Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Γκι Φερχόφστατ»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
| ιστοσελίδα =
}}
Ο '''Γκι Φερχόφστατ''' (Guy Verhofstadt) είναι πολιτικός από το [[Βέλγιο]], που χρημάτισε πρωθυπουργός από το [[1999]] ως το [[2008]]. Από το [[2009]] ηγείται της [[Συμμαχία Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη|Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη]], της τρίτης μεγαλύτερης πολιτικής ομάδας του [[Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο|Ευρωπαϊκού Κοινοβούλιου]], η οποία τον επέλεξε και ως υποψήφιο για τη θέση του [[Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής|Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής]] ενόψει των [[Ευρωεκλογές 2014|επικείμενων Ευρωεκλογών]].
 
== Βιογραφικά Στοιχεία ==
Γεννήθηκε στο [[Ντεντερμόντε]] στις [[11 Απριλίου]] [[1953]]. Σπούδασε Νομικά στη [[Γάνδη]] και εξελέγη βουλευτής το [[1985]]. Υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως και Υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Μαρτένς. Πήρε το παρατσούκλι «Baby Thatcher», εξαιτίας του νεαρού της ηλικίας του. Το 1991, ηγέτης της Αντιπολίτευσης πια, απέτυχε να σχηματίσει κυβέρνηση και άλλαξε το όνομα του κόμματος PVV σε Vlaamse[[Ανοιχτοί LiberalenΦλαμανδοί enΦιλελεύθεροι Democratenκαι Δημοκράτες|Φλαμανδοί Φιλελεύθεροι και Δημοκράτες]] (VLD). Ωστόσο, δεν κατάφερε τα αναμενόμενα και έτσι παραιτήθηκε και εξαφανίστηκε από το πολιτικό προσκήνιο.
 
Μετά την κρίση του διατροφικού σκανδάλου του 1999, το VLD έγινε το μεγαλύτερο κόμμα, κερδίζοντας ποσοστό άνω του 22% στη Φλάνδρα. Σύντομα σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού με τους σοσιαλιστές και τους Οικολόγους. Διορίστηκε Πρωθυπουργός στις [[12 Ιουλίου]] [[1999]], στην πρώτη κυβέρνηση χωρίς συμμετοχή Χριστιανοδημοκρατών από το 1958 και την πρώτη με συμμετοχή κομμάτων Οικολόγων. Ήταν αντίθετος στον πόλεμο του [[Ιράκ]] και μετά τις εκλογές του [[2003]] ο Φερχόφστατ σχημάτισε δεύτερη κυβέρνηση, με κόμματα Οικολόγων σε αυτήν. Η δεύτερη κυβέρνηση ανέλαβε στις [[12 Ιουλίου]] 2003 και κατάργησε το νόμο «για τη γενοκτονία», που σήμαινε ποινική δίωξη μη Βέλγων για εγκλήματα πολέμου και είχε θορυβήσει τις ΗΠΑ. Το κόμμα του έχασε στις περιφερειακές εκλογές στη Φλάνδρα, τον Ιούνιο του 2004.
 
Στις [[3 Δεκεμβρίου]] του [[2007]] ο Βασιλιάς Αλβέρτος έδωσε στο Φερχόφστατ νέα εντολή σχηματισμού κυβέρνησης (προσωρινή) με σκοπό να τερματιστεί το πολιτικό αδιέξοδο. Η εντολή του ανατέθηκε επίσημα στις [[10 Δεκεμβρίου]] και ο ίδιος την έκανε αποδεκτή <ref>[http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=858028&lngDtrID=245 in.gr]</ref> στις [[17 Δεκεμβρίου]] [[2007]]. Η θητεία της νέας κυβέρνησης έληξε το Μάρτιο του [[2008]]<ref>[http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_1_19/12/2007_253009 Καθημερινή], Σύντομα, 19-12-2007</ref>. Εν τέλει, τα πέντε μεγαλύτερα κόμματα συμφώνησαν στις [[18 Μαρτίου]] του [[2008]], έπειτα από διαβουλεύσεις σχεδόν μιας ημέρας, να σχηματίσουν κυβέρνηση συνασπισμού<ref>[http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=883430&lngDtrID=245 in.gr], ''Επιτέλους κυβέρνηση συνασπισμού στο Βέλγιο υπό τον Ιβ Λετέρμ'', 18/03/2008</ref>με επικεφαλής τον Υβ Λετέρμ. Στην κυβέρνηση μετέχουν Φλαμανδοί Χριστιανοδημοκράτες, γαλλόφωνοι Χριστιανοδημοκράτες, Φλαμανδοί Φιλελεύθεροι, γαλλόφωνοι Φιλελεύθεροι και γαλλόφωνοι Σοσιαλιστές. Ο Λετέρμ διαδέχθηκε και επίσημα το Φερχόφστατ στις [[20 Μαρτίου]] του [[2008]].
 
== Ευρωπαϊκή πορεία ==
 
Ο Φερχόφστατ αποτελεί αφοσιωμένο ευρωπαϊστή με θέσεις υπέρ της ομοσπονδιοποίησης της Ευρώπης.
 
Κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του ως πρωθυπουργός του Βελγίου, ο Φέρχοφστατ προέδρευσε της Συνόδου Κορυφής του [[Ευρωπαϊκό Συμβούλιο|Ευρωπαϊκού Συμβουλίου]] του Λάκεν το [[2001]], η οποία οδήγησε στη σύσταση της επιτροπής που σχεδίασε τη [[Συνθήκη για τη θέσπιση Συντάγματος της Ευρώπης]]. Σχετικά με την υιοθέτηση του [[ευρώ]], ο ίδιος τότε δήλωσε πως "''η έλλειψη μίας κοινής κοινωνικοοικονομικής πολιτικής και η έλλειψη μίας πραγματικής πολιτικής ένωσης''" θα οδηγούσε τη νομισματική πολιτική σε κρίση.<ref>[http://www.eu-oplysningen.dk/nyheder/euidag/andet/doc049/?print=1 Den belgiske statsministers tale om Europas fremtid]</ref>
 
Μετά τις Ευρωεκλογές του [[2004]], ο Φερχόφστατ υπήρξε ο επικρατέστερος υποψήφιος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την ανάληψη της θέσης του Προέδρου της [[Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρωπαϊκής Επιτροπης]], με την υποστήριξη τόσο της Γαλλίας & της Γερμανίας όσο και άλλων Ευρωπαϊκών κρατών. Παρόλα αυτά η πρόταση απορρίφθηκε από τον πρωθυπουργό του [[Ηνωμένο Βασίλειο|Ηνωμένου Βασιλείου]] [[Τόνι Μπλερ]].<ref>[http://www.theguardian.com/uk/2004/jun/01/eu.politics TheGuardian], Blair in a quandary over Prodi's successor</ref><ref>[http://www.wsws.org/en/articles/2004/07/port-j21.html WSWS], Portugal’s Prime Minister Barroso nominated as European Commission president</ref>
 
Αντιδρώντας στην καταψήφιση της Συνταγματικής Συνθήκης, ο Φερχόφστατ κυκλοφόρησε το [[2005]] το πρώτο του μανιφέστο με τίτλο "Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης" (Verenigde Staten van Europa), προτείνοντας ριζοσπαστικά φεντεραλιστικά μέτρα για την ενίσχυση της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Μεταξύ άλλων επιχειρηματολόγησε υπέρ της δημιουργίας ενός ευρωστρατού που θα ενοποιούσε τους επιμέρους εθνικούς στρατούς των κρατών μελών, τη θέσπιση ενός πανευρωπαϊκού φόρου που θα χρηματοδοτούσε άμεσα τον κοινοτικό προϋπολογισμό και θα αντικαθιστούσε τις εισφορές των κρατών-μελών, και την άμεση εκλογή του Προέδρου της [[Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρωπαϊκής Επιτροπής]] από τους Ευρωπαίους πολίτες.
 
Το [[2009]] εξελέγη μέλος του [[Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο|Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου]] και αποτελεί τον αρχηγό της [[Συμμαχία Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη|Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη]] (ALDE), της τρίτης μεγαλύτερης πολιτικής ομάδας του Κοινοβουλίου. Ένα χρόνο αργότερα ιδρύει την [[Ομάδα Σπινέλι]] (Spinelli Group), με στόχο την αναζωπύρωση της συζήτησης για ένα ομοσπονδιακό Ευρωπαϊκό μέλλον.
 
Σε συνεργασία με τον [[Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ]] συν-πρόεδρο της πολιτικής ομάδας των [[Οι_Πράσινοι-Ευρωπαϊκή_Ελεύθερη_Συμμαχία|Πρασίνων-Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας]], εκδίδει το [[2012]] το μανιφέστο "Ξύπνα, Ευρώπη" (For Europe), αναζητώντας τις πραγματικές αιτίες της Ευρωπαϊκής κρίσης χρέους και προτείνοντας τη "νομισματική, πολιτική και φορολογική" Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση ως τη μόνη βιώσιμη λύση για το μέλλον.
 
Ενόψει τον [[Ευρωεκλογές 2014|Ευρωεκλογών του 2014]], η Συμμαχία Φιλελεύθερων και Δημοκρατών για την Ευρώπη πρότεινε τον Γκι Φερχόφστατ ως υποψήφιο Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε μία προεκλογική εκστρατεία που θα πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με τον [[Όλι Ρεν]], επίσης μέλος της ομάδας ALDE.<ref>[http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26517&subid=2&pubid=113205350 Ημερησία.gr], Ο Γκι Φέρχοφστατ, υποψήφιος για την προεδρία της ΕΕ</ref>
 
== Παραπομπές ==
2.445

επεξεργασίες