Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Αστικός κώδικας»

Διόρθωσα την εισαγωγική παράγραφο, το ιστορικό κομμάτι, το πρώτο κομμάτι για τον ελληνικό ΑΚ και αναδιάρθρωσα τη δομή του λήμματος.
μ (Ρομπότ: Μεταφέρω 1 σύνδεσμους interwiki, που τώρα παρέχονται από τα Wikidata στο d:Q1923776)
(Διόρθωσα την εισαγωγική παράγραφο, το ιστορικό κομμάτι, το πρώτο κομμάτι για τον ελληνικό ΑΚ και αναδιάρθρωσα τη δομή του λήμματος.)
| font-size = 75%
}}
Ο '''Αστικός κώδικαςΚώδικας''' είναι μια συστηματική κωδικοποίηση νομοθετημάτων που έχει ωςμε σκοπό να διαπραγματευτεί κάποιος με κατανόησητην τωναντιμετώπιση βασικών περιοχώνζητημάτων του ιδιωτικού δικαίου. ΗΣυνοδεύεται δικαιοδοσίαγενικά πουαπό έχειέναν έναςΚώδικα αστικόςΠολιτικής κώδικαςΔικονομίας, ενο γένειοποίος είναιπροβλέπει επίσηςτην έναςδιαδικασία Κώδικαςεργασιών μίας Αστικήςαστικής Διαδικασίαςδίκης. Σε μερικέςΜερικές χώρες πουπεριλαμβάνουν διαθέτουνορισμένα αστικόαπό κώδικα,τα έναςβασικά αριθμός θεμελιωδών περιοχών τουζητήματα ιδιωτικού δικαίου που τυπικά θα έπρεπε να κωδικοποιηθούν στον αστικό κώδικα, μπορεί αντ'αυτού να κωδικοποιούνται στον [[Εμπορικός κώδικας|εμπορικό κώδικα]], αντί για τον αστικό κώδικα.
== Εξέλιξη της Νομικής Κωδικοποίησης ==
== Ιστορικό ==
Η ιδέα της κωδικοποίησης εμφανίζεται για πρώτη φορά στην Αρχαία Βαβυλώνα και αποδίδεται στον βασιλιά Χαμουραμπί, ο οποίος συνέθεσε τον [[Κώδικας του Χαμουραμπί|κώδικά]] του περίπου το 1760 π.Χ.
Ο ελληνικός Α.Κ. στηρίζεται αφενός στη βυζαντινορωμαϊκή παράδοση, έχει όμως δεχτεί επιρροές από τον γερμανικό Α.Κ. Η πρώτη κωδικοποίηση του αστικού δικαίου στο [[Βυζάντιο]] έγινε επί αυτοκράτορα [[Ιουστινιανός|Ιουστινιανού]] (527-565) ([[Νεαραί]]). Ακολούθησαν οι κωδικοποιήσεις του [[Λέων ΣΤ´|Λέοντα ΣΤ΄ Σοφού]] (865-912), γνωστές ως [[Λέων ΣΤ´#Νομοθετικό έργο|''Βασιλικά'']]. Το [[Ρωμαϊκό Δίκαιο]], μετά από σχετική επεξεργασία, αποτέλεσε το ελληνικό αστικό δίκαιο κατά την εποχή του [[Βυζάντιο|Βυζαντίου]]. Το [[1345]] ο [[Κωνσταντίνος Αρμενόπουλος]] συνέγραψε την [[Εξάβιβλο]]<ref> [http://anemi.lib.uoc.gr/search/?search_type=simple&display_mode=overview&stored_cclquery=creator=(%CE%91%CF%81%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82,%20%CE%9A%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82,)&rss=0&number=10&keep_number=10&offset=1 ιστολ. Πανεπεπιστημίου Κρήτης]</ref> κωδικοποιώντας τα Βασιλικά. Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, η ελληνική Εκκλησία είχε κατορθώσει να είναι αρμόδια για την επίλυση των ζητημάτων ιδιωτικού δικαίου και εφάρμοζε την Εξάβιβλο του Αρμενοπούλου. Το ανεξάρτητο ελληνικό κράτος προέβη σε κωδικοποίηση του αστκού δικαίου το 1940 και αυτός ο Α.Κ. τέθηκε σε εφαρμογή στις 23 Φεβρουαρίου 1946 <ref>Εγκυκλοπαίδεια Δομή, τόμ. 4 σ. 63 ISBN 960-8177-54-5</ref>
 
Ο πιο φημισμένος κώδικας της πρώιμης νομικής ιστορίας είναι το Corpus Iuris Civilis, το οποίο συνέθεσε ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου [[Ιουστινιανός Α'|Ιουστινιανός ο Α]]'. Αποτελούσε μία συγκέντρωση και αναθεώρηση αυτοκρατορικών νόμων και συγγραμμάτων, ιδιαίτερα από την εποχή του Αδριανού και έπειτα. Η σύνθεση του πρώτου μέρους του, του [[Ιουστινιάνειος Κώδικας|Ιουστινιάνειου Κώδικα]], ολοκληρώθηκε στις 7 Απριλίου 529 και το 534 ολοκληρώθηκαν οι Νεαραί, το τελευταίο κομμάτι του.
== Περιεχόμενο ==
 
==Ο Ελληνικός Αστικός Κώδικας==
Ο ελληνικός Α.Κ.ΑΚ στηρίζεταιβασίζεται αφενόςστο στηβυζαντινορωμαϊκό βυζαντινορωμαϊκήδίκαιο παράδοση, έχει όμως δεχτείμε επιρροές από τον γερμανικό Α.Κ. Η πρώτη κωδικοποίηση του αστικού δικαίου στο [[Βυζάντιο]] έγινε επί αυτοκράτορα [[Ιουστινιανός|Ιουστινιανού]] (527-565) ([[Νεαραί]]). Ακολούθησαν οι κωδικοποιήσεις του [[Λέων ΣΤ´|Λέοντα ΣΤ΄ Σοφού]] (865-912), γνωστές ως [[Λέων ΣΤ´#Νομοθετικό έργο|''Βασιλικά'']]ΑΚ. Το [[Ρωμαϊκό Δίκαιο]], μετά από σχετική επεξεργασία, αποτέλεσε το ελληνικό αστικό δίκαιο κατά την εποχή του [[Βυζάντιο|Βυζαντίου]]. Το [[1345]] ο [[Κωνσταντίνος Αρμενόπουλος]] συνέγραψε την [[Εξάβιβλο]]<ref> [http://anemi.lib.uoc.gr/search/?search_type=simple&display_mode=overview&stored_cclquery=creator=(%CE%91%CF%81%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82,%20%CE%9A%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82,)&rss=0&number=10&keep_number=10&offset=1 ιστολ. Πανεπεπιστημίου Κρήτης]</ref> κωδικοποιώντας τα Βασιλικά., Κατάένα τηναπό τα κομμάτια του Corpus Iuris Civilis. Την περίοδο της τουρκοκρατίας, η ελληνικήΑνατολική Ορθόδοξη Εκκλησία είχε κατορθώσει να είναιως αρμόδια για την επίλυση των ζητημάτων ιδιωτικού δικαίου και εφάρμοζε την Εξάβιβλο του Αρμενοπούλου. Το ανεξάρτητο ελληνικό κράτος προέβηαποφάσισε σετην κωδικοποίηση του αστκού δικαίου το 1940 και αυτόςστις ο23 Α.Κ.Φεβρουαρίου 1946 τέθηκε σε εφαρμογή στιςο 23 Φεβρουαρίου 1946Αστικός Κώδικας.<ref>Εγκυκλοπαίδεια Δομή, τόμ. 4 σ. 63 ISBN 960-8177-54-5</ref>
 
== =Περιεχόμενο ===
Οι κανόνες του αφορούν:δικαιοπραξίες και συμβάσεις,οικογενειακές και κληρονομικές σχέσεις,αρχές που διέπουν τις έννομες σχέσεις καθώς και ευθύνες των προσώπων από τις βλαπτικές ενέργειές τους στους άλλους. Ο Ελληνικός Αστικός Κώδικας εμπεριέχει όλες τις διατάξεις του λεγόμενου "Γενικού Ιδιωτικού Δικαίου", δηλαδή του Αστικού Δικαίου, διατάξεις οι οποίες αφορούν όλα τα πρόσωπα που έχουν την ιδιότητα του Έλληνα Πολίτη, σε αντίθεση με τις διατάξεις του λεγόμενου "Ειδικού Ιδιωτικού Δικαίου", που αφορούν σε συγκεκριμένες κατηγορίες προσώπων (π.χ. εμπορικό δίκαιο για τους εμπόρους, εργατικό δίκαιο για τους εργοδότες και τους εργαζόμενους κ.λπ.). Ο Αστικός Κώδικας καλύπτει όλες τις έννομες σχέσεις προσώπων μεταξύ τους (π.χ. γάμος, διαζύγιο κ.λπ.) ή προσώπων με πράγματα (π.χ. κυριότητα, νομή, κληρονομιά, συμβάσεις, αγοραπωλησίες κ.λπ.).
== Παραπομπές ==
70

επεξεργασίες