Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ο Χριστός Παντοκράτωρ (αγιογραφία του Σινά)»

==Μετάβαση==
 
Στη συγκεκριμένη εικόνα συνυπάρχουν οι νατουραλιστικές τάσεις της [[ελληνιστική περίοδος|ελληνιστικής]] παράδοσης –ιδιαίτερα στο πρόσωπο- με την εμφανή προσπάθεια του καλλιτέχνη να προχωρήσει στην αφαιρετική διαδικασία και να προβάλλει μια άχρονη Ύπαρξη πίσω από την ανεικόνιση του συγκεκριμένου προσώπου, χρησιμοποιώντας συγκεκριμένες χρωματικές αποδόσεις, τη μετωπικότητα, την έκφραση των ματιών, τα σύμβολα του φωτοστέφανου και του [[Σταυρός|σταυρού]]. Η μετάβαση από το [[Νατουραλισμός|νατουραλισμό]] στην αφαίρεση<ref>Η αφαίρεση ως αναζήτηση της υπερβατικότητας. Βλ. επίσης, Αλμπάνη, Τζ., 1999, ''Τέχνες Ι: Ελληνικές Εικαστικές Τέχνες, Τομ. Β΄, Βυζαντινή και Μεταβυζαντινή Τέχνη'', Ε.Α.Π., Πάτρα, 22.</ref> είναι ένα κυρίαρχο στοιχείο στη διαδικασία της ιστορικής μετάβασης της [[τέχνη|τέχνης]] από την Ύστερη Ρωμαϊκή στην Πρώιμη Βυζαντινή περίοδο και ως εκ τούτου είναι ένα σημείο αιχμής για τη διάκριση και καθιέρωση μιας πραγματικά μοναδικής αντίληψης για την τέχνη<ref>Είτε επιθυμεί να ασπαστεί κανείς τη θεωρία της «καλλιτεχνικής πρόθεσης» του Riegl για τα έργα της Πρώιμης Βυζαντινής περιόδου ή όχι, το αποτέλεσμα είναι ότι μέσω τούτης της τεχνοτροπίας επιτυγχάνεται η απόδοση της πνευματικής έντασης και του ισχυρού συναισθήματος με έναν τρόπο μοναδικό, μάλλον [[Ιμπρεσιονισμός|ιμπρεσιονιστικό]] παρά [[Εξπρεσιονισμός|εξπρεσιονιστικό]], όπως ισχυρίζεται ο Α. Hauser, που δίνει ιδιαίτερη σημασία στην πνευματική σημασία των απεικονιζόμενων αντικειμένων ή πράξεων. Βλ. επίσης, Hauser, A. 1976, ''Κοινωνική Ιστορία της Τέχνης'', Τομ. 1, Κάλβος, Αθήνα, 161-165.</ref>.
 
==Παραπομπές - σημειώσεις==
82.308

επεξεργασίες