Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Παναγία των Χαλκέων»

μ (αφαιρέθηκε η Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς στην Ελλάδα,προστέθηκε η [[Κατηγορία:Παλαιοχριστιανικά και βυζαντ...)
(→‎Ιστορία και περιγραφή: τύπος του ναού)
 
==Ιστορία και περιγραφή==
Σύμφωνα με την [[Κτήτωρ|κτητορική]] επιγραφή του ιδρυτή που βρίσκεται άνωθενστο ανώφλι της δυτικής εισόδου, η εκκλησία χτίστηκε το 1028 από τον ''[[πρωτοσπαθάριος|πρωτοσπαθάριο]]'' Χριστόφορο, ''[[κατεπάνω]]'' της [[Λομβαρδία|Λομβαρδίας]], και τη σύζυγο του Μαρία, τον γιο του Νικηφόρο και τις δυο του κόρες, την Άννα και την Κατάκαλη. Ο τάφος του Χριστόφορου πιθανότατα βρισκόταν σε ένα [[αρκοσόλιο]] στο βόρειο τείχος της εκκλησίας.<ref name="Ministry"/><ref name="ODB">{{citation | editor-first = Alexander | editor-last = Kazhdan |editor-link=Alexander Kazhdan | title = Oxford Dictionary of Byzantium | publisher = Oxford University Press | year = 1991 | isbn = 978-0-19-504652-6 | page=1569}}</ref>
 
Η κάτοψη της είναι αυτή του κλασσικούκλασικού "[[βυζαντινός ρυθμός|βυζαντινούεγγεγραμμένου ρυθμούσταυροειδούς τρουλαίου ναού]]", τυπικούπου τηςκυριάρχησε αρχιτεκτονικήςστην αρχιτεκτονική την εποχή της [[Μακεδονική δυναστεία|μακεδονικήΜακεδονικής δυναστείας]]. περίοδο, μεΜε τέσσερις στήλεςκίονες να στηρίζουν τον κεντρικό τρούλο και τρειςχωριστό τρούλουςτριμερές τμήμα με δύο πεσσούς για το ιερό, ένανο κεντρικόναός καιεντάσσεται ειδικότερα στη σύνθετη παραλλαγή του παραπάνω τύπου, που ήταν διαδεδομένη στην Κωνσταντινούπολη. Άλλοι δύο πέρατρούλοι απόυπάρχουν τονστον [[νάρθηκας (αρχιτεκτονική)|νάρθηκα]]. Ολόκληρο το οικοδόμημα είναι χτισμένο από [[τούβλο|τούβλαπλίνθους]], τολόγω όποιοτων της έδωσε τοοποίων διάσημο υποκοριστικόονομάστηκε "Κόκκινη Εκκλησία". Η εξωτερική όψη είναι διακοσμημένη με μίαπλήθος πληθώρα καμάρωνκαμαρών και παραστάδα, στοιχεία παρμένα από την [[Κωνσταντινούπολη|πολίτικη]] επιρροή. Εσωτερικά, το μεγαλύτερομεγάλο μέρος της διακόσμησης με σκαλιστά μάρμαρα και [[νωπογραφία|νωπογραφίες]] έχει διατηρηθεί. <ref name="Ministry"/><ref name="ODB"/>
 
Mε την [[Πολιορκία της Θεσσαλονίκης (1422–1430)|άλωση]] της πόλης το 1430 από τους [[Οθωμανική αυτοκρατορία|Οθωμανούς Τούρκους]], η εκκλησία μετατράπηκε σε τζαμί που ονομαζόταν '''Καζανκιλάρ Καμί''' ("Τζαμί των Καζανοεμπόρων")<ref name="Ministry"/>
2.314

επεξεργασίες