Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Φασματοσκόπιο απορρόφησης»

μ
Διόρθωση συντακτικού κώδικα με τη χρήση AWB (10454)
μ (Bot: Migrating 36 interwiki links, now provided by Wikidata on d:q188463 (translate me))
μ (Διόρθωση συντακτικού κώδικα με τη χρήση AWB (10454))
Το [[φως]] αποτελείται από [[ηλεκτρομαγνητικά κύματα]] που όταν αλληλεπιδρούν με την [[ύλη]] απορροφούνται [[Σκέδαση|σκεδάζονται]], [[Ανάκλαση|ανακλώνται]] ή [[Διάδοση|διαδίδονται]] μέσα σε αυτή. Μελετώντας την αλληλεπίδραση του φωτός με την ύλη, μπορούμε να πάρουμε πληροφορίες σχετικά με τη δομή της ύλης και γενικότερα την ποιότητα και την ποσότητα της. Για την ακριβέστερη ανάλυση της ύλης αναπτύχθηκαν κατάλληλα [[οπτικά συστήματα]], οι '''φασματογράφοι''' (ή '''φασματοσκόπια απορρόφησης'''), που μπορούν να κάνουν αυτόματα, γρήγορα και αξιόπιστα ανάλυση του [[Φάσμα|φάσματοςφάσμα]]τος του φωτός αφού αλληλεπιδράσει με την ύλη. Μετρώντας την απορρόφηση μιας δέσμης φωτός συγκεκριμένου [[Μήκος κύματος|μήκους κύματος]] από ένα δείγμα και κατασκευάζοντας την καμπύλη απορρόφησης-συγκέντρωσης, μπορούμε να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα για το είδος, τη δομή και τη συγκέντρωση μιας ουσίας που περιέχεται στο δείγμα.
 
== Βασικά μέρη ==
 
== Τρόπος λειτουργίας ==
Για την απορρόφηση της μονοχρωματικής ακτινοβολίας σε ομογενή μέσο υπάρχουν δυο νόμοι, ο [[νόμος του Λαμπέρ]], που δίνει την τελική ένταση του φωτός αφού περάσει από το δείγμα (συναρτήσει του πάχους του δείγματος), και ο [[νόμος του Μπιρ]], που δίνει την ένταση συναρτήσει της [[Χημική συγκέντρωση|συγκέντρωσης]] του [[διάλυμα|διαλύματος]]. Για να υπολογίσουμε την απορρόφηση ακτινοβολίας από τα διαλύματα χρησιμοποιούμε ένα συνδυασμό των δύο νόμων που ονομάζεται [[νόμος Λαμπέρ-Μπιρ]].
 
<!--''(προς συμπλήρωση)''
* ε: ο συντελεστής απόσβεσης έγχρωμου συστατικού διαλύματος (εξαρτάται από το μήκος κύματος προσπίπτουσας ακτινοβολίας)
* c: η συγκέντρωση της ουσίας
* l: το μήκος που διανύει το φως στο διάλυμα.
 
Βάση αυτού ορίζουμε την [[διαπερατότητα]] και την απορρόφηση, που αποτελεί την βάση της [[Ποσοτική ανάλυση|ποσοτικής ανάλυσης]].
 
Η γραφική παράσταση απορρόφησης-συγκέντρωσης είναι κανονικά γραμμική για τα περισσότερα διαλύματα εάν έχει γίνει σωστά ο διαχωρισμός των ουσιών και οι κορυφές του φάσματος απέχουν μεταξύ τους αρκετά ώστε να είναι διακριτές. Οι μη γραμμικές περιοχές της καμπύλης οφείλονται κυρίως στα κατασκευαστικά στοιχεία της συσκευής, γι' αυτό χρησιμοποιούνται πρότυπα διαλύματα, όπως του [[Χλωριούχο κοβάλτιο|χλωριούχου κοβαλτίου]] και άλλων ,για την βαθμονόμηση της συσκευής. Η % παράσιτη ακτινοβολία S υπολογίζεται πειραματικά μέσω της εξίσωσης:
 
 
''(προς συμπλήρωση)''
 
 
όπου
* Α : η πειραματική τιμή της απορρόφησης για την μεγαλύτερη μετρούμενη συγκέντρωση και
* Α0: η τιμή της απορρόφησης αν προεκτείνουμε την υποθετική ευθεία που πρέπει να έχει η απορρόφηση για την συγκέντρωση.
 
 
Επίσης μπορούμε να υπολογίσουμε το φωτομετρικό σφάλμα Ε:
 
 
''(προς συμπλήρωση)''-->
 
== Έλεγχος απόδοσης ==
Οι έλεγχοι που κάνουμε γενικά στα [[Φωτοφασματοφωτόμετρο|φωτοφασματοφωτόμετρα]] είναι η ποσοτική ανάλυση, [[φωτομετρική επαναληψιμότητα]] και [[φωτομετρική ακρίβεια]].
 
Στην ποσοτική ανάλυση χρησιμοποιούνται πρότυπα διαλύματα γνωστής συγκέντρωσης και καμπύλης απορρόφησης-φάσματος. Εντοπίζουμε μέσω της συσκευής την κορυφή με την μεγαλύτερη απορρόφηση και προσδιορίζουμε το μήκος κύματος και την απορρόφηση. Αν η καμπύλη δεν είναι ευθεία χρησιμοποιούνται διαλύματα με μικρότερη συγκέντρωση. Τέλος ελέγχουμε την συγκέντρωση ενός άγνωστου διαλύματος.
 
Για τον έλεγχο της φωτομετρικής επαναληψιμότητας χρησιμοποιούνται γυάλινα ή μεταλλικά φίλτρα με μη εντοπισμένη απορρόφηση, γίνονται αρκετές διαδοχικές μετρήσεις και υπολογίζεται η σταθερά απόκλισης s.
 
<!--''(προς συμπλήρωση)''
 
 
όπου
16.024

επεξεργασίες