Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Άγγελος Τερζάκης»

μ
επιμέλεια
μ (επιμέλεια)
Γεννήθηκε στο [[Ναύπλιο]] στις [[16 Φεβρουαρίου]] του [[1907]] και έζησε εκεί μέχρι το [[1915]], όταν και πήγε στην [[Αθήνα]]<ref>{{cite news | url=http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=184936&ct=114&dt=18/11/2007 | title=Οι πολλές ταυτότητες ενός συγγραφέα | accessdate=2011-02-14 | author=Μπακουνάκης, Νίκος | date=2007-11-18 | publisher=Το Βήμα}}</ref>, όπου τελείωσε το Γυμνάσιο και σπούδασε νομικά στο [[Πανεπιστήμιο Αθηνών]]. Έλαβε την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος το [[1929]], αλλά εγκατέλειψε σύντομα τη δικηγορία για να αφοσιωθεί στη λογοτεχνία.
 
Στα γράμματα εμφανίστηκε το [[1925]] με τη συλλογή διηγημάτων ''Ο ξεχασμένος'' και έκτοτε ασχολήθηκε συστηματικά με την πεζογραφία και το θέατρο, όπου πρωτοεμφανίστηκε το [[1936]] με το έργο του "Αυτοκράτωρ Μιχαήλ" που ανέβασε τον ίδιο χρόνο το [[Εθνικό Θέατρο]]. Παράλληλα διηύθυνε και τα βραχύβια περιοδικά ''Πνοή'' και ''Λόγος''. Το [[1937]] έγινε γραμματέας του [[Εθνικό Θέατρο|Εθνικού Θεάτρου]] και αργότερα καλλιτεχνικός και γενικός διευθυντής του Δραματολογίου (1939-1942)καί και γενικός διευθυντής της ιστορίας καίκαι της δραματολογίας της δραματικής σχολής του εθνικού θεάτρου το (1950-1971)καί και γενικός διευθντήςδιευθυντής της δραματικής σχολής του εθνικού θεάτρου (1950-1975).
 
Πήρε μέρος στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο (1940-1941) και κατέγραψε τις εμπειρίες του σε κάποια από τα διηγήματά του και κυρίως στο βιβλίο του "Απρίλης". Το 1964 συνέγραψε για λογαριασμό του Γενικού Επιτελείου Στρατού το χρονικό του πολέμου, το οποίο εκδόθηκε με τον τίτλο "Ελληνική ΕποποιΐαΕποποιία 1940-41".
 
Μετά τον πόλεμο συνέχισε την ενασχόλησή του με τα γράμματα: αρθρογραφούσε για πολλά χρόνια στην εφημερίδα ''Το Βήμα'' (φιλολογικός συνεργάτης) και από το [[1948]] θεατρικός κριτικός. Επίσης υπήρξε και διευθυντής του περιοδικού ''Εποχές'' (1963-1967).
 
Το 1969 τιμήθηκε με το Αριστείο Γραμμάτων της [[Ακαδημία Αθηνών|Ακαδημίας Αθηνών]] και το [[1974]] έγινε Ακαδημαϊκός
Επίσης τιμήθηκε δύο φορές με το πρώτο κρατικό βραβείο μυθιστορήματος (1938 καίκαι 1939), με το κρατικό βραβείο θεάτρου(1957)
καίκαι πρώτο κρατικό βραβείο της ομάδας των δώδεκα καλύτερων ποιητών καίκαι πεζογράφων (1963)<ref>[http://www.aliceintheaterland.info/terzakis_gr.html Χρονοβιογραφία Ά. Τερζάκη]</ref>.
 
Πέθανε στις 3 Αυγούστου [[1979]] στην [[Αθήνα]].
Η Πριγκηπέσσα Ιζαμπώ θεωρείται το αρτιότερο πεζογράφημα του Τερζάκη και ένα από τα καλύτερα, ιστορικά και μη, μυθιστορήματα της νεοελληνικής λογοτεχνίας<ref>[http://www.buchhandel.de/detailansicht.aspx?isbn=978-3-929889-41-3 buchhandel.de - Prinzesssin Isabeau] {{de}}</ref><ref>{{cite book|title=L'Hellénisme contemporain|publisher=Imprimerie Nationale|location=France|date=1953|pages=211|oclc=1751961|url=http://books.google.gr/books?id=jJYvAAAAMAAJ&q=terzakis+isabeau&dq=terzakis+isabeau&lr=&ei=TCvNSsu2DaT8ygTtw7GKCA|language=γαλλικά}}</ref>. Είναι ιστορικό μυθιστόρημα εμπνευσμένο από την περίοδο της Φραγκοκρατίας. Αναφέρεται στην εξέγερση των Ελλήνων και Σλάβων το [[1293]], που οδήγησε στην κατάληψη του φράγκικου κάστρου της [[Καλαμάτα]]ς και ο κεντρικός άξονας του έργου είναι ο έρωτας ανάμεσα στην Ιζαμπώ, κόρη του [[Γουλιέλμος Β' Βιλλαρδουίνος|Γουλιέλμου Βιλλαρδουίνου]], και τον ηγέτη της εξέγερσης Νικηφόρο Σγουρό.
 
Το 1975 παρουσιάστηκε στην ελληνική κρατική τηλεόραση το μυθιστόρημα του Τερζάκη ''Μενεξέδενια Πολιτεία''.Τη Την τηλεοπτική διασκευή του βιβλίου έκανε ο συγγραφέας Γιάννης Κανδήλας. Στη σεράσειρά πρωταγωνιστούσε ο [[Θάνος Κωτσόπουλος]].
<ref>http://www.youtube.com/watch?v=4Oti6lkzgH0</ref>.
 
 
===Ιστορικά===
* ''Η Ελληνική ΕποποιΐαΕποποιία 1940-1941'', Χρονικό του Ελληνοϊταλικού Πολέμου 1940-41 (ΕΣΤΙΑ, 1964 και 2η έκδοση, Γενικό Επιτελείο Στρατού, 1990)
 
===Συλλογές διηγημάτων===
* ''Το Μυστικό του Ιάγου'' (1964)
* ''Αφιέρωμα στην Τραγική Μούσα'' (1970)
* ''ΟίΟι Απόγονοι του Κάιν'' (1972)
* ''Ποντοπόροι'' (1975)
* ''Οδοιπόροι μιας Εποχής'' (1980)
* ''Ιππόλυτος'' του Ευριπίδη (1986)
* ''Ηρακλείδες'' του Ευριπίδη (1988)
* ''Τρωάδες'' του Ευριπίδη χορική τραγωδία αφιερωμένη στον πελοππονησιακόπελοποννησιακό πόλεμο και κυρίως
στον παραλογισμό του(1989)
* ''Νωρίς Θριαμβευτική'' του Άικεν Κόνραντ (1971)
* ''ΌΟ Νέγρος του Νάρκισσου'' του Τζόζεφ Κόνραντ (1973)
* ''ΌΟ Καθένας με τον Χαρακτήρα του'' του ΜπένΜπεν Τζόνσον(1974)
* ''ΌΟ Καθένας έξω από τον Χαρακτήρα του'' του ΜπένΜπεν Τζόνσον (1976)
 
==Βιβλιογραφία==
81.434

επεξεργασίες