Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Άννα Μόφο»

μ
WPCleaner v1.33b - Fixed using Βικιπαίδεια:WikiProject Check Wikipedia (Ιεραρχία επικεφαλίδων)
μ (Επιμέλεια με τη χρήση AWB (10197))
μ (WPCleaner v1.33b - Fixed using Βικιπαίδεια:WikiProject Check Wikipedia (Ιεραρχία επικεφαλίδων))
Η '''Άννα Μόφο''' (Anna Moffo, [[27 Ιουνίου]] [[1932]] - [[9 Μαρτίου]] [[2006]]) ήταν [[Ιταλία|ιταλικής]] καταγωγής [[Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής|Αμερικανίδα]] [[υψίφωνος]], παρουσιάστρια και βραβευμένη δραματική ηθοποιός. Διέθετε πλούσια φωνή λυρικής [[κολορατούρα]] [[σοπράνο]], κερδίζοντας το θαυμασμό τόσο για τα φωνητικά της χαρίσματα όσο και για τη μεγάλη της φυσική ομορφιά.
== Βιογραφικά στοιχεία ==
==== Σπουδές ====
Γεννημένη στο Γουέιν της [[Πενσυλβάνια]]ς, από Ιταλούς γονείς, η Μόφο σπούδασε στο Ινστιτούτο Κέρτις της [[Φιλαδέλφεια (Η.Π.Α.)|Φιλαδέλφειας]] με δασκάλα της Ευφημία Τζιαννίνι-Γκρέγκορι. Έχοντας κερδίσει μια υποτροφία Fulbright το 1954 αναχώρησε για σπουδές στην Ιταλία και συγκεκριμένα στην Εθνική Ακαδημία της Αγίας Καικηλίας στη [[Ρώμη]], όπου μαθήτευσε υπό τους Μερσέντες Λλοπάρτ και Λουίτζι Ρίτσι.
 
==== Καριέρα ====
Η Μόφο πραγματοποίησε το ντεμπούτο της στο [[Σπολέτο]] το 1955 στο ρόλο της Νορίνας στην όπερα «[[Δον Πασκουάλε]]». Την επόμενη χρονιά, άγνωστη ακόμη και με μικρή πείρα, συμμετείχε στην τηλεοπτική παραγωγή της [[RAI]] στον ιδιαίτερα απαιτητικό ρόλο της Τσο-Τσο-Σαν στην όπερα «[[Μαντάμ Μπατερφλάι|Μαντάμα Μπάτερφλαϊ]]», με αποτέλεσμα να γίνει πασίγνωστη σε όλη την Ιταλία. Οι προτάσεις πλέον ήταν άφθονες κι έτσι συμμετείχε σε δύο άλλες τηλεοπτικές παραγωγές, το «Φάλσταφ» στο ρόλο της Νανέττας και τη «Λα Σονναμπούλα» στο ρόλο της Αμίνας. Πάντα το 1956, πραγματοποίησε το ντεμπούτο της στο φεστιβάλ της [[Αιξ-αν-Προβάνς]] στο ρόλο της Ζερλίνα στην όπερα «Δον Τζιοβάννι», αλλά και στη δισκογραφία ηχογραφώντας για χάρη της EMI τη Νανέττα του «Φάλσταφ» υπό τη μπαγκέτα του [[Χέρμπερτ φον Κάραγιαν]] και τη Μουζέττα του έργου «[[Μποέμ (όπερα)|Λα Μποέμ]]» στο πλευρό των [[Μαρία Κάλλας]] και [[Τζουζέπε ντι Στέφανο]]. Το 1957 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη [[Βιέννη]], το [[Σάλτσμπουργκ]] και το [[Μιλάνο]], αλλά και στην Αμερική, στη Λυρική Όπερα του Σικάγο, υποδυόμενη τη Μίμι στο «Λα Μποέμ» στο πλευρό του Γιούσσι Μπγιέρλινγκ (Jussi Björling).
 
Η πλούσια δραστηριότητά της οδήγησε τη φωνή της σε φυσική εξάντληση πολύ σύντομα. Το 1974 αντιμετώπισε σοβαρότατο πρόβλημα από το οποίο δεν ανέκαμψε ποτέ πλήρως. Αν και μπόρεσε να συνεχίσει την καριέρα της το 1976, εμφανιζόταν πλέον μόνο σποραδικά. Μετά την απόσυρσή της η Μόφο παρέμεινε ενεργό μέλος της όπερας ως μέλος του συμβουλίου της Μητροπολιτικής Όπερας και ως οικοδέσποινα αφιερωμάτων και masterclasses. Άφησε πίσω της πολλές ηχογραφήσεις για την πλειοψηφία των καλύτερων ρόλων της με την εταιρία RCA με την οποία διατηρούσε αποκλειστικό συμβόλαιο από την πρώιμη δεκαετία του 1960.
 
==== Προσωπική ζωή ====
Η Μόφο νυμφεύτηκε δύο φορές, αρχικά με το σκηνοθέτη Μάριο Λανφράνκι στι 8 Δεκεμβρίου 1957. Το ζεύγος χώρισε το 1972. Δεύτερος σύζυγός της υπήρξε το στέλεχος της RCA Ρόμπερτ Σάρνοφφ, στις 14 Νοεμβρίου 1974. Ο γάμος αυτός κράτησε μέχρι το θάνατό του στις 22 Φεβρουαρίου 1997.
 
30.670

επεξεργασίες