Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Εβλιγιά Τσελεμπή»

αφαιρ. επαναλήψεων, επιμ.
(αφαιρ. επαναλήψεων, επιμ.)
Αφού περιηγήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και έγραψε λεπτομερώς για κτίρια, αγορές, ήθη, έθιμα και πολιτισμό, από το 1050/1640 μέχρι το 1087/1676 ξεκίνησε τις περιηγήσεις του εκτός της Πόλης. Οι γραπτές του εντυπώσεις συγκεντρώθηκαν σε ένα δεκάτομο έργο, το «Seyahatnâme» (Σεγιαχατναμέ - «Βιβλίο των ταξιδιών») ή σύμφωνα με το χειρόγραφο της Βιέννης ''Tarikh-i Seyyah'' («Χρονικό του περιηγητή»). Εκεί περιλαμβάνονται εντυπώσεις από ταξίδια του στον ελλαδικό χώρο, τη Βαλκανική, την [[Αυστρία]], τη Βόρειο [[Αφρική]], την Ανατολία, την Περσία και το [[Κάιρο]]. Χρησιμοποιεί την καθομιλουμένη γλώσσα της εποχής.
==Αξιολόγηση του έργου του==
Το "βιβλίο των ταξιδιών" του θεωρήθηκε στην εποχή του ως ψυχαγωγική περιγραφή, ιδιαίτερα για τις γυναίκες του χαρεμιού. Περιέγραψε εκτός των άλλων και χώρες που ποτέ δεν επισκέφτηκε, ενώ χρησιμοποίησε με θράσος τη φαντασία του. Είναι όμως φανερό ποια μέρη του κειμένου είναι αληθινά, και ποια είναι φανταστικά, έτσι ώστε να ξεχωρίζει το ψεύτικο και το αληθινό μέσα στο έργο του. Ότι απομένει έχει μεγάλη αξία ως ντοκουμέντο. Το ύφος με το οποίο περιγράφει είναι πολλές φορές υπερβολικό. Ο Εβλιγιά Τσελεμπή προτιμά συχνά τους μύθους από τα ιστορικά γεγονότα και δε διστάζει να αφηγηθεί κωμικές εξιστορήσεις. Το έργο του τοποθετείται έτσι σε ένα είδος ελαφρύτερης λογοτεχνίας που πρωταρχικός σκοπός της δεν είναι η ιστορική αλήθεια. Παρόλο που πολλές φορές αναφέρεται διεξοδικά και με ακρίβεια, ειδικά στα γεγονότα στα οποία ήταν παρών, άλλες φορές μπλέκειαναμιγνύει το μύθομύθους με τηνιστορικά ιστορίαγεγονότα. Προσπαθεί να παρουσιάσει το έργο του με λογοτεχνικό τρόπο και γι' αυτό χρησιμοποιείτοποθετεί πολλές φορές τον εαυτό του ως παρόντα σε γεγονότα.<ref>{{cite book | title=Οδοιπορικό στην Ελλάδα (1688-1671) | author=Εβλιγιά Τσελεμπή (Μετάφραση Δ. Λούπης) | year=Α' Έκδοση - 1994 | publisher=Εκάτη | pages=366 | isbn=960-7437-07-1}}, σελ. 14-18</ref>. ΤηνΣτην εποχή του, το βιβλίο«Βιβλίο των ταξιδιών» εθεωρείτο ψυχαγωγικόκαλή και καλόψυχαγωγία για τις γυναίκες του χαρεμιού. και αντίθεταΑντίθετα με τουςτην μεγάλουςπρακτική φιλόλογουςτων μεγάλων φιλολόγων της εποχής, τοο έργο είναιΤσελεμπή γραμμένοέγραφε σε γλώσσα απλή, χρησιμοποιώντας καιεπίσης τοπικές εκφράσεις, οι οποίες ήταν συχνάενίοτε γλαφυρές <ref name="mantran_book_kwnstantinoupolh"/>. Ορισμένες αφηγήσεις του θεωρούνται επιπλέον φανταστικές ή είναι βασισμένες σε άλλες πηγές. Χρησιμοποιώντας την φαντασία του περιέγραψε χώρες τις οποίες ποτέ δεν επισκέφτηκε <ref name="mantran_book_kwnstantinoupolh"/>. Οι μελετητές του έργου του μπορούν σήμερα να ξεχωρίσουν το ψεύτικο καιαπό το αληθινό, έτσι το δεκάτομο έργο του παραμένει πολύτιμο για τις εκτενείς πληροφορίες που παρέχει γύρω από την κατάσταση που βρίσκονταν οι πόλεις και τα χωριά κατά την εποχή εκείνη, την ιστορία, τον πολιτισμό και τη γεωγραφία τους. Στο πρώτο τόμο του «Seyahatnâme» γίνεται περιγραφή της Κωνσταντινούπολης και θεωρείται από τους μελετητές καλή πηγή για να γνωρίσει κάποιος την οθωμανική πρωτεύουσα του 17ου αιώνα <ref name="mantran_book_kwnstantinoupolh"/>.
 
==Παραπομπές==