Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Υπερπλήρωση»

Ετικέτα: gettingstarted edit
Ετικέτα: gettingstarted edit
== Εισαγωγή ==
 
Ο αγγλικός όρος superchargersupercharging καλύπτει κανονικά τόσο τους μηχανικούς υπερπληρωτές (αγγλ. mechanical supercharger), όσο και τους στροβιλοπληρωτές καυσαερίου (αγγλ. exhaust gas turbocharger), γνωστούς και ως "turbo". Είναι ωστόσο σύνηθες να χρησιμοποιείται ο όρος supercharger αποκλειστικά για τους μηχανικούς υπερπληρωτές, μιας και ο όρος turbocharger μονοσήμαντα περιγράφει τους στροβιλοπληρωτές καυσαερίου.
 
Για κινητήρα με δεδομένο κυβισμό και λοιπά χαρακτηριστικά, η υπερπλήρωση είναι ο μόνος τρόπος αύξησης ισχύος, εφόσον ούτε ο αριθμός στροφών ούτε η σχέση συμπίεσης μπορούν να αυξηθούν πάνω από κάποιο όριο. Εισάγοντας συμπιεσμένο αέρα στον κύλινδρο, επιτυγχάνεται η είσοδος μεγαλύτερης μάζας αέρα για δεδομένο όγκο, με αποτέλεσμα να καθύσταται δυνατή η καύση μεγαλύτερης μάζας καυσίμου (για σταθερό λόγο μίγματος αέρα-καυσίμου), που οδηγεί σε αύξηση της αποδιδόμενης ισχύος και ροπής του κινητήρα.
Εναλλακτικά, η υπερπλήρωση επιτρέπει την απόδοση ίδιας ροπής και ισχύος με μικρότερο όγκο εμβολισμού, πρακτική που χρησιμοποιείται σήμερα ευρύτατα κυρίως στην αυτοκινητοβιομηχανία, τόσο σε εφαρμογές βενζινοκινητήρων, όσο και πετρελαιοκινητήρων. Η πρακτική αυτή, γνωστή με τον αγγλικό όρο downsizing, έχει συμβάλει καταλυτικά στη μείωση της κατανάλωσης καυσίμου και των εκπομπών καυσαερίων των μηχανών εσωτερικής καύσης, ιδιαίτερα μέσω του συνδυασμού της χρήσης υπερπληρωτών με άλλες καινοτόμες τεχνολογίες, όπως η άμεση έγχυση καυσίμου (αγλλ. Gasoline Direct Injection) στους κινητήρες Otto και οι βαλβίδες πλήρως μεταβλητού χρονισμού (Variable Valve Timing) και βυθίσματος (Variable Valve Lift).
 
Όπως προαναφέρθηκε, ταΤα συστήματα που χρησιμοποιούνται για την υπερπλήρωση είναι:
 
* Οι υπερπληρωτές δυναμικής ροής
* Οι στροβιλοπληρωτές καυσαερίου (turbocharger)
* Οι μηχανικοί συμπιεστές (mechanical supercharger)υπερπληρωτές
 
Η υπερπλήρωση, αν και αρχικά αναπτύχθηκε κυρίως για χρήση σε μηχανές εσωτερικής καύσης αεροπορικών εφαρμογών, λόγω του προβλήματος της χαμηλής πυκνότητας του αέρα σε υψηλά υψόμετρα που περιόριζε το φάκελο πτήσης, χρησιμοποιείται σήμερα σχεδόν σε όλα τα είδη οχημάτων (αεροπορικές και ναυτικές εφαρμογές, αυτοκινητοβιομηχανία ελαφρών και βαρέων οχημάτων) και κύκλους λειτουργίας (Diesel, Otto αλλά και πιο πρόσφατα Miller/Atkinson), ενώ έχουν αναπτυχθεί και για εφαρμογές κυψελών καυσίμου.
38

επεξεργασίες