Πόλυ Πάνου: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
==Η ζωή της==
Μπήκε στη δισκογραφία με το ''Πήρα τη στράτα την κακιά'' (1952) του [[Γρηγόρης Μπιθικώτσης|Μπιθικώτση]]. Συνέχισε με το ''Να πας να πεις της μάνας μου'' του Ζαμπέτα- Τσάντα (1956) και ''Τα αδέλφια δε χωρίζουνε'', ''Τα λιμάνια'', ''Το δαχτυλίδι'','' Άλλα μου λεν τα μάτια σου'', ''Ένα σφάλμα έκανα'', ''Εσένα δε σου άξιζε αγάπη'', ''Ο κόσμος όλος με κατακρίνει'' και άλλα.
 
Η Πολυ Πολυπανου συγκλωνησε μα το θανατο της η οποια ειχε θριαμβευσει στο τραγουδι!
Ίδρυσε, αρχικά μαζί με τον [[Πάνος Γαβαλάς|Πάνο Γαβαλά]], τη δισκογραφική εταιρεία «Βεντέτα»<ref>{{cite web|url=http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=3812520|title=Κάθε λιμάνι και καημός |accessdate=09/03/22|date=06/11/25 |publisher=Ριζοσπάστης |pages=30 }}</ref>. Σημειώνεται ότι η Πόλυ Πάνου ήταν η πρώτη που τραγούδησε τα "Παιδιά του Πειραιά"<ref>Συνέντευξη της Πόλυς Πάνου στον Σωτήρη Κακίση, περιοδικό Symbol, Σεπτέμβριος 1998</ref>, που έγινε αργότερα διεθνής επιτυχία.
 
Ανώνυμος χρήστης