Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κίνημα στο Γουδί»

μ
Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 79.103.71.73 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό [[Χρήστ...
μ (Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 79.103.71.73 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό [[Χρήστ...)
[[File:Nikolaos Zorbas.png|thumb|right|180px|Ο συνταγματάρχης [[ Νικόλαος Ζορμπάς]] ήταν επικεφαλής του 'Εθνικού Κινήματος''.]]
*[[Κατηγορία:Στρατιωτικά κινήματα στην Ελλάδα|1909]]
 
Τη νύχτα προς τη [[15 Αυγούστου|15η Αυγούστου]] [[1909]], ο [[Στρατιωτικός Σύνδεσμος]] προχωρά στο ιστορικό [[κίνημα]] που θα αλλάξει την ιστορία της νεώτερης [[Ελλάδα|Ελλάδας]].
 
Τον [[Ιούνιος|Ιούνιο]] του [[1909]], μπροστά στο φόβο πραξικοπήματος, η [[Κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη 1909|κυβέρνηση Δ. Ράλλη]] επιτέθηκε στο [[Στρατιωτικός Σύνδεσμος|Στρατιωτικό Σύνδεσμο]] με ένα κύμα μεταθέσεων, καθώς και παραπομπή 12 αξιωματικών σε ανακριτικό συμβούλιο προς απόταξη.
[[File:Goudi coup poster.jpg|thumb|left|200px|Λαϊκή λιθογραφία του Σ. Χρηστίδη για την επιτυχία του κινήματος]]
Όταν η εφημερίδα ''Χρόνος'', διερμηνεύοντας τις θέσεις του Συνδέσμου, επιτέθηκε κατά «της βουλευτικής φεουδαρχίας των κομματικών συμμοριών και των Αυλών», ζητώντας μεταρρυθμίσεις και απομάκρυνση του [[Κωνσταντίνος Α΄ της Ελλάδας|Διαδόχου Κωνσταντίνου]], καθώς και των πριγκίπων από το [[Ελληνικός Στρατός|στράτευμα]], ο Ράλλης προχώρησε σε συλλήψεις. Ο κύβος είχε ριφθεί. Στις [[14 Αυγούστου]], με μια παράτολμη ενέργειά του, ο [[Θεόδωρος Πάγκαλος (στρατηγός)|Πάγκαλος]] απελευθερώνει τους κρατουμένους αξιωματικούς Σάρρο και Ταμπακόπουλο, προκαλώντας την οργή του [[Δημήτριος Ράλλης|Ράλλη]], που διατάζει επιφυλακή και δεκάδες συλλήψεων. Τη νύχτα προς τη [[15 Αυγούστου|15η Αυγούστου]], ο Σύνδεσμος προχωρά στο '''Κίνημα στο Γουδί''' το οποίο επικρατεί άμεσα.
 
Το πρόγραμμα του Συνδέσμου, σε ήπιο τόνο, με γενικές ευχές για μεταρρυθμίσεις στο στρατό, τη διοίκηση και την παιδεία, απέκλειε ρητά κάθε περίπτωση καθεστωτικής αλλαγής, δικτατορίας, συνταγματικής τροποποίησης ή κατάργησης της κυβέρνησης. Ζητούσε απλώς την απομάκρυνση του [[Κωνσταντίνος Α΄ της Ελλάδας|Διαδόχου Κωνσταντίνου]] και των υπόλοιπων πριγκίπων από το [[Ελληνικός Στρατός|στράτευμα]] και πρότεινε σειρά μέτρων για στρατιωτική αναδιοργάνωση.
 
Τους όρους των Επαναστατών αποδέχθηκε ο [[Κυριακούλης Π. Μαυρομιχάλης|Κυριακούλης Μαυρομιχάλης]], που σχημάτισε την [[Κυβέρνηση Κυριακούλη Μαυρομιχάλη 1909|κυβέρνηση Μαυρομιχάλη]] μετά την παραίτηση του [[Δημήτριος Ράλλης|Ράλλη]], οπότε και ο αρχηγός του Συνδέσμου, συνταγματάρχης [[Νικόλαος Ζορμπάς]], έδωσε διαταγή στις επαναστατημένες μονάδες να γυρίσουν στις θέσεις τους, χωρίς έτσι να εγκαθιδρυθεί δικτατορία, σύμφωνα με τις παροτρύνσεις μεγάλης μάζας του λαού και του φοιτητικού κόσμου.
 
Το μεγαλειώδες συλλαλητήριο των συντεχνιών της [[Αθήνα|Αθήνας]] και του [[Πειραιάς|Πειραιά]], που πραγματοποιήθηκε στις [[14 Σεπτεμβρίου]], έκανε πρόδηλη πλέον την υποστήριξη του λαού στις θέσεις του Συνδέσμου, ενώ η υποστήριξη που βρήκε το Κίνημα προκάλεσε την έντονη ανησυχία των πολιτικών κομμάτων, του [[Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας|Θρόνου]] και των Ξένων Δυνάμεων. Από την έλευση του Βασιλιά [[Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας|Γεωργίου Α΄]] το [[1863]] μέχρι το [[1909]], για 46 χρόνια, δεν υπήρξε καμία ανάμιξη του στρατού στη πολιτική.
 
==Επιτεύγματα==
Η " Επανάσταση του 1909 " αποτέλεσε το ιστορικό εφαλτήριο, όσον αφορά τον μετ' έπειτα στρατιωτικό προσανατολισμό της Ελλάδος. Το πεδίο λειτουργικότητας του Κινήματος στο Γουδί έφερε ποικίλες κατευθύνσεις, υποδεικνύοντας την πολιτική ύπαρξη του [[Στρατιωτικός Σύνδεσμος|Στρατιωτικού Συνδέσμου]]. Συγκεκριμένα:
 
'''1)''' '''Κοινωνικός Προβληματισμός > '''Η αθηναϊκή κοινωνία, ούσα οδηγούμενη προς βαθμιαία αποδυνάμωση ισχύος, αναγεννήθηκε πνευματικώς, καθ' όσον αναδύθηκαν εκ νέου πολιτικές προσεγγίσεις του Ανατολικού Ζητήματος (βλέπε [[Ίων Δραγούμης|Ίων Δραγούμη]]).{{πηγή}}
 
'''2) Στρατιωτική Αναβάθμιση > '''Οι αξιωματικοί του Στρατιωτικού Συνδέσμου, όπου εν αθροίσματος του 20% της περιουσίας του [[Γεώργιος Αβέρωφ|Γεωργίου Αβέρωφ]], χρηματοδότησαν την παραγγελία του ομώνυμου θωρακισμένου καταδρομικού και επέβαλλαν επιβαρυντικό πολεμικό εξοπλισμό, εις γνώσιν της απόσβεσης κατά την διάρκεια του [[Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος|Α΄ Βαλκανικού Πολέμου]].{{πηγή}}
 
'''3) Οικουμενικότητα > '''Η νομική καθιέρωση της επέμβασης του Στρατού στην πολιτική διαχείριση της Ελλάδος, απέκλειε τις αιγίδες του ολιγαρχικού φιλελευθερισμού (ως προς την πολιτειακή οργάνωση), υπηρετώντας τα λαϊκά ακούσματα προτροπής.{{πηγή}}
 
==Βιβλιογραφία==
 
*[[Νικόλαος Ζορμπάς|Νικολάου Ζορμπά]], «Αναμνήσεις»
*Μιλτιάδη Μάλαινου, «Το κίνημα του 1909»
*[[Σπύρος Μελάς|Σπύρου Μελά]], «Το κίνημα του 1909»
*[[Θεόδωρος Δ. Πάγκαλος|Θεοδώρου Παγκάλου]], «Τα απομνημονεύματά μου», τ. Α΄
*Βίκτορος Παπακοσμά, «Οι επεμβάσεις του στρατού στην ελληνική πολιτική»
*Βασιλείου Τσίχλη, «Το κίνημα του Γουδή και ο Ελευθέριος Βενιζέλος»
 
==Επιπλέον βιβλιογραφία==
*{{cite book|last=Μαρωνίτη|first=Νίκη|title=Το κίνημα στο Γουδί: Παραδοχές, ερωτήματα, νέες προοπτικές|publisher=Αλεξάνδρεια|year=2010}}
 
==Εξωτερικοί σύνδεσμοι==
*[http://www.tovima.gr/society/article/?aid=248317 1909, Γουδί: Καταλύτης επαναστατικών αλλαγών 1909 100 ΧΡΟΝΙΑ από το στρατιωτικό κίνημα στο Γουδί, της Χριστίνας Κουλούρη]
 
 
*[[Κατηγορία:Στρατιωτικά κινήματα στην Ελλάδα|1909]]
[[Κατηγορία:Νεότερη ελληνική ιστορία]]
 
{{Link FA|fr}}