Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Νίκος Πλουμπίδης»

Τον Μάιο της επόμενης χρονιάς συνελήφθη αλλά επειδή έπασχε από [[φυματίωση]] μεταφέρθηκε στο σανατόριο ''«Σωτηρία»'' από όπου δραπέτευσε μαζί με άλλους κομμουνιστές την Άνοιξη του 1941. Αμέσως μετά την δραπέτευσή του, πέρασε στις γραμμές της [[Εθνική Αντίσταση|Εθνικής Αντίστασης]], αναλαμβάνοντας την καθοδήγηση του [[Εργατικό Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο|Εργατικού ΕΑΜ]]<ref>Κατερίνα Μάτσα, [http://www.politikokafeneio.com/istoria/ploumpidis279.htm "Νίκος Πλουμπίδης: Η αποκατάσταση που δεν έγινε,"] Πολιτικό Καφενείο "Ο Μέγας Ανατολικός" (27-09-2002).</ref>. Το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς εξελέγη μέλος του Πολιτικού Γραφείου του Κ.Κ.Ε. (2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη)<ref name="papyros49-363"></ref>.
 
Μετά την απελευθέρωση, τον Απρίλιο του 1945, εκλέχτηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής από την 11<sup>η</sup> Ολομέλεια και συμμετείχε στο νέο Πολιτικό Γραφείο. Μετά την επάνοδο του Νίκου Ζαχαριάδη από το Νταχάου το Μάιο του 1945, ο Ν. Πλουμπίδης δεν εκλέχτηκε ξανά στο Πολιτικό Γραφείο (Ιούνιος 1945)<ref name="papyros49-363"></ref>.
 
Όταν τελείωσε ο [[Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος 1946-1949|Εμφύλιος Πόλεμος]] τέθηκε επικεφαλής της παράνομης κομματικής οργάνωσης εσωτερικού<ref name="papyros49-363"></ref>, φροντίζοντας και την έκδοση της εφημερίδας "Δημοκρατικός" που αποτελούσε και το νόμιμο προσωπείο του παράνομου ΚΚΕ, που διεύθυνε ο Διονύσης Χριστάκος και αρθρογραφούσε ο [[Μιχαήλ Κύρκος|Μιχάλης Κύρκος]] (πατέρας του Λεωνίδα Κύρκου)<ref>Β. Ραφαηλίδης "Ιστορία (κωμικοτραγική), σελ.299</ref>.
Ανώνυμος χρήστης