Ηλιογάβαλος: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
μΧωρίς σύνοψη επεξεργασίας
}}
 
Ο '''Ηλιογάβαλος''' ([[Λατινικά|Λατ]]: Marcus Aurelius Antoninus Augustus , [[203]] – Μάρτιος [[222]]) ήταν [[Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία|Ρωμαίος Αυτοκράτορας]]. Το πραγματικό του όνομα ήταν Βάριος Άβιτος Βασσιανός, ενώ το Ηλιογάβαλος (από ορισμένους Έλληνες συγγραφείς αναφέρεται και ως Ελαγάβαλος) προήλθε από το ιερατικό του λειτούργημα. Η καταγωγή του ήταν από τη Συρία. Έμεινε στην ιστορία για την εκκεντρική και προκλητική συμπεριφορά του καθώς και για την επιβολή στον ρωμαϊκό κόσμο της λατρείας του Θεού Βαλ.
 
==Οι καταβολές του και το όνομα του==
Η μητέρα του, Ιουλία Σοαιμιάς, ήταν κόρη της Ιουλίας Μαίσα η οποία ήταν κουνιάδα του αυτοκράτορα [[Σεπτίμιος Σεβήρος|Σεπτίμιου Σεβήρου]]. Από την οικογένεια της μητέρας του προέρχονταν κληρονομικά οι ύπατοι-ιερείς του Θεού [[Ήλιος (μυθολογία)|Ήλιου]] στην [[Έμεσα]]. Το όνομα του Θεού της θρησκείας αυτής ήταν [[Ελά Γκάμπαλ]] (''Elah-Gabal''), εξ ου και το όνομα του αυτοκράτορα (Ηλιογάβαλος).
 
==Η ανάρρηση του στο θρόνο==
Μετά το θάνατο του αυτοκράτορα [[Καρακάλλας|Καρακάλλα]] (ξαδέλφου του Ηλιογάβαλου) τον διαδέχθηκε στο θρόνο ο εκλεκτός των πραιτωριανών [[Μακρίνος]]. Σε αυτή τη χρονική συγκυρία και ενώ ο Μακρίνος μόλις είχε ενθρονιστεί, η μητέρα και η γιαγιά του Ηλιογάβαλου τον παρουσίασαν ως νόθο παιδί του Καρακάλα φροντίζοντας ταυτόχρονα να αποσπάσουν την υποστήριξη ικανών στρατευμάτων στη Συρία. Το [[218]] όλα τα στρατεύματα που βρίσκονταν στην Ανατολή εγκατέλειψαν τον Μακρίνο και αφού τον δολοφόνησαν επέβαλλαν εκ των πραγμάτων τον Ηλιογάβαλο ως αυτοκράτορα με την έγκριση της [[σύγκλητος|συγκλήτου]].
 
==Η σύντομη βασιλεία==
 
==Το τέλος==
Ο Ηλιογάβαλος γρήγορα κατανόησε ότι η απόφαση του να ορίσει διάδοχο, ήταν στην ουσία εις βάρος του, και προσπάθησε να παραμερίσει τον Αλέξανδρο. Η αντίδραση του αυτή είχε ως αποτέλεσμα να δολοφονηθεί αυτός και η μητέρα του από τη φρουρά των [[πραιτωριανοί|πραιτωριανών]] και να ανακηρυχθεί νέος αυτοκράτορας ο Αλέξανδρος Σεβήρος.
 
==Πηγές==