ειδικοί, η έρευνα αυτή, θα ευαισθητοποιήσει τους ανθρώπους οι οποίοι συνήθως προσέχουν μόνο τα θηλαστικά γιατί τα νιώθουν πιο κοντά στην αλυσίδα εξέλιξής τους.
Η ίδια ερευνητική ομάδα, κατά το παρελθόν είχε κάνει παρόμοια πειράματα σε γαρίδες και τα αποτελέσματα ήταν ακριβώς τα ίδια. Η επιστημονική κοινότητα συμφωνεί ότι η μελέτη του πόνου σε διάφορα είδη όπως τα μαλακόστρακα, δεν είναι εύκολη υπόθεση αλλά τελικά κατάφεραν να διαπιστώσουν ότι και αυτά τα είδη πραγματικά πονάνε.
 
 
Αυτή τη στιγμή στην Αγγλία, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων (EFSA), αναγνωρίζεται ότι μόνο τα ψάρια μπορούν να νιώσουν πόνο, ενώ για τα μαλακόστρακα δεν υπάρχει ανάλογη παραδοχή.
 
 
«Από φιλοσοφική άποψη είναι αδύνατο να αποδείξει κανείς με απόλυτο τρόπο ότι ένα ζώο νιώθει πόνο. Όμως υπάρχουν διάφορα κριτήρια που δείχνουν αν βιώνεται ή όχι πόνος. Δεν ξέρω τι γίνεται στο μυαλό ενός καβουριού. Όμως αυτό που μπορώ να πω είναι ότι η όλη συμπεριφορά του ξεπερνά το απλό αντανακλαστικό και ταιριάζει με όλα τα κριτήρια του πόνου», σχολίασε ο επικεφαλής της έρευνας δρ Έλγουντ. Ό ίδιος τόνισε μάλιστα, ότι η ομάδα του, θα αναζητήσει νέες αποδείξεις για τον πόνο που βιώνουν οι αστακοί, οι καραβίδες, τα καβούρια και οι γαρίδες, ψάχνοντας για ορμονικές και άλλες βιοχημικές αλλαγές στα μαλακόστρακα εξαιτίας του στρες που βιώνουν, όταν πονάνε.
 
== Αλιεία ==
Η επαγγελματική αλιεία του αστακού στις ελληνικές θάλασσες, από στατιστική άποψη, παρακολουθείται. Συγκεκριμένα το [[2001]] αλιεύθηκαν 233 τόνοι, το [[2002]] 112 τόνοι και το [[2003]] μόλις 90 τόνοι ενώ σύμφωνα με εκτιμήσεις υπάρχει τρομερή πίεση στα αλιευτικά αποθέματα στο συγκεκριμένο είδος σε όλη τη λεκάνη της Μεσογείου εκτός του Αιγαίου λόγο της ποιότητάς του και των υψηλών τιμών που ζητούνται από την αγορά που σε συνδυασμό με την αυξανόμενη ζήτηση (ειδικά μετά το 2003) δημιουργούν συνθήκες δύσκολες για το είδος.
Ανώνυμος χρήστης