Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ελληνική μουσική»

μ
 
Εμφανίζεται στα τέλη της δεκαετίας του 1950 - αρχές δεκαετίας του 1960 με πρωτεργάτες τους:
[[Μάνος Χατζιδάκις|Μάνο Χατζιδάκι]] (''Ο Κύκλος με την κιμωλία'', ''Παραμύθι χωρίς Όνομα'') και [[Μίκης Θεοδωράκης|Μίκη Θεοδωράκη]] (''Επιτάφιος''). Κοινό χαρακτηριστικό των πρωτεργατών του «έντεχνου-λαϊκού» τραγουδιού ήταν εκπαίδευσή τους στην [[κλασική μουσική]] και η αναζήτηση της ελληνικότητας. Επινοώντας το έντεχνο τραγούδι μετέφεραν και ορισμένα από τα ιδεώδη της [[Εθνική μουσική σχολή|Εθνικής Σχολής]] στο λαϊκό τραγούδι.<ref>{{Cite journal|url = http://nem2013.music.uoa.gr/NEMproc2013.pdf|title = When Progress Fails, Try Greekness: From Manolis Kalomiris to Manos Hadjidakis and Mikis Theodorakis|last = |first = |journal = Paris Konstantinidis, When Progress Fails, Try Greekness: From Manolis Kalomiris to Manos Hadjidakis and Mikis Theodorakis, στο Nikos Maliaras (edεπίμ.), "The National Element in Music" (Conference proceedings, Athens, 18-20 January 2013), University of Athens, Athens 2014. σσ. 314-320|accessdate = 28/5/2013|doi = |editor-first = |editor-last = |pages = }}</ref>
 
Ο όρος ΄΄Έντεχνο-λαϊκό΄΄ περιέχει δύο αντιφατικές έννοιες, δηλωτικές του διχασμού του Νεοέλληνα ανάμεσα στην λαίκή παράδοση και τον δυτικό προσανατολισμό<ref>Λάμπρος Λιάβας Το Ελληνικό τραγούδι: από το 1821 έως τη δεκαετία του 1950, εκδ Εμπορική Τράπεζα της Eλλάδος, Αθήνα 2009, σελ.14</ref>
197

επεξεργασίες