Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας»

μ
Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 212.70.206.176 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό [[Χρ...
μ (Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 212.70.206.176 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό [[Χρ...)
Μετά τα Δεκεμβριανά, η Ελληνική Κυβέρνηση δέχτηκε να συνδιαλλαγεί με το ΕΑΜ, το οποίο πιστεύοντας ότι μπορεί να λύσει το θέμα μέσω της πολιτικής οδού υπέγραψε τη συνθήκη ανακωχής γνωστή ως [[Συμφωνία της Βάρκιζας]]. Τη Συμφωνία της Βάρκιζας υπέγραψε τελικά υπό την πίεση της πολιτικής ηγεσίας του ΚΚΕ και ο καπετάνιος του ΕΛΑΣ, [[Άρης Βελουχιώτης]], αρνούμενος ωστόσο λίγο αργότερα την παράδοση του οπλισμού του. Το ΚΚΕ τον απομονώνει με το σύνθημα "ούτε φαΐ, ούτε νερό στον Άρη" και τον καταγγέλλει ως "τυχοδιωκτικό στοιχείο που σαν στόχο έχει την υπονόμευση της συμφωνίας της Βάρκιζας". Μαζί με τους λίγους συναγωνιστές του, διακηρύσσει την ανάγκη συνέχισης του ένοπλου αγώνα, ενάντια στο νέο διαφαινόμενο ζυγό, που δεν είναι άλλος από τους Άγγλους, αλλά και την νέα ελληνική κυβέρνηση. Τελικά ο Βελουχιώτης διαγράφεται επισήμως από το κόμμα, την ίδια ημέρα που καταδιωκόμενος από δυνάμεις της Εθνοφυλακής αυτοκτονεί <ref>Χαριτόπουλος Διονύσης: [http://www.velouhiotis.gr/ Άρης ο αρχηγός των ατάκτων]</ref>.
 
=== Ο Εμφύλιος Πόλεμος (Συμμοριτοπόλεμος) ===
 
Τη [[Συμφωνία της Βάρκιζας]] ακολούθησε μια περίοδος διωγμών αλλά και αντεκδικήσεων εις βάρος ανταρτών και μελών του ΕΑΜ, που αναφέρεται συνήθως ως [[Λευκή τρομοκρατία]] <ref>[http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=508484 Άρθρο του Ηλία Νικολακόπουλου στην Αυγή για τις συνθήκες στης εποχής]</ref>.
Το ΚΚΕ υπό την προδοτική για την Ελλάδα και το κίνημα ηγεσία του Νίκου Ζαχαριάδη αποφάσισε την αποχή από τις εκλογές του 1946 και την σίγουρη εκλογή ως αξιωματική αντιπολίτευση με τουλάχιστο 100 με 120 βουλευτές και ανταυτού αιματοκύλησε την Ελλάδα όπως δήλωνει ένας από τους πρωταγωνιστές και μοναδικός πλέον επιζών Καπετάν Ερμής (Βασίλης Πριόβολος), με τον [[Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας|Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (ΔΣΕ)]] επανεκκίνησε την ένοπλη πάλη εναντίον του αστικού καθεστώτος <ref>[http://rwf-archive.gr/interviews_senaria-new.php?id=171&interview=1&interview_id=471 Συνέντευξη του Μάρκου Βαφειάδη με αναφορές στις συνθήκες συγκρότησης του ΔΣΕ]</ref>.
 
[[Αρχείο:DSE badge.svg|thumb|100px|Το σύμβολο του Δημοκρατικού Στρατού]]
 
Ο [[εμφύλιος πόλεμος]] ή σωστότερα συμμοριτοπόλεμος υπήρξε πολύ βίαιος και η έκβασή του αμφίρροπη. Ο ΔΣΕ είχε την εμπειρία από τον ένοπλο αγώνα εναντίον των [[Ναζί|ναζιστικών]] δυνάμεων συνεπικουρούμενος από τις γειτονικές Αλβανία, Βουλγαρία και Γιουγκοσλαβία (έως τη ρίξη Τίτο-Στάλιν), καθώς και από μεγάλο μέρος σλαβομακεδόνων ανταρτών, ενώ η κυβέρνηση, αξιοποιώντας τα χρήματα της αμερικανικής βοήθειας και με την υποστήριξη της Βρετανίας και των Η.Π.Α., είχε έναν εξοπλισμένο και σαφώς πολυπληθέστερο στρατό.
 
Τον Δεκέμβρη του 1947, στη διάρκεια του Εμφυλίου και ύστερα από την ανακήρυξη της "προσωρινής κυβέρνησης του βουνού", το ΚΚΕ, νόμιμο έως τότε λόγω της συμφωνίας της Βάρκιζας, κηρύχτηκε παράνομο με τον [[s:Νόμος 509/1947|Αναγκαστικό Νόμο 509 της 27ης Δεκεμβρίου 1947]]. Τα περισσότερα μέλη του συνελήφθησαν, φυλακίστηκαν και αρκετά εκτελέστηκαν με αποφάσεις εκτάκτων στρατοδικείων.
 
Ο συμμοριτοπόλεμος[[Ελληνικός δενΕμφύλιος 1946 - 1949|Εμφύλιος Πόλεμος]] που υπήρξε η κορυφαία στιγμή ταξικής αντιπαράθεσης στην Ελλάδα, έληξε με την ήττα των δυνάμεων του ΔΣΕ. Μεγάλος αριθμός μαχητών του ΔΣΕ, στελεχών του ΚΚΕ, καθώς και πλήθος σλαβομακεδόνων αναγκάστηκαν να καταφύγουν στις χώρες του Ανατολικού Συνασπισμού ως [[πολιτικοί πρόσφυγες του ελληνικού εμφύλιου πολέμου 1946-1949|πολιτικοί πρόσφυγες]], για να μην υποστούν τις διώξεις του ελληνικού κράτους.
 
== Μετεμφυλιακή Περίοδος ==