Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Οσουί της Νορθουμβρίας»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Bot: Migrating 15 langlinks, now provided by Wikidata on d:Q468847)
μ
 
 
Ο '''Οσουί της Νορθουμβρίας''' ([[612]] - [[670]]) ήταν βασιλιάς της [[Βερνικία|Βερνικίας]] ([[642]] - [[670]]), γιος του βασιλιά [[Έθελφριθ της Βερνικίας]] και της Άχα της [[Ντέιρα]]. Ο πατέρας του σκοτώθηκε σε μάχη κατά του [[Έντουιν της Ντέιρα]] στον ποταμό Άιντλ το [[616]], οπότε εξορίστηκε μαζί με όλα τα αδέλφια του ωςέως το θάνατο του βασιλιά Έντουιν ([[633]]) στην [[μάχη του Χάτφιλντ]]. Κατά τη διάρκεια της εξορίας του, αυτός και τα αδέλφια του μεταστράφηκαν στο [[χριστιανισμός|χριστιανισμό]]. Κατά τον [[Βέδας|Βέδα]], μιλούσαν και την παλιά [[ιρλανδική γλώσσα|Ιρλανδικήιρλανδική διάλεκτο]]. Με την επιστροφή τους, ο μεγαλύτερος αδελφός του, [[Άγιος Όσβαλντ|Όσβαλντ]], έγινε βασιλιάς της Βερνικίας, στα παλιά εδάφη του πατέρα του.
 
Ο Όσβαλντ σκοτώθηκε και στη συνέχεια ακρωτηριάστηκε από τον [[παγανισμός|παγανιστή]] βασιλιά της [[Μερκία|Μερκίας]] [[Πέντα της Μερκίας|Πέντα]] στις [[5 Αυγούστου]] του [[642]] στη [[μάχη του Μέισερφιλντ]]. Διάδοχός του ήταν ο ανήλικος γιος, [[Έθελβαλντ της Ντέιρα|Εθελβάλντ]], αλλά λόγω πολύ μικρής ηλικίας ο 30χρονοςτριαντάχρονος θείος του κηρύχθηκε βασιλιάς και στήριξε όλη τηντη χριστιανική πίστη του στον επίσκοπο Άινταν. Με την άνοδό του στο θρόνο, προσπάθησε αμέσως να επεκτείνει την εξουσία του στην [[Ντέιρα]] με τον γάμο του με την [[Έανφλεντ]], κόρη του [[Έντουιν της Ντέιρα]] ([[642]] - [[644]]), που ήταν τότε εξόριστος στο [[Κεντ]]. Παιδιά τους ήταν:
* [[Έλχφριθ της Ντέιρα]]
* [[ΈκγκφριθΈγκφριθ της Νορθουμβρίας]]
* [[Έλφγουιν της Ντέιρα]] (660 - 679)
* [[Όσθριθ]] (πέθανε το 697)
 
Στην τελική [[μάχη του Βίνβεντ]], συνέτριψε τον στρατό του Πέντα, ενώ ο ίδιος ο Πέντα σκοτώθηκε, οπότε και ο Οσουί έγινε
κυρίαρχος σε ολόκληρη την Βρετανία, παίρνοντας τη σκυτάλη από τον Πέντα. Εγκατέστησε τον ανήλικο γιο του, ΕκγκφρίθΕγκφρίθ, βασιλιά της
[[Ντέιρα]], ενώ ο γαμπρός του, γιος του Πέντα, Πεάντα, εγκαταστάθηκε υποτελής βασιλιάς του στη νότια [[Μερκία]]. Την επόμενη χρονιά, το [[656]], ο Πεάντα πέθανε, πιθανώς δηλητηριασθείς από τη σύζυγό του Ελφλίντ, οπότε και ο πατέρας της Οσουί έγινε απόλυτος κυρίαρχος σε ολόκληρη την [[Αγγλία]]. Ο [[Κένβαλ του Ουέσσεξ]], που είχε εξοριστεί από τον Πέντα, επανήλθε στη θέση του, όπως και όλοι οι χριστιανοί ηγεμόνες.
 
Περί το [[660]] εκστράτευσε στην [[Ουαλία]], προκειμένου να παγιώσει τη θέση του, ζητώντας φόρο υποτέλειας από τους [[Ουαλοί|Ουαλούς]] βασιλείς συμμάχους του Πέντα. Στην Σύνοδο του Ουίτμπι ([[664]]), αποδέχθηκε να συμμορφωθεί πλήρως
με τους κανόνες της [[Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία|Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας]], διώχνοντας τον επίσκοπο [[Κολμάν του Λίντισφαρν]], και το [[660]] πάντρεψε τον γιο του, Εγκφρίθ,Έγκφριθ με την [[Έθελθριθ]], κόρη του βασιλιά [[Άννα της Ανατολικής Αγγλίας]]. Πέθανε σε ηλικία 58 ετών στις [[15 Φεβρουαρίου]] του [[670]], ενώ προετοιμαζόταν για προσκύνημα στη [[Ρώμη]]. Τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του από την πρώτη σύζυγό του, ΕκγκφρίθΈγκφριθ.
 
 
1.755

επεξεργασίες