Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ιωάννης Βαλασόπουλος»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
[[Αρχείο:Ioannis Balasopoulos.JPG|thumb|right|250px|Ξυλογραφία του Ιωάννη Βαλασόπουλου από το περιοδικό [[Ημερολόγιον Σκόκου]] του 1889.]]
Ο '''Ιωάννης Βαλασόπουλος''' ή '''Βαλασσόπουλος''' (1821-1888) ήταν [[Έλληνας]] πολιτικός του 19ου αιώνα. Ιατρός στο επάγγελμα, μπήκε στην πολιτική το 1856, έγινε δυο φορές υπουργός, το 1865 Οικονομικών και το 1874 Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως. ΔυοΔύο χρόνια μετά, το 1876, καταδικάστηκε ως ένοχος χρηματισμού για την εκλογή τριών μητροπολιτών (στην υπόθεση των [[Σιμωνιακά|σιμονιακώνσιμωνιακών]]) οπότε και τελείωσε η πολιτική του σταδιοδρομία.
 
== Βιογραφικά στοιχεία ==
Γεννήθηκε στην [[Τρίπολη Αρκαδίας|Τρίπολη]] ή στη [[Βορδόνια Λακωνίας]] το 1821 περίπου. Σχολείο πήγε στον [[Μυστράς|Μιστρά]] και στο [[Ναύπλιο]]. Σπούδασε ιατρική στο [[Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών|Εθνικό Πανεπιστήμιο]] και συνέχισε κάνοντας σπουδές ιατρικής και χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της [[Πίζα]]ς, απ' όπου αποφοίτησε μετ'επαίνων το 1847 <ref>Αλόη Σιδέρη, ''Οι Έλληνες φοιτητές στο Πανεπιστήμιο της Πίζας (1806-1861)'', τόμος Α', σελ. 305 και τόμος Β', σελ. 452, όπου αναφέρεται ως "Giovanni di [...] Vlassopulo-Sparta"</ref>.
 
Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε νομαρχιακός γιατρός στην Λαμία και μετά στην Σπάρτη.
Ασχολήθηκε με την πολιτική και εκλέχτηκε βουλευτής Λακεδαιμονίας το [[Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1856|1856]]. Ξανά εκλέχτηκε βουλευτής το [[Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1861|1861]] και το [[Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1865|1865]], οπότε και έγινε Υπουργός των Οικονομικών στην [[Κυβέρνηση Μπενιζέλου Ρούφου 1865|κυβέρνηση Μπενιζέλου Ρούφου]]. Το [[Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1874|1874 στην κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη]] έγινε Υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως.
 
Κατηγορήθηκε λόγω της υπόθεσης των [[Σιμωνιακά|σιμωνιακών]] και δικάστηκε με το νόμο περί ευθύνης υπουργών. Στη δίκη κρίθηκε ένοχος χρηματισμού από τρεις υποψήφιους μητροπολίτες για να εξασφαλίσει την εκλογή τους. Το 1876 καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης ενός έτους, τριετή στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων και στην καταβολή 56.200 δραχμών υπέρ του πτωχοκομείου. Από τότε αποσύρθηκε από την πολιτική σκηνή και εξακολούθησε το ιατρικό επάγγελμα.
 
Απεβίωσε στην [[Πάτρα]] στις 5 Ιουλίου του 1888.
81.713

επεξεργασίες