Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Γαλλιηνός»

μ
 
==Η βασιλεία==
Αμέσως μετά την ανάρρηση του στον θρόνο σταμάτησε τους θρησκευτικούς διωγμούς εναντίον των Χριστιανών, με διάταγμά του που ίσχυσε μέχρι το [[303]]. Ο Γαλλιηνός ως αυτοκράτορας επέδειξε ιδιαίτερα χαρίσματα ως [[λόγιος]], [[φιλόσοφος]] αλλά και φίλος των απολαύσεων. <ref name="Πάπυρος Λαρούς,">Πάπυρος</ref> Είναι χαρακτηριστική η φιλομάθεια του από το γεγονός ότι υπήρξε μαθητής του διάσημου φιλοσόφου της εποχής [[Πλωτίνος|Πλωτίνου]]. Ωστόσο αν και στην εποχή πριν την ανάρρηση του στο θρόνο κατάφερε σημαντικές νίκες στα μέτωπα στη Γερμανία<ref>A. Watson (1999), p.33</ref><ref>Andreas Alfoldi mentions five in ''The Numbering of the Victories of the Emperor Gallienus and of the Loyalty of his Legions'', ''Numismatic Chronicle'', 1959, reprinted New York, Attic Books, 1977, ISBN 0-915018-28-4.</ref> και οργάνωσε ένα νέο σύστημα οργάνωσης του στρατού στις μεθοριακές ζώνες.<ref>Λήμμα [[Αρχαία Ρώμη]]</ref> Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του έδωσε περισσότερο βάρος στις πνευματικές του αναζητήσεις. Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία εκείνη την εποχή χρειαζόταν περισσότερο στρατιωτικούς ηγέτες και λιγότερο πνευματικούς ταγούς. Η βασιλεία του, που βασίστηκε εν πολλοίς στις νίκες των στρατηγών του στην ανατολή [[Βαλλίστας|Βαλλίστα]] και [[Μακριανός Α΄|Μακριανού Α´]] καθώς και στον ηγεμόνα της Παλμύρας[[Παλμύρα]]ς [[Οδαίνθος|Οδαίνθο]], αποδυναμώθηκε όταν οι τελευταίοι ανακηρύχθηκαν αυτοκράτορες από τα τοπικά στρατεύματα.<ref>http://asiaminor.ehw.gr/Forms/fLemmaBodyExtended.aspx?lemmaID=3990</ref>
 
==Το τέλος==
82.145

επεξεργασίες