Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Νίκος Πλουμπίδης»

Όταν τελείωσε ο [[Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος 1946-1949|Εμφύλιος Πόλεμος]] τέθηκε επικεφαλής της παράνομης κομματικής οργάνωσης εσωτερικού<ref name="papyros49-363"></ref>, φροντίζοντας και την έκδοση της εφημερίδας "Δημοκρατικός" που αποτελούσε και το νόμιμο προσωπείο του παράνομου ΚΚΕ, που διεύθυνε ο Διονύσης Χριστάκος και αρθρογραφούσε ο [[Μιχαήλ Κύρκος|Μιχάλης Κύρκος]] (πατέρας του Λεωνίδα Κύρκου)<ref>Β. Ραφαηλίδης "Ιστορία (κωμικοτραγική), σελ.299</ref>.
 
Σημειώνεται ότι την εποχή εκείνη (1950), το εκτός νόμου ΚΚΕ διέθετε δύο παράνομους μηχανισμούς - κλιμάκια που διεύθυναν τον πολιτικό αγώνα από κρησφύγετα, ο μεν πρώτος ελεγχόταν από τους Ν. Πλουμπίδη και Ν. Μπελογιάννη (που είχε επιστρέψει κρυφά στην Ελλάδα το προηγούμενο έτος), το οποίο ερχόταν σε επαφή με το κόμμα μέσω του [[Νίκος Βαβούδης|Ν. Βαβούδη]] και ο δεύτερος, η λεγόμενη [[ΕΠΟΝ]], που ελεγχόταν από τον Στ. Κασιμάτη. Ο πρώτος είχε χαρακτήρα περισσότερο ανεξάρτητο αλλά συνωμοτικό και συγκροτούνταν από τους παλαιότερους κομμουνιστές ενώ στον δεύτερο συμμετείχαν νέοι, κυρίως Μακρονησιώτες και διάφοροι άλλοι που είχαν υποστεί πρόσφατες διώξεις, που και αυτός όμως ο μηχανισμός δρούσε ανεξάρτητα από τον πρώτο και χωρίς να διατηρούν σχέση μεταξύ τους. Η δε ηγεσία του ΚΚΕ παρέμενε εκτός Ελλάδας σε χώρες του Ανατολικού Συνασπισμού.
 
Κατά την αρχική σύλληψη του Νίκου Μπελογιάννη ([[20 Δεκεμβρίου]] [[1950]]) και 90 περίπου άλλων στελεχών του Κ.Κ.Ε., από τις αστυνομικές Αρχές, με την κατηγορία της κατασκοπείας, ο Ν. Πλουμπίδης διέφυγε τη σύλληψη και έκτοτε παρέμενε "εν κρυπτώ" σε διάφορα κρησφύγετα.
Ανώνυμος χρήστης