Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Άγιος Ανδρέας Κατακόλου Ηλείας»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
μ
Η Αρχαία Φεία, καταποντισμένη αρχαία πόλη, που απλωνόταν σε ακραίους συνοικισμούς στις πλαγιές του ακρωτηρίου Ιχθύς στην σημερινή παράλια και σε αρκετό βάθος από την ακτή. Χρονολογείται στην Ομηρική εποχή και αναφέρεται δυο φορές στον Όμηρο (Ιλιάδα Η 135, Οδύσσεια Ο 297, 298) στο Β’ βιβλίο Ιστοριών του Θουκυδίδη (Β,25), στα Ελληνικά του Ξενοφώντα (3, 2, 30), στα Γεωγραφικά του Στράβωνος (VΙΙΙ 343), στον Πολύβιο και τον Παυσανία.
 
Καταποντίστηκε από σεισμό τον 6ο αιώνα μΧμ Χ από τον οποίο καταστράφηκε η πόλη των Πατρών και στον οποίο αποδίδεται η τελειωτική καταστροφή του ναού του Διός στην Αρχαία Ολυμπία και πιθανότατα ο σχηματισμός της λίμνης της Αγουλινίτσας.
 
Στα ερείπια της αρχαίας ακρόπολης κτίστηκε από τους Βυζαντινούς το Ποντικόκαστρο. Αρχαιολογικές έρευνες στην περιοχή έκανε ο αρχαιολόγος Νίκος Γιαλούρης το 1957 και τα ευρήματα εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας, όπως όστρακα προϊστορικών και ρωμαϊκών χρόνων, πήλινοι λύχνοι, σκύφοι, κύλικες, αμφορείς, λήκυθοι, κίονες, ένας αρχαϊκός Ναξιακός κούρος, κυκλαδικά ειδώλια που μαρτυρούν ότι η Φεία ήταν ενεργό λιμάνι της ευρύτερης περιοχής. Στη νησίδα Ιχθύς ή Τηγανονήσι βρέθηκε εκτεταμένο νεκροταφείο ρωμαϊκής εποχής. Οι περισσότεροι όμως από τους τάφους βρεθήκανβρέθηκαν συλημένοι.<ref name=Κοτσανάς>{{cite book|last=Κοτσανάς|first=Κ.|title=Τουριστικός Οδηγός Ηλείας|year=2007|publisher=Πύργος [GR]|isbn=978-960-89792-1-5|pages=57-59}}</ref>
 
 
 
Στα βυζαντινά χρόνια η ακρόπολη της Φείας ανακαινίστηκε και έγινε ισχυρό φρούριο. Το 1205 έπεσε στα χέρια των Φράγκων, που το χρησιμοποίησαν για την άμυνα τους. Τα τρία κάστρα Χλεμούτσι, Ζακύνθου και Ποντικόκαστρο σχημάτιζαν τρίγωνο και είχαν οπτική επικοινωνία.
Αρχικά το κυρίεψε ο Γουλιέλμος Σταμηλίτης, αργότερα το πήραν ως φέουδάφέουδα τους οι Βιλλεαρδουίνοι. Στο κάστρο γνωρίστηκαν και ερωτεύτηκαν ο Γοδεφρίδος Β’ Βιλλεαρδουίνος και η Αγνή Κουρντεναί κατά τη διάρκεια φιλοξενίας της δεύτερης προς το Βυζάντιο.
 
Το 1315 κυριεύτηκε από τον Ινφάντη της Μαγιόρκας Φερδινάνδο για ένα χρόνο. Μετά περιήλθε στην κατοχή της Αικατερίνης Βαλουά επίτιμη αυτοκρατόρισσα (1332-1346 μ.Χ). Το 1391 το πήραν οι Ναβαρέζοι, το 1427 ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και μετά ο Θωμάς Παλαιολόγος. Πυρπολήθηκε από τους Τούρκους το 1470 μ.Χ.
15

επεξεργασίες