Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου»

μ (Εξελληνισμός+επιμέλεια με τη χρήση AWB (10111))
* Η παρουσίαση των [[Όρνιθες (κωμωδία)|Ορνίθων]] του Αριστοφάνη από τον [[Κάρολος Κουν|Κάρολο Κουν]] (Θέατρο Τέχνης -1959), που τελικώς αποσύρθηκαν. Η εμφάνιση του ιερέα με καλυμμαύχι ορθοδόξου παπά σε μια σκηνή θυσίας ήταν η σκηνή που πυροδότησε την αγανάκτηση μερίδας του κοινού. Ο [[Μάριος Πλωρίτης]], από τα αντιπολιτευόμενα τότε [[Τα Νέα|«Νεα»]], πρότεινε την αφαίρεση της σκηνής, ενώ ο [[Κωνσταντίνος Τσάτσος]], Υπουργός Προεδρίας που αποφάσισε τη μη επανάληψη της παράστασης, γελοιογραφείτο έκτοτε από τον Φωκίωνα Δημητριάδη, συνοδευόμενος από μια κότα. Η παράσταση, σε μουσική [[Μάνος Χατζιδάκις|Μάνου Χατζιδάκι]], επιδοκιμάσθηκε από το διεθνή τύπο και βραβεύθηκε.<ref>«Οι «Ορνιθες» του Κουν μισό αιώνα μετά», Η Καθημερινή, 13/7/2008, http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_1_13/07/2008_277212</ref>
 
* Η ερμηνεία της [[Μαρία Κάλλας|Μαρίας Κάλλας]] στη [[Νόρμα (όπερα)|Νόρμα]] του [[Βιντσέντσο Μπελλίνι]] (1960) και τη [[Μήδεια (Κερουμπίνι)|Μήδεια]] του [[Λουίτζι Κερουμπίνι]] (1961). Αξίζει να σημειωθεί πως ηΗ αμοιβή της Μαρίας Κάλλας παραχωρήθηκε για τη δημιουργία των ομώνυμων υποτροφιών. Κατά την πρώτη παρουσία της στο Φεστιβάλ (1957), είχε κατηγορηθεί για υπερβολικές απαιτήσεις στο πλαίσιο της πολιτικής τακτικής της τότε αντιπολίτευσης, αλλά δέχθηκε και απρεπή σχόλια για την προσωπική της ζωή από τους αρθρογράφους των ''Νέων'' και του ''Βήματος''.<ref>Μπαστιάς, Γ., « Η ελληνική περιπέτεια της Μαρίας Κάλλας», Ιστορία Εικονογραφημένη, τ. 488-2/2009, σελ. 84-89</ref>
 
* Η «Ζιζέλ» με τον [[Ρούντολφ Νουρέγιεφ]] και παρτενέρ την [[Μαργκό Φοντέιν]] (1963)
 
* Η παράσταση της «Ηλέκτρας» του Σοφοκλή, από το [[Εθνικό Θέατρο]] σε σκηνοθεσία του μετέπειτα ιδρύτη του «Αμφι-θεάτρου» και ακαδημαϊκού, [[Σπύρος Ευαγγελάτος|Σπύρου Α. Ευαγγελάτου]]. Με τηνΗ παράσταση αυτή, η οποία θεωρείται πως αναζωογόνησε τόσο την παράδοση του Εθνικού Θεάτρου όσο και το θεσμό του Φεστιβάλ. Αξίζει να σημειωθεί πως αποτελεί ότι στηνΣτην ίδια παράσταση συνεργάζονται για πρώτη φορά οι Γιώργος Πάτσας (σκηνικά) και [[Κώστας Γεωργουσόπουλος]] (μετάφραση)(1972)<ref>http://www.ithacanews.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1052&Itemid=29</ref>
 
* Η Ορέστεια του Αισχύλου σε σκηνοθεσία Πήτερ Χολ, με το Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας, που ήταν και η πρώτα φορά όπου ξένος σκηνοθέτης παρουσίαζε παράσταση στην Επίδαυρο (1982).<ref>http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=159384</ref>