Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κεμπέκ (επαρχία)»

μ
({{πηγές|10|06|2014}})
Τον [[Οκτώβριος|Οκτώβριο]] του [[1970]], η ομοσπονδιακή κυβέρνηση υπό τον [[Πιέρ Έλλιοτ Τρυντώ]] επέβαλε στρατιωτικό νόμο στο Κεμπέκ, προκειμένου να εξαρθρώσει την οργάνωση FLQ, που είχε απαγάγει έναν [[Ηνωμένο Βασίλειο|βρετανό]] διπλωμάτη και έναν επαρχιακό υπουργό (ο τελευταίος τελικά δολοφονήθηκε από την FLQ). Λίγα χρόνια αργότερα, το [[1976]], το Παρτί Κεμπεκουά, με ηγέτη τον Ρενέ Λεβέκ, ανέλαβε την εξουσία στο Κεμπέκ θέτοντας ως άμεσο στόχο του την απόσχιση της επαρχίας από την [[Καναδάς|Καναδική Συνομοσπονδία]]. Σε δύο [[δημοψήφισμα|δημοψηφίσματα]] ([[1980]] και [[1995]]), οι κάτοικοι του Κεμπέκ απέρριψαν την απόσχιση, αλλά το εθνικιστικό κίνημα των [[γαλλική γλώσσα|γαλλόφωνων]] παραμένει ισχυρό.
 
Αξίζει να σημειωθεί ότι τοΤο Κεμπέκ είναι η μόνη [[Καναδάς|καναδική]] επαρχία που δεν έχει υπογράψει την τελευταία τροποποίηση του [[Καναδάς|καναδικού]] συντάγματος ([[1982]]). Δύο προσπάθειες για την επανένταξη του Κεμπέκ στο [[Καναδάς|καναδικό]] σύνταγμα, η συμφωνία της Λίμνης Μητς (Meech Lake Accord, [[1987]]) και η συμφωνία της Σαρλοτάουν (Charlottetown Accord, [[1992]]) κατέληξαν σε αποτυχία. Η πρώτη συμφωνία δεν εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο της [[Μανιτόμπα|Μανιτόμπας]], ενώ η δεύτερη απορρίφθηκε σε [[Καναδάς|παγκαναδικό]] [[δημοψήφισμα]].
 
== Κυβέρνηση ==
Παρά την συνεχώς αυξανόμενη προσέλευση νέων μεταναστών, το Κεμπέκ εξακολουθεί να παραμένει [[γαλλική γλώσσα|γαλλόφωνο]] και [[Καθολικισμός|καθολικό]] στο θρήσκευμα. Η ιδιαιτερότητά του αυτή το κάνει επιφυλακτικό απέναντι σ' οτιδήποτε [[Αγγλία|αγγλικό]], αλλά του δίνει και έναν αέρα [[Ευρώπη|ευρωπαϊκό]] στην [[Βόρεια Αμερική|Βόρειο Αμερική]].
 
Με συνεχή αγώνα, οι Κεμπεκιώτες προσπαθούν να διατηρήσουν την [[Γαλλία|γαλλική]] τους κουλτούρα σε μία «αγγλοσαξωνική θάλασσα». Γι' αυτό και αναγκάζουν τους νέους μετανάστες να στέλνουν τα παιδιά τους σε [[γαλλική γλώσσα|γαλλικά]] σχολεία, ενώ δεν επιτρέπεται η ανάρτηση πινακίδων σε άλλη γλώσσα εκτός από τα [[γαλλική γλώσσα|γαλλικά]]. Ας σημειωθεί ότι ηΗ γαλλική γλώσσα του Κεμπέκ έχει ιδιαίτερο χρώμα. Πρόκειται για διάλεκτο που εξελίχθηκε κάπως διαφορετικά από την γαλλική γλώσσα της μητροπολιτικής [[Γαλλία|Γαλλίας]]. Για πολλά χρόνια, η κεμπεκιώτικη διάλεκτος θεωρούνταν παρακατιανή και χωριάτικη. Όμως η ανάπτυξη του κεμπεκιώτικου πολιτισμού μετά την δεκαετία του [[1960]] έδωσε στην κεμπεκιώτικη γαλλική διάλεκτο την θέση που της αξίζει. Ακόμα και η αργκό του Κεμπέκ, που αποκαλείται «[[ζουάλ]]» (γαλλ. ''joual''), βρήκε την θέση της στα θεατρικά έργα του [[Μισέλ Τραμπλαί]].
 
Στο Κεμπέκ, και ειδικά στην περιοχή του [[Μόντρεαλ]], υπάρχει επίσης μεγάλη κοινότητα [[αγγλική γλώσσα|αγγλοφώνων]] και «αλλοφώνων» (άτομα που δεν έχουν για μητρική τους γλώσσα τα γαλλικά ή τα αγγλικά. Σε σύγκριση με τον υπόλοιπο [[Καναδάς|Καναδά]], η κεμπεκιώτικη κοινωνία θεωρείται πιο προοδευτική με μεγαλύτερη ανεκτικότητα προς τις μειονότητες. Στο Κεμπέκ ζουν και περίπου 60.000 άτομα [[Ελλάδα|ελληνικής]] καταγωγής (στοιχεία [[2001]]), κυρίως στην περιοχή του [[Μόντρεαλ]].