Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ροβέρτος του Τάραντα»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (αφαιρέθηκε η Κατηγορία:Λατινική Αυτοκρατορία,προστέθηκε η [[Κατηγορία:Αυτοκράτορες της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολη...)
[[Image:Armoiries Anjou Constantinople.png|thumb|200px|Οικόσημο του Ροβέρτου του Τάραντος. Είναι συνδυασμός του οικοσήμου των Ανδεγαυών και αυτού της [[Λατινική Αυτοκρατορία|Λατινικής Αυτοκρατορίας]] της Κωνσταντινούπολης.]]
Ο '''Ροβέρτος του Τάραντος''' ([[13191318]] - [[10 Σεπτεμβρίου]] [[1364]]) ήταν Πρίγκιπας του [[Τάραντας|Τάραντα]] (1332–1346) από τον [[Ανδεγαυικός οίκος|οίκο των Ανδεγαυών]], [[Παλατινοί Κόμητες|Κόμης παλατινός]] [[Κεφαλονιά|Κεφαλληνίας]] και [[Ζάκυνθος|Ζακύνθου]] ([[1336]] – [[1357]]), Βασιλιάς της [[Αλβανία|Αλβανίας]] (1332-1364), [[Πρίγκιπας της Αχαΐας]] (1333-1346) και έφερε τον τίτλο του αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης ως Ροβέρτος Β΄ (1346-1364).
 
Μεγαλύτερος γιος του Φιλίππου Α΄ του Τάραντα και της τιτουλάριας Αυτοκράτειρας [[Αικατερίνη των Κουρτεναί|Αικατερίνης ντε Βαλουά]]. Μετά το θάνατο του πατέρα του αναδείχθηκε νόμιμος κληρονόμος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, λόγω όμως αντιρρήσεων εκ μέρους του θείου του [[Ιωάννης της Γραβίνας|Ιωάννη της Γραβίνης]] προέκυψε διαφορά για τα κληρονομικά δικαιώματα, η οποία λύθηκε το 1336 με τη μεσολάβηση του πλούσιου Φλωρεντινού Νικολάου Ατζαϊόλι, επιτρόπου των παιδιών του Φιλίππου. Σύμφωνα με το συμβιβασμό που ακολούθησε, ο Ιωάννης της Γραβίνης έλαβε τις κτήσεις των Ανδεγαυών στην Ήπειρο, παραχωρώντας στον Ροβέρτο τα δικαιώματα του [[Πριγκιπάτο της Αχαΐας|Πριγκιπάτου της Αχαΐας]] και της Παλατινής Κομητείας Κεφαλληνίας και Ζακύνθου. Από τότε ο Ροβέρτος ετιτλοφορείτο «Κύρης Ροβέρτος, χάριτι Θεού Αχαΐας και Τάραντος πρίγκηψ και Κεφαλληνίας Ζακύνθου κόμης Παλατινός». Λόγω του νεαρού της ηλικίας του, την εξουσία ασκούσε η μητέρα του Αικατερίνη μέχρι τον θάνατό της το 1346.
Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας των δύο αδελφών στα νησιά του Ιονίου επικρατούσε αναρχία και γίνονταν συνεχείς εχθρικές εισβολές. Με την επάνοδό του ο Ροβέρτος επανέφερε την τάξη και αφού συμμάχησε με τον Αυτοκράτορα Κωνσταντινουπόλεως καθάρισε το Ιόνιο από τους πειρατές το 1356, συνοδευόμενος πάντοτε από τον Λεονάρδο Τόκκο. Στην συνέχεια επέστρεψε στην Νάπολη, όπου έδωσε σύζυγο στον Λεονάρδο την αδελφή του Φραγκίσκα σαν αμοιβή για τις υπηρεσίες του στην διάρκεια της αιχμαλωσίας και του παραχώρησε την Παλατινή Κομητεία Κεφαλληνίας Ζακύνθου Ιθάκης και Εχινάδων το 1357. Από τότε αρχίζει η εποχή της δυναστείας των Κομήτων Τόκκων.
 
Ο Ροβέρτος πέθανε στις [[10 ΟκτωβρίουΣεπτεμβρίου]] του [[1364]].
 
{| align="center" width="70%" class="toccolours"
62.032

επεξεργασίες