Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

μ
Επιμέλεια με τη χρήση AWB (10269)
 
== Ελλάδα ==
Στη νεότερη ελληνική ιστορία και συγκεκριμένα στο μεσοπόλεμο, στην περίοδο 1928-1931, με τον όρο φραξιονισμός ή '''φραξιονιστική πάλη χωρίς αρχές''' που έλαβε ευρύτατη χρήση χαρακτηρίστηκε η πολιτική κρίση που είχε ξεσπάσει μέσα στους κόλπους του [[ΚΚΕ]] και της [[ΟΚΝΕ]] η οποία και έληξε το Νοέμβριο του 1931.
 
====Φραξιονιστική Πάλη Χωρίς Αρχές====
Την εποχή εκείνη η ηγεσία και ο μηχανισμός των δύο αυτών Οργανώσεων [[ΚΚΕ]] και [[ΟΚΝΕ]] είχε διασπαστεί σε δύο αντίπαλες παρατάξεις προσπαθώντας η μία να επιβληθεί ή και να εξουδετερώσει την άλλη. Στα μέσα μάλιστα του 1931 φαίνεται πως το ΚΚΕ είχε οδηγηθεί σχεδόν στην αποσύνθεση με επακόλουθο την αντανάκλαση της στα εργατικά στρώματα.<ref>Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ (2012), & Ελεφάντης (1976), σελ.99 </ref>
Η μία παράταξη, η δεξιά, με επικεφαλής τους [[Ανδρόνικος Χαϊτάς|Χαϊτά]], [[Κώστας Ευτυχιάδης|Ευτυχιάδη]] και [[Γιώργος Κολοζώφ|Κολοζώφ]] ήρθε σε ολομέτωπη σύγκρουση με την αριστερή των συνδικαλιστών [[Γιώργης Σιάντος|Σιάντου]], [[Κώστας Θέος|Θέου]], Πυλιώτη, Παπαρήγα και Ασίκη. Μετά την φυλάκιση από το αστικό καθεστώς το Σεπτέμβριο του 1930 του Γραμματέα Χαϊτά και των Ευτυχιάδη-Κολοζώφ την ηγεσία στο κόμμα ανέλαβε η ομάδα των Σιάντου-Θέου.
 
 
[[Κατηγορία:Ιστορία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας]]
[[Κατηγορία: Νεότερη ελληνική ιστορία]]
[[Κατηγορία:Πολιτική της Ελλάδας]]
30.519

επεξεργασίες