Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Στο 3ο Έκτακτο Συνέδριο (26 Νοέμβρη - 3 Δεκέμβρη) το 1924, το κόμμα μετονομάστηκε σε [[Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας]] και εντάχθηκε οριστικά στους κόλπους της [[Κομιντέρν|ΚΔ]], αποδεχόμενο τους 21 όρους της. Έτσι ξεκίνησε η '''μπολσεβικοποίηση''', δηλαδή η οργάνωση σαν ένα τυπικό επαναστατικό κόμμα, τμήμα της Κ.Δ, σύμφωνα με τις αρχές του Μαρξισμού-Λενινισμού.
 
Στο συνέδριο εκλέχθηκε 15μελής Κ.Ε αποτελούμενη<ref>Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1918-1949, (2012), σελ.149-153</ref> από τους Π. Πουλιόπουλο, Θ. Αποστολίδη, Σ. Μάξιμο, Κ. Σκλάβο, Ν. Νικολαΐδη, Β. Νικολινάκο, Ν. Ευαγγελόπουλο, Ε. Ακριβόπουλο, Γ. Κορδάτο, Ε. Σταυρίδη, [[Κώστας Θέος|Κ. Θέο]], [[Ανδρόνικος Χαϊτάς|Α. Χαϊτά]], Α. Σαρόγλου, Ταχογιάννη και Κοσμά. Αναπληρωματικά μέλη εκλέχτηκαν οι Φ. Παπαδόπουλος, Γ. Παπανικολάου, Κ. Κωνσταντινίδης, Α. Παπαδόπουλος. Από τα 15 μέλη της ΚΕ, οι 7 πρώτοι εκλέχτηκαν στην Εκτελεστική Επιτροπή, που συγκροτήθηκε για πρώτη φορά.
 
Γραμματέας της Κ.Ε εκλέγεται ο νομικός [[Παντελής Πουλιόπουλος]] που είχε έρθει από το μικρασιατικό μέτωπο μετά την κατάρρευση του 1922 και ήταν πρόεδρος του "Συλλόγου Παλαιών Πολεμιστών & Θυμάτων Πολέμου". Ήταν επαρκώς μαρξιστικά καταρτισμένος, είχε μεταφράσει στα ελληνικά κλασικά μαρξιστικά έργα και ήταν πολύγλωσσος. Αν και ο Πουλιόπουλος ήταν μόνο 23 ετών είχε τη στήριξη της [[Κομιντέρν|ΚΔ]] γιατί ήταν πιστά προσηλωμένος στην προοπτική της ΚΔ και στις αρχές του Μαρξισμού-Λενινισμού.
Ανώνυμος χρήστης