Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

μ
Γεννήθηκε στο [[Ηράκλειο Κρήτης]]<ref name="Γαλαβάρης">Γαλαβάρης Γιώργος, ''Μανόλης Χατζηδάκης, ο «αιώνια νέος»'', Δελτίον της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, τόμος ΚΒ΄, Αθήνα 2001</ref> και ήταν γιος του Γεράσιμου Χατζηδάκη. Σπούδασε<ref name="ekebi">[http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=462&t=1928 Βιογραφικό Μανόλη Χατζηδάκη], από την ιστοσελίδα του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου</ref> στη Φιλοσοφική Σχολή του [[Πανεπιστήμιο Αθηνών|Πανεπιστημίου Αθηνών]], του οποίου έγινε και διδάκτωρ<ref name="ekebi"/> το [[1942]], και συμπλήρωσε<ref name="Γαλαβάρης"/> τις σπουδές του με υποτροφία<ref name="Σακελλάριου">Σακελλάριου Μιχαήλ, ''Η προσωπικότητα του Μανόλη Χατζηδάκη'', Δελτίον της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, τόμος ΚΒ΄, Αθήνα 2001</ref><ref name="Ποταμιάνου"/> του [[Αντώνης Μπενάκης|Αντώνη Μπενάκη]] στο [[Παρίσι]] και το [[Βερολίνο]] λαμβάνοντας<ref name="ekebi"/> δίπλωμα Μουσουλμανικής Τέχνης στη Σχολή του Λούβρου|Λούβρο]] και κλασικής αραβικής γλώσσας στη Σχολή Ζωσών Ανατολικών Γλωσσών. Την περίοδο [[1934]] - [[1940]] εργάστηκε ως επιμελητής<ref name="ekebi"/> στο [[Μουσείο Μπενάκη]] και το [[1941]] έγινε διευθυντής αυτού, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το [[1973]]. Παράλληλα από το [[1943]] εργαζόταν στην Αρχαιολογική Υπηρεσία του Κράτους υπηρετώντας στην 1η εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων ως προϊστάμενός της. Το [[1961]] ανέλαβε επιθεωρητής Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και το [[1967]] Γενικός Έφορος Αρχαιοτήτων. Το [[1960]] ανέλαβε την διεύθυνση<ref name="byzantinemuseum"/> του [[Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο|Βυζαντινού & Χριστιανικού Μουσείου Αθηνών]], απολύθηκε<ref name="Ποταμιάνου"/> όμως από την θέση του το [[1967]] με τον ερχομό της [[Χούντα των Συνταγματαρχών|Χούντας των Συνταγματαρχών]], η οποία του αφαίρεσε και το διαβατήριο. Παράλληλα τέθηκε<ref name="Ποταμιάνου"/> σε εξάμηνη διαθεσιμότητα και από την Αρχαιολογική Υπηρεσία παραμένοντας<ref name="Βοκοτόπουλος"/> εκτός υπηρεσίας μέχρι το [[1970]], οπότε και του ανατέθηκε η διενέργεια ειδικών μελετών. Το [[1973]] ανέλαβε<ref name="Βοκοτόπουλος"/> την διεύθυνση της Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Αθηνών. Με την αποκατάσταση της δημοκρατίας επανήλθε στην διεύθυνση του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου Αθηνών για να αποχωρήσει έναν χρόνο αργότερα, το [[1975]], οπότε και συνταξιοδοτήθηκε<ref name="Ποταμιάνου">Αχειμάστου - Ποταμιάνου Μυρτάλη, ''Η συμβολή του Μανόλη Χατζηδάκη στο Βυζαντινό Μουσείο και στο Μουσείο Μπενάκη'', Δελτίον της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, τόμος ΚΒ΄, Αθήνα 2001</ref>.
 
Υπήρξε μέλος του Αρχαιολογικού Συμβουλίου, από το οποίο παραιτήθηκε<ref name="Βοκοτόπουλος"/> το [[1977]] σε ένδειξη διαμαρτυρίας μετά την ψήφιση νομοθετημάτων με τα οποία αλλοιωνόταν η σύνθεση του συμβουλίου και μεταβιβάζονταν οι αρμοδιότητες αυτού στα υπουργεία Οικονομικών και Συντονισμού, γενικός γραμματέας<ref name="ekebi"/> της Διεθνούς Εταιρείας Βυζαντινών Μελετών, γενικός γραμματέας<ref name="Μπούρας"/> ([[1960]] - [[1979]]) & πρόεδρος<ref name="Μπούρας">Μπούρας Χαράλαμπος, ''Η προσφορά του Μανόλη Χατζηδάκη στην Χριστιανική Αρχαιολογική Εταιρεία'', Δελτίον της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, τόμος ΚΒ΄, Αθήνα 2001</ref> της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, αντιπρόεδρος<ref name="kathimerini.gr"/> δ.σ. του Μορφωτικού Ιδρύματος της [[Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος|Εθνικής Τράπεζας]], μέλος<ref name="ekebi"/> του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, επίτιμος διδάκτορας<ref name="kathimerini.gr2">[http://wwk.kathimerini.gr/kath/edition/1998/08-03-1998.pdf φύλλο 8ης Μαρτίου 1998, σελ.40], από την εφημερίδα "Η Καθημερινή"</ref><ref name="ekebi"/> των Πανεπιστημίων των Βρυξελλών και της [[Πανεπιστήμιο Αθηνών|Αθήνας]], αντεπιστέλλον μέλος των Ακαδημιών Επιστημών Βιέννης και Βελιγραδίου καθώς και τακτικό μέλος<ref name="academyofathens2">[http://www.academyofathens.gr/ecPage.asp?id=436&nt=18&lang=1 Τακτικά μέλη], από την ιστοσελίδα της [[Ακαδημία Αθηνών|Ακαδημίας Αθηνών]]</ref> της [[Ακαδημία Αθηνών|Ακαδημίας Αθηνών]] από το [[1980]], της οποίας χρημάτισε<ref name="academyofathens3">[http://www.academyofathens.gr/ecportal.asp?id=434&nt=18 Λίστα γενικών γραμματέων επί των πρακτικών], από την ιστοσελίδα της [[Ακαδημία Αθηνών|Ακαδημίας Αθηνών]]</ref> γενικός γραμματέας επί των πρακτικών ([[1981]] - [[1990]]). Το [[1962]] ορίστηκε<ref name="Βοκοτόπουλος"/> γενικός γραμματέας της εκτελεστικής επιτροπής της μεγάλης έκθεσης που διοργανώθηκε τον Σεπτέμβριο του [[1964]] στο Ζάππειο υπο την αιγίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης με τίτλο '' «Η Βυζαντινή Τέχνη, Τέχνη Ευρωπαϊκή»''. Παράλληλα πραγματοποίησε<ref name="Βοκοτόπουλος"/> έρευνες στο [[Άγιο Όρος]], στον Πανάγιο Τάφο, στην [[Ιερά Μονή Όρους Σινά|Ιερά Μονή Σινά]], την Ζάκυνθο κ.α. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι διετέλεσεΔιετέλεσε εκπρόσωπος<ref name="Βοκοτόπουλος"/> ([[1962]] - [[1967]], [[1974]] - [[1977]]) του [[Πατριαρχείο Ιεροσολύμων|Πατριαρχείου Ιεροσολύμων]] στην τριμελή επιτροπή αναστήλωσης του [[Πανάγιος Τάφος|Παναγίου Τάφου]]. Το [[1953]] εστάλη<ref name="Βοκοτόπουλος"/> στη [[Ζάκυνθος|Ζάκυνθο]] αμέσως μετά τον σεισμό για να περισώσει τα έργα τέχνης που δεν είχαν καταστραφεί καταφέροντας<ref name="Βοκοτόπουλος"/> να διασώσει πάνω από 900. Σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε και στην οργάνωση του Ινστιτούτου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών της [[Βενετία|Βενετίας]], έργο που του ανατέθηκε<ref name="Μανούσος"/> από τα υπουργεία Παιδείας και Εξωτερικών το [[1957]]. Το [[1985]] διορίστηκε<ref name="Βοκοτόπουλος"/><ref name="Μπούρας"/> πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής της Εκθέσεως Βυζαντινής Τέχνης που έλαβε χώρα στο [[Οικία Κλεάνθη - Σάουμπερτ|Παλιό Πανεπιστήμιο]] στα πλαίσια των εκδηλώσεων για την Αθήνα που ήταν τότε πολιτιστική πρωτεύουσα. Κατα καιρούς δίδαξε<ref name="Γαλαβάρης"/> στην Σχολή Ξεναγών και στον Μορφωτικό Σύλλογο Αθηναίων. Επίσης ίδρυσε<ref name="Σακελλάριου"/><ref name="academyofathens">[http://www.academyofathens.gr/ecportal.asp?id=1463&nt=105&lang=1 Εκδήλωση στην μνήμη του Χατζηδάκη], από την ιστοσελίδα της [[Ακαδημία Αθηνών|Ακαδημίας Αθηνών]]</ref> το Κεντρικο Εργαστήριο Συντηρήσεως συμβάλοντας στην διάσωση εκατοντάδων έργων τέχνης καθώς και το ''Κέντρο Έρευνας της Βυζαντινής και Μεταβυζαντινής Τέχνης'' της Ακαδημίας Αθηνών. Είχε τιμηθεί<ref name="Βοκοτόπουλος">Βοκοτόπουλος Παναγιώτης, ''Το έργο του Μανόλη Χατζηδάκη στην Αρχαιολογική Υπηρεσία'', Δελτίον της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, τόμος ΚΒ΄, Αθήνα 2001</ref> με το βραβείο Gottfried von Herder, με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Γεωργίου Α΄ καθώς και με τον Ταξιάρχη του Φοίνικος.
 
Η συνεισφορά του στην μελέτη της Βυζαντινής και Μεταβυζαντινής ζωγραφικής κρίνεται<ref name="tovima.gr">[http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=96892 άρθρο του βυζαντινολόγου Νίκου Ζία], από την εφημερίδα "Το Βήμα"</ref> καθοριστική ενώ θεωρείται<ref name="tovima.gr"/> ως ένας από τους αυθεντικότερους μελετητές της Κρητικής Σχολής.
4.551

επεξεργασίες