Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

 
==Βιογραφία==
Γεννήθηκε στο χωριό [[Δόριζα]] της Αρκαδίας το 1897. Εργάστηκε ως δάσκαλος τόσο στην [[Αρκαδία]] όσο και στην [[Μακεδονία]]. Ήταν παντρεμένος με την Καίτη Νισυρίου-Ζέβγου.
 
Εντάχθηκε στο [[ΣΕΚΕ]] το 1919 ενώ ήταν στρατιώτης. Το 1921 υπηρετούσε ως δάσκαλος στη Βησότσιανη, ένα μικρό χωριό στο νομό Δράμας. Εκεί ήρθε σε επαφή με τον [[Ελευθέριος Σταυρίδης|Ελ. Σταυρίδη]] και έγινε μέλος του τμήματος ΣΕΚΕ της Δράμας<ref>Ελ. Σταυρίδης, Τα παρασκήνια του ΚΚΕ, Εκδ. Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα 1988, σελ. 363</ref>. Το 1922 συμμετέχοντας στη [[Μικρασιατική εκστρατεία]] και ευρισκόμενος στο πολεμικό μέτωπο ανέπτυξε έντονη αντιπολεμική δράση οργανώνοντας Έλληνες στρατιώτες. Κατά τη δικτατορία του Πάγκαλου εξορίστηκε στη [[Φολέγανδρος|Φολέγανδρο]]. Μετά την επιστροφή του από την εξορία έγινε μέλος του Γραφείου της Επιτροπής Πόλης της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας και υπεύθυνος του εκδοτικού οίκου του [[ΚΚΕ]] ''Λαϊκό Βιβλιοπωλείο''.
 
Λίγο πριν την απελευθέρωση της Ελλάδας, στις 2 Σεπτεμβρίου του 1944 διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας στην [[κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου Μαΐου 1944|κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου]] που συγκροτήθηκε στο [[Κάιρο]] τον Μάιο του 1944 και στη συνέχεια συμμετείχε στη [[Συμφωνία της Καζέρτας]], (Ιταλία), στις [[26 Σεπτεμβρίου]] του 1944. Αμέσως μετά επέστρεψε στην Ελλάδα μαζί με τον [[Θεμιστοκλής Τσάτσος|Θ. Τσάτσο]] προκειμένου να προετοιμάσουν την υποδοχή της εξόριστης κυβέρνησης που έγινε στις 18 Οκτώβρη του 1944. Η κατάσταση τότε στην Ελλάδα ήταν στα πρόθυρα του εμφυλίου, σημειώνεται ότι στον παραπάνω ενδιάμεσο χρόνο είχαν γίνει στην Πελοπόννησο οι αιματηρές μάχες του [[ΕΛΑΣ]]με τα δωσιλογικά [[Τάγματα Ασφαλείας]] με αποκορύφωμα την τριήμερη [[μάχη του Μελιγαλά]] στις 11-13 Σεπτεμβρίου<ref>Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμος ΙΣΤ, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 2000, σελ. 86</ref>.
 
Παράλληλα και μέχρι το 1946 ο Γιάννης Ζέβγος είχε την καθοδήγηση της οργάνωσης σ΄ όλη την Πελοπόννησο. Ασχολούταν με την τρέχουσα πολιτική αρθρογραφία που δημοσιευόταν στον «Ριζοσπάστη» και στην «ΚΟΜΕΠ».
 
Ασχολούταν με την τρέχουσα πολιτική αρθρογραφία που δημοσιευόταν στον «Ριζοσπάστη» και στην «ΚΟΜΕΠ». Ως αναπληρωματικό μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ το Φεβρουάριο του 1947 πήγε στη [[Θεσσαλονίκη]] για να παρακολουθήσει το έργο της Επιτροπής του ΟΗΕ που ήταν εγκαταστημένη στην πόλη και διερευνούσε την κατάσταση στη χώρα μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας (12 Φεβρουαρίου 1945). Εκεί δολοφονήθηκε το 1947. Είχε γίνει και άλλη απόπειρα εναντίον του το 1946.
 
==Η δολοφονία==
Ανώνυμος χρήστης