Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Πετρελαϊκή κρίση του 1973»

Επιμέρους διορθώσεις. Προσθήκη εσωτερικών συνδέσμων. Εργασία σε εξέλιξη.
(Προσθήκη εσωτερικών συνδέσμων. Εργασία σε εξέλιξη.)
(Επιμέρους διορθώσεις. Προσθήκη εσωτερικών συνδέσμων. Εργασία σε εξέλιξη.)
===Κορύφωση παραγωγής πετρελαίου των Ηνωμένων Πολιτειών===
 
Το 1970, οι ΗΠΑ πέρασεπέρασαν την [[Κορύφωση παραγωγής πετρελαίου|κορύφωσή τηςτους στην παραγωγή πετρελαίου (peak oil)]] και αυτό θεωρείται πλέοναπό κάποιους ως ο κύριος λόγος για την πρώτη πετρελαϊκή κρίση από τους ιστορικούς και εμπειρογνώμονες του κλάδου. <ref>{{cite web | url=http://www.dailymotion.com/video/xj4eum_la-face-cachee-du-petrole-arte-2-2_news?search_algo=2 | title=The hidden face of oil }}</ref> Μετά από αυτό, ο Νίξον όρισεανέθεσε τονστον James Nixon Akins, ωςπρέσβη επιθεωρητήτων τηςΗΠΑ παραγωγικήςστη δυνατότηταςΣαουδική Αραβία, τη σύνταξη έκθεσης σχετικά με την πετρελαϊκή παραγωγική δυνατότητα των ΗΠΑ. Τα αποτελέσματα, μολονότι δεν δημοσιεύθηκαν στον Τύπο, ήταν ανησυχητικά: δεν υπήρχε ουδεμία πλεονάζουσα παραγωγική ικανότηταδυνατότητα και η παραγωγή θα μπορούσε μόνο να μειωθεί. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι το «εμπάργκο» δεν είχε ποτέ εφαρμογή από τη Σαουδική Αραβία προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με τον James Akins, πρέσβη των ΗΠΑ στην Σαουδική Αραβία. <ref>{{cite web|url=http://www.dailymotion.com/video/xj4eum_la-face-cachee-du-petrole-arte-2-2_news?search_algo=2 | title=The hidden face of oil|quote=during the interview at 24:10 in the documentary ''La face cachée du pétrole part&nbsp;2''}}</ref>
 
===Ίδρυση του ΟΠΕΚ===
 
Ο Οργανισμός των Πετρελαιοπαραγωγών Χωρών (ΟΠΕΚ ), ο οποίος τότε συμπεριελάμβανε 12 χώρες, ανάμεσα σ’ αυτές το [[Ιράν]], επτά αραβικές χώρες ([[Ιράκ]], το Κουβέιτ, τη Λιβύη, το [[Κατάρ]], τη Σαουδική Αραβία, τα [[Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα]]), καθώς και τη [[Βενεζουέλα]], την [[Ινδονησία]], τη [[Νιγηρία]], και το [[Εκουαδόρ]], είχε σχηματιστεί σε μια διάσκεψη στη Βαγδάτη στις [[14 Σεπτεμβρίου]] [[1960]]. Ο ΟΠΕΚ οργανώθηκε για να αντισταθεί στις πιέσεις από τατις «[[Επτά Αδελφές ]]» (τις επτά μεγάλεςμεγαλύτερες πετρελαϊκές εταιρείες, ως επί το πλείστον ανήκουσες σε Αμερικανούς, Βρετανούς και Ολλανδούς υπηκόους) για τη μείωση των τιμών του πετρελαίου και τις πληρωμές προς τις χώρες παραγωγής. Αρχικά ο ΟΠΕΚ λειτουργούσε ως μια άτυπη μονάδα διαπραγμάτευσης για την πώληση του πετρελαίου από τις πλούσιες σε [[φυσικοί πόροι|πόρους]] χώρες του [[Τρίτος Κόσμος|Τρίτου Κόσμου]]. Ο ΟΠΕΚ περιοριζόταν στο να κερδίζειεξασφαλίζει μεγαλύτερο μερίδιο από τα κέρδη των δυτικών εταιρειών πετρελαίου και μεγαλύτερο έλεγχο πάνω στα επίπεδα παραγωγής των μελών του. Ως αποτέλεσμα αυτού και άλλων γεγονότων στις αρχές της δεκαετίας του 1970, άρχισε να εφαρμόζειαποκτά τηνκαι να μεταχειρίζεται σημαντική οικονομική και πολιτική δύναμη του. Οι μεγάλοι δυτικοί πετρελαϊκοί όμιλοι, καθώς και οι εισαγωγές χώρες, ξαφνικά αντιμετώπισαν ένα ενιαίο μπλοκ εξαγωγέων.
 
===Τέλος του Bretton Woods===
 
Στις 15 Αυγούστου 1971 οι Ηνωμένες Πολιτείες αποσύρθηκαν μονομερώς από τη [[Σύστημα ισοτιμιών Μπρέτον Γουντς|Συμφωνία του Bretton Woods]], αποτραβώντας τις ΗΠΑ από τον [[κανόνας του χρυσού|κανόνα του χρυσού]] (σύμφωνα με τον οποίο μόνο η αξία του αμερικανικού δολαρίου ήταν συνδεδεμένη με την τιμή του χρυσού και η αξία όλων των άλλων νομισμάτων ήταν συνδεδεμένεςσυνδεδεμένη με το δολάριο των ΗΠΑ), επιτρέποντας έτσι στο δολάριο να «επιπλέει». <ref>Masouros, Pavlos E., "Corporate Law and Economic Stagnation: How Shareholder Value and Short-termism Contribute to the Decline of the Western Economies", Eleven International Publishing (2013), pp. 55–57</ref> Λίγο αργότερα ακολούθησε η Βρετανία, “επιπλέοντας”«επιπλέοντας» τη λίρα στερλίνα. Οι βιομηχανικές χώρες ακολούθησαν με τα αντίσοιχααντίστοιχα νομισμάτά τους. Εν αναμονή της διακύμανσης των νομισμάτων, καθώς σταθεροποιούνταν το ένα σε σχέση με το άλλο, οι βιομηχανικές χώρες αύξησαν επίσης τα αποθεματικά τους (τυπώνοντας χρήμα), σε ποσότητες πολύ μεγαλύτερες από ό,τι ποτέ πριν. Το αποτέλεσμα ήταν η υποτίμηση της αξίας του αμερικανικού δολαρίου, καθώς και άλλων νομισμάτων του κόσμου. Επειδή το πετρέλαιο τιμολογούνταν σε δολάρια, αυτό σήμαινε ότι οι παραγωγοί πετρελαίου λάμβαναν λιγότερο πραγματικό εισόδημα για την ίδια τιμή. Το καρτέλ του ΟΠΕΚ εξέδωσε ένα κοινό ανακοινωθέν [{{πότε;]}} με το οποίο δήλωνε ότι, από τότε και στο εξής, θα τιμολογούσε το βαρέλι πετρελαίου έναντι χρυσού.
 
Αυτό οδήγησε στο φαινόμενο που έμεινε γνωστό ως "«[[Σοκ του Πετρελαίου]]» («Shock Oil"»), στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Στα χρόνια μετά το 1971, ο ΟΠΕΚ άργησε να αναπροσαρμόζει τις τιμές ώστε να αντικατοπτρίζουν αυτή την υποτίμηση. Από το 1947 έως το 1967 η τιμή του πετρελαίου σε δολάρια ΗΠΑ είχε αυξηθεί κατά λιγότερο από δύο τοις εκατό ετησίως. Μέχρι το σοκ του πετρελαίου, η τιμή παρέμεινε σχετικά σταθερή σε σχέση με άλλα νομίσματα και εμπορεύματα, αλλά ξαφνικά έγινε εξαιρετικά ασταθής. Οι υπουργοί του ΟΠΕΚ δεν είχαν αναπτύξει τους θεσμικούς μηχανισμούς για να ενημερώνουν τις τιμές αρκετά γρήγορα ώστε να συμβαδίζουν με τις μεταβαλλόμενες συνθήκες της αγοράς και, εξαιτίας αυτού, τα πραγματικά τους εισοδήματαέσοδα υστερούσαν για πολλά χρόνια. Οι σημαντικές αυξήσεις των τιμών των ετών 1973-1974 σε μεγάλο βαθμό υπερκάλυψευπερκάλυψαν τη διαφορά στα εισοδήματάέσοδά τους σε επίπεδα Bretton Woods, σε σχέση με άλλα εμπορεύματα όπως ο [[χρυσός]]. <ref>Hammes, David. and Douglas Wills. "Black Gold: The End of Bretton Woods and the Oil-Price Shocks of the 1970s," ''The Independent Review'', v. IX, n. 4, Spring 2005. pp. 501–511.</ref>
 
===Ο πόλεμος του Γιομ Κιπούρ===
{{Main|Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ}}
Στις 6 Οκτωβρίου 1973 η Συρία και η Αίγυπτος εξαπέλυσαν μια [[αιφνιδιαστική επίθεση]] εναντίον του Ισραήλ. <ref>[http://www.energyinsights.net/cgi-script/csArticles/articles/000031/003119.htm Energy Insights: News: Oil price – speculation and international politics at play] {{Wayback|url=http://www.energyinsights.net/cgi-script/csArticles/articles/000031/003119.htm|date =20110723115340}}</ref> Αυτός ο νέος γύρος στην αραβοισραηλινή σύγκρουση πυροδότησε μια ήδη εκκολαπτομενη κρίση, αυξάνοντας την τιμή του πετρελαίου. Η Δύση δεν μπορούσε να συνεχίσει να αυξάνει την κατανάλωση ενέργειας 5% ετησίως ενώ ταυτοχρόνως αγόραζε πετρέλαιο σε χαμηλές τιμές και πουλούσε στις πετρελαιοπαραγωγές χώρες του αναπτυσσόμενου Τρίτου Κόσμου αγαθά σε πληθωριστικές τιμές. Αυτό τονίστηκε από τον Σάχη του Ιράν, του οποίου η χώρα ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη εξαγωγέας πετρελαίου στον κόσμο και στενός σύμμαχος των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή εκείνη τη χρονική περίοδο. "«Φυσικά, [η παγκόσμια τιμή του πετρελαίου] πρόκειται να αυξηθεί», δήλωσε ο Σάχης στους New York Times το 1973. "«Σίγουρα! Και πώς... Εσείς [οι δυτικές χώρες] αυξήσατε την τιμή του σιταριού που μας πουλάτε κατά 300%, το ίδιο και για τη ζάχαρη και το τσιμέντο... Αγοράζετε το αργό πετρέλαιό μας και μας το πουλάτε πίσω, επεξεργασμένο ως πετροχημικά, εκατό φορές πάνω από την τιμή που έχετε πληρώσει σε εμάς... είναι δίκαιο, από τώρα και στο εξής, να πρέπει να πληρώνετε περισσότερα για το πετρέλαιο. Ας πούμε δέκα φορές περισσότερα.» <ref>Smith, William. D. "Price Quadruples for Iranian Crude Oil at Auction", ''New York Times'' December 12, 1973.</ref>
 
Στις 12 Οκτωβρίου 1973, ο πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον εξουσιοδότησε την [[επιχείρηση Nickel Grass]], μια μη απόρρητη στρατηγική αερομεταφορά οπλισμού και εφοδίων στο Ισραήλ, αφού η Σοβιετική Ένωση είχε αρχίσει να στέλνει όπλα στη Συρία και την Αίγυπτο.
Στις 6 Οκτωβρίου 1973 η Συρία και η Αίγυπτος εξαπέλυσαν μια αιφνιδιαστική επίθεση εναντίον του Ισραήλ. <ref>[http://www.energyinsights.net/cgi-script/csArticles/articles/000031/003119.htm Energy Insights: News: Oil price – speculation and international politics at play] {{Wayback|url=http://www.energyinsights.net/cgi-script/csArticles/articles/000031/003119.htm|date =20110723115340}}</ref> Αυτός ο νέος γύρος στην αραβοισραηλινή σύγκρουση πυροδότησε μια ήδη εκκολαπτομενη κρίση, αυξάνοντας την τιμή του πετρελαίου. Η Δύση δεν μπορούσε να συνεχίσει να αυξάνει την κατανάλωση ενέργειας 5% ετησίως ενώ ταυτοχρόνως αγόραζε πετρέλαιο σε χαμηλές τιμές και πουλούσε στις πετρελαιοπαραγωγές χώρες του αναπτυσσόμενου Τρίτου Κόσμου αγαθά σε πληθωριστικές τιμές. Αυτό τονίστηκε από τον Σάχη του Ιράν, του οποίου η χώρα ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη εξαγωγέας πετρελαίου στον κόσμο και στενός σύμμαχος των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή εκείνη τη χρονική περίοδο. "Φυσικά, [η παγκόσμια τιμή του πετρελαίου] πρόκειται να αυξηθεί», δήλωσε ο Σάχης στους New York Times το 1973. "Σίγουρα! Και πώς... Εσείς [οι δυτικές χώρες] αυξήσατε την τιμή του σιταριού που μας πουλάτε κατά 300%, το ίδιο και για τη ζάχαρη και το τσιμέντο... Αγοράζετε το αργό πετρέλαιό μας και μας το πουλάτε πίσω, επεξεργασμένο ως πετροχημικά, εκατό φορές πάνω από την τιμή που έχετε πληρώσει σε εμάς... είναι δίκαιο, από τώρα και στο εξής, να πρέπει να πληρώνετε περισσότερα για το πετρέλαιο. Ας πούμε δέκα φορές περισσότερα.» <ref>Smith, William. D. "Price Quadruples for Iranian Crude Oil at Auction", ''New York Times'' December 12, 1973.</ref>
 
Στις 12 Οκτωβρίου 1973, ο πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον εξουσιοδότησε την επιχείρηση Nickel Grass, μια μη απόρρητη στρατηγική αερομεταφορά οπλισμού και εφοδίων στο Ισραήλ, αφού η Σοβιετική Ένωση είχε αρχίσει να στέλνει όπλα στη Συρία και την Αίγυπτο.
 
==Αραβικό εμπάργκο πετρελαίου==
 
Στις 16 Οκτωβρίου 1973 ο ΟΠΕΚ ανακοίνωσε την απόφαση να αυξήσει τις [[ονομαστική τιμή|ονομαστικές τιμές]] του πετρελαίου κατά 70 %, σε 5,11 δολάρια το βαρέλι. <ref>[[Daniel Yergin]], ''[[The Prize: The Epic Quest for Oil, Money, and Power]]'' (New York: Simon and Schuster, 2008), p.&nbsp;587.</ref> Την επόμενη ημέρα, οι υπουργοί πετρελαίου συμφώνησαν στο εμπάργκο, σε μείωση της παραγωγής κατά πέντε τοις εκατό κάτω από το αποτέλεσμα του Σεπτεμβρίου και τη περαιτέρω μείωση της παραγωγής σε βήματα του 5% μέχρι να ικανοποιηθούν οι οικονομικοί και πολιτικοί στόχοι τους. <ref>[[Daniel Yergin]], ''[[The Prize: The Epic Quest for Oil, Money, and Power]]'' (New York: Simon and Schuster, 2008), p.&nbsp;589.</ref> Στις 19 Οκτωβρίου ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον ζήτησε από το Κογκρέσο να χορηγήσει 2.200.000.000 δολάρια σε επείγουσα βοήθεια προς το Ισραήλ, εκ των οποίων 1,5 δις. δολάρια σε οριστική παραχώρηση. Ο [[Τζορτζ Λεντσόφσκι]] (George Lenczowski), διπλωμάτης και διακεκριμένος καθηγητής [[Πολιτική επιστήμη|πολιτικών επιστημών]], σημειώνει ότι «οι στρατιωτικές προμήθειες δεν εξάντλησαν την προθυμία του Νίξον να αποτρέψει την κατάρρευση του Ισραήλ... Αυτή η απόφαση [για το ποσό των 2.200.000.000 δολαρίων] προκάλεσε μια συλλογική απάντηση του ΟΠΕΚ». <ref name="Lenczowski 1990 130">{{Cite book|last=Lenczowski| first=George|authorlink=George Lenczowski|year=1990|title=American Presidents and the Middle East|publisher=[[Duke University Press]]|isbn=978-0-8223-0972-7|page=130}}</ref> Η Λιβύη ανακοίνωσε αμέσως ότι θα επιβάλει εμπάργκο σε όλες τις αποστολές πετρελαίου προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. <ref name=gaddafiem>{{cite web|url=http://2001-2009.state.gov/r/pa/prs/ps/2008/sept/109054.htm |title=Significant Events in U.S.-Libyan Relations |publisher=2001-2009.state.gov |accessdate=2012-08-07}}</ref> Η Σαουδική Αραβία και τα άλλα αραβικά πετρελαιοπαραγωγά κράτη γρήγορα ακολούθησαν το παράδειγμά της, επιβάλλοντας εμπάργκο στις [[20 Οκτωβρίου]] 1973. <ref>[[Daniel Yergin]], ''[[The Prize: The Epic Quest for Oil, Money, and Power]]'' (New York: Simon and Schuster, 2008), p. 590.</ref> Κατά τη συνάντησή τους στο [[Κουβέιτ]] οι πετρελαιοπαραγωγές χώρες του ΟΠΕΚ διακήρυξαν εμπάργκο πετρελαίου με προβλέψεις για περιορισμούς στις εξαγωγές πετρελαίου σε διάφορες χώρες-καταναλωτές και συνολικό εμπάργκο στις παραδόσεις πετρελαίου προς στις Ηνωμένες Πολιτείες, ως «κύρια εχθρική χώρα». <ref>Lenczowski, p130</ref> Το εμπάργκο έτσι επεκτάθηκε ποικιλοτρόπως προς τη Δυτική Ευρώπη και την Ιαπωνία.
 
Επιβλήθηκαν επίσης αυξήσεις στις τιμές. Καθώς η βραχυπρόθεσμη [[ζήτηση]] πετρελαίου είναι [[ανελαστική ζήτηση|ανελαστική]], η ζήτηση δεν μειώνεται πολύ όταν αυξάνεται η τιμή. Έτσι, οι τιμές του πετρελαίου έπρεπε να αυξηθούν ραγδαία για να προσαρμοστεί η ζήτηση στα νέα, χαμηλότερα επίπεδα προσφοράς. ΗΟι αγοράαγορές πετρελαίου, προβλέποντας αυτό το δεδομένο, οδηγήθηκαν σε άμεση και σημαντική αύξηση των τιμών, από 3 έως 12 δολάρια το βαρέλι. <ref name="'70s 318">{{Cite book|title=How We Got Here: The '70s|last=Frum|first=David|authorlink=David Frum|year=2000|publisher=[[Basic Books]]|location=New York|isbn=978-0-465-04195-4|page= 318}}</ref> Το [[παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα]], το οποίο ήταν ήδη υπό πίεση από την κατάρρευση της συμφωνίας του Bretton Woods, τέθηκε σε πορεία [[οικονομική ύφεση|ύφεσης]] και υψηλού [[πληθωρισμός|πληθωρισμού]] που συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980, με τις τιμές του πετρελαίου να αυξάνονται διαρκώς μέχρι το 1986.
 
[[File:Oil price chronology-june2007.gif|thumb|upright=2|Η τιμή του πετρελαίου κατά τη διάρκεια του εμπάργκο. Η γραφική παράσταση βασίζεται στην ονομαστική και όχι πραγματική τιμή του πετρελαίου, και έτσι εμφανίζει υπερεκτιμημένες τις τιμές στο τέλος. Ωστόσο, οι επιπτώσεις του αραβικού εμπάργκο πετρελαίου είναι σαφείς - διπλασίασε την πραγματική τιμή του αργού πετρελαίου σε επίπεδο διυλιστηρίου και προκάλεσε τεράστιες ελλείψεις στις ΗΠΑ.]]
 
Μακροπρόθεσμα, το εμπάργκο πετρελαίου άλλαξε τη φύση της πολιτικής της ΔύσηΔύσης, προς την κατεύθυνση της αύξησης της εξερεύνησης, της συντηρητικής στάσης απέναντι στην κατανάλωση ενέργειας και σετων πιο περιοριστικέςπεριοριστικών νομισματικέςνομισματικών πολιτικέςπολιτικών για την καλύτερη καταπολέμηση του πληθωρισμού.
 
===Χρονολογικός πίνακας===
 
==Οι έλεγχοι των τιμών και επιβολή δελτίων==
Οι έλεγχοι των τιμών από την κυβέρνηση επιδείνωσε περαιτέρω την κρίση στις Ηνωμένες Πολιτείες.<ref name="1970s 313"/> Τέθηκαν περιορισμοί στην τιμή του "«παλιού πετρελαίου"» (που είχε ήδη ανακαλυφθεί), επιτρέποντας ταυτόχρονα να πωλείται σε υψηλότερη τιμή το νέο πετρέλαιο που ανακαλυπτόταν, με αποτέλεσμα την απόσυρση του παλαιού πετρελαίου από την αγορά και τη δημιουργία τεχνητής έλλειψης. Ο κανόνας αυτός αποθάρρυνε επίσης την ανάπτυξη εναλλακτικών πηγών ενέργειας ή πιο αποτελεσματικών καυσίμων και τεχνολογιών. <ref name="1970s 313"/> Ο κανόνας αυτός στόχευε στην προώθηση και εξόρυξη πετρελαίου. <ref>{{Cite news| url=http://research.stlouisfed.org/publications/review/75/11/Controls_Nov1975.pdf |format=PDF| title=Oil Price Controls: A Counterproductive Effort | publisher= Federal Reserve Bank of St.&nbsp;Louis Review |date=November 1975| accessdate= June 7, 2010 <!--DASHBot-->}}</ref> Η έλλειψη στην αγορά αντιμετωπίστηκε με πώληση βενζίνης με δελτίο (κάτι που συνέβη σε πολλές χώρες), δημιουργώντας μεγάλες ουρές στα βενζινάδικα από το καλοκαίρι του 1972 έως και, με μεγαλύτερη ένταση, το καλοκαίρι του 1973. <ref name="1970s 313"/>
Το 1973 ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον όρισε τον William E. Simon ως πρώτο διοικητή της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ενέργειας, ή «Τσάρο της Ενέργειας». <ref name="1970s 312">{{Cite book|title= How We Got Here: The 1970s|last= Frum|first= David|authorlink= David Frum|year=2000|publisher=Basic Books|location= New York|isbn= 978-0-465-04195-4|pages= 312–313|url= }}</ref> Ο Simon διέθεσε στις πολιτείες την ίδια ποσότητα πετρελαίου για το 1974, την οποία κατανάλωσε η καθεμία το 1972. Αυτό είχε καλά αποτελέσματα για τις πολιτείες των οποίων ο πληθυσμός δεν αυξήθηκε. <ref name="1970s 320">{{Cite book|title= How We Got Here: The 1970s|last= Frum|first= David|authorlink= David Frum|year= 2000|publisher= Basic Books|location= New York|isbn= 978-0-465-04195-4|page= 320|url= }}</ref> Σε πολιτείες με αύξηση στον πληθυσμό ήταν συνηθισμένες οι ουρές στα πρατήρια βενζίνης. <ref name="1970s 320"/> Η American Automobile Association ανέφερε ότι, κατά την τελευταία εβδομάδα του Φεβρουαρίου του 1974, το 20% των αμερικανικών σταθμών βενζίνης δεν είχε καθόλου καύσιμα. <ref name="1970s 320"/>
 
[[File:potlatch gas.jpg|thumb|Εγκαταλελειμμένο πρατήριο υγρών καυσίμων στο Potlatch της πολιτείας Ουάσινγκτον.]]
 
Λόγω της κρίσης απευθύνθηκαν κλήσεις προς τους ιδιώτες και τις επιχειρήσεις για τη διατήρηση της ενέργειας, κυρίως μια εκστρατεία από τον Σύνδεσμο Διαφημιστών, χρησιμοποιώντας το σλόγκαν "«Don't be fuelish». <ref>{{cite video| title=Ad Council – Don't be Fuelish |date=January 1975|url=http://www.webcitation.org/5jWimLA89|deadurl=no|accessdate=August 23, 2009}}</ref> Πολλές εφημερίδες έφεραν ολοσέλιδες διαφημίσεις που μπορούσαν να κοπούν και να επικολληθούν κοντά σε διακόπτες λαμπτήρων, γράφοντας "«Ο τελευταίος κλείνει τα φώτα: Don't be Fuelish"».
Μέχρι το 1980 δεν υπήρχαν πλέον πλήρους μεγέθους πολυτελή αυτοκίνητα με μεταξόνιο 130 ιντσών (3,3 μέτρων) και συνολικού βάρους κατά μέσο όρο 4.500 λιβρών (2.041 κιλών). Οι αυτοκινητοβιομηχανίες άρχισαν τη σταδιακή κατάργηση της παραδοσιακής διάταξης του κινητήρα εμπρός με οπίσθια μετάδοση της κίνησης, υπέρ των ελαφρότερων εμπροσθοκίνητων σχεδίων.
Αν και δεν ρυθμίζονταν από τη νέα νομοθεσία, οι ομάδες αγωνιστικών αυτοκινήτων ξεκίνησαν οικειοθελώς τον περιορισμό κατανάλωσης καυσίμων. Το 1974 ματαιώθηκε ο αγώνας 24 ωρών της Daytona και η NASCAR μείωσε όλες τις αγωνιστικές αποστάσεις κατά 10% - ματαιώθηκε δε και ο 12ωρος αγώνας του Sebring. Το 1976 το Κογκρέσο των ΗΠΑ δημιούργησε το Πρόγραμμα Επιχορήγησης Θερμομόνωσης για να βοηθήσει τους ιδιοκτήτες και ενοικιαστές σπιτιών με χαμηλό εισόδημα να ανταπεξέλθουν στο αυξανόμενο κόστος θέρμανσης, μειώνοντας την ανάγκη σε καύσιμα μέσω προηγμένης μόνωσης.
392

επεξεργασίες