Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Λωρραίνη (περιοχή)»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
[[Αρχείο:Blason Lorraine.svg|thumb|120px|Το έμβλημα της Λωρραίνης]]
[[Αρχείο:Lorraine province.PNG|thumb|Η θέση της Λωρραίνης στο χάρτη της Γαλλίας]]
Η '''Λωρραίνη''' ([[γαλλική γλώσσα|γαλλικά]] ''Lorraine'', [[γερμανική γλώσσα|γερμανικά]] ''Lothringen'') είναι σύγχρονη διοικητική περιφέρεια της ανατολικής [[Γαλλία|Γαλλίας]], που περιλαμβάνει τέσσερις νομούς με συνολικό πληθυσμό 2.310.376 (2000) και έκταση 23.547 τ. χλμ., ενώ πρωτεύουσά της είναι ητο [[ΜεζΜετς (Γαλλία)|ΜεζΜετς]]. Συνορεύει με το [[Λουξεμβούργο]], το [[Βέλγιο]] και τη [[Γερμανία]] στα Βόρεια, με την [[Αλσατία]] στα ανατολικά. και την [[Καμπανία]] νότια και δυτικά.
 
Τη διαρρέουν οι πλωτοί ποταμοί [[ΜόζαΜόζας]] και [[Μοζέλας]]. Είναι η πιο δασώδης περιοχή της Γαλλίας και έχει ανεπτυγμένη κτηνοτροφία και γεωργία. Επίσης διαθέτει πλούσια σιδηρομεταλλεύματα, που με τη σειρά τους έχουν οδηγήσει στην ανάπτυξη χαλυβουργικής και μεταλλουργικής βιομηχανίας.
 
Κυριότερες πόλεις είναι το [[ΜεζΜετς (Γαλλία)|ΜεζΜετς]], το [[Νανσί]], (με 713.779 κατοίκους), το [[Μπαρ-λε-Ντικ]], και το [[Βερντέν]], που υπήρξε θέατρο σκληρών μαχών στη διάρκεια του [[Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος|Α’ Παγκοσμίου πολέμουΠολέμου]].
 
== Η Λωρραίνη τονστις πρόωροαρχές μεσαίωνατου Μεσαίωνα ==
Η Λωρραίνη αποτελεί τμήμα της άλλοτε ιστορικής κεντρικής Φραγκίας που είχε παραχωρηθεί στον [[Λοθάριος Α΄|Λοθάριο τον Α΄]] από τον [[Καρλομάγνος|Καρλομάγνο]], με τη [[συνθήκη του Βερντέν]] το [[843]]. Την εποχή εκείνη ο Λοθάριος έφερε τον τίτλο του Αυτοκράτορα και οι υπ' αυτόν περιοχές ήταν η [[Ιταλία]], η [[Προβηγκία]], η [[Βουργουνδία]], η [[Αλσατία]], η Δυτική [[Ρηνανία]] και οι [[Κάτω Χώρες]]. Οι δε αδελφοί του [[Λουδοβίκος ο Γερμανικός]] και ο [[Κάρολος ο Φαλακρός]] ήταν Βασιλείς ο μεν πρώτος της ανατολικής, ο δε δεύτερος της δυτικής Φραγκίας.
 
Η Λωρραίνη αποτελεί τμήμα της άλλοτε ιστορικής κεντρικής Φραγκίας, που είχε παραχωρηθεί στον [[Λοθάριος Α΄|Λοθάριο τον Α΄]] από τον [[Καρλομάγνος|Καρλομάγνο]], με τη [[συνθήκη του Βερντέν]] το [[843]]. Την εποχή εκείνη ο Λοθάριος έφερε τον τίτλο του Αυτοκράτορααυτοκράτορα και οι υπ' αυτόν περιοχές ήταν η [[Ιταλία]], η [[Προβηγκία]], η [[Βουργουνδία]], η [[Αλσατία]], η Δυτική [[Ρηνανία]] και οι [[Κάτω Χώρες]]. Οι δε αδελφοί του [[Λουδοβίκος ο Γερμανικός]] και ο [[Κάρολος ο Φαλακρός]] ήταν Βασιλείςβασιλείς, ο μεν πρώτος της ανατολικήςΑνατολικής, ο δε δεύτερος της δυτικήςΔυτικής Φραγκίας.
Μετά τον θάνατο του Λοθαρίου του Α΄ το βασίλειό του διανεμήθηκε μεταξύ των τριών γιων του. Ο Λοθάριος Β΄ έλαβε τη βόρεια της Βουργουνδίας, περιοχή της Ρηνανίας, που πήρε εξ αυτού το όνομά της [[Λοθαριγγία]]. Η Λοθαριγγία αποτέλεσε πεδίο συγκρούσεων μεταξύ Γάλλων και Γερμανών για την κατοχή της ήδη από τον 9ο αιώνα, ειδικότερα μετά το θάνατο και του [[Λοθάριος Β΄ της Λοθαριγγίας|Λοθάριου του Β΄]] το [[869]] όπου διανεμήθηκε μεταξύ του Καρόλου του Φαλακρού και του Λουδοβίκου του Γερμανικού, δια της [[Συνθήκη του Μέρσεν|συνθήκης του Μέρσεν]]. Το [[900]] μετετράπη σε δουκάτο υπό την ηγεμονία του Λουδοβίκου Δ΄ του Παιδός, παραχωρήθηκε δώρο από τον αυτοκράτορα [[Όθων Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|Όθων Α΄]] (944) στον κουνιάδο του [[Κονράδος της Λωρραίνης|Κονράδο τον ερυθρό,]]. Όταν αργότερα ο Κονράδος στασίασε εναντίον του αυτοκράτορα (954) ο Όθων το παραχώρησε στον μικρότερο αδελφό του [[Μπρούνο ο Μέγας|Μπρούνο]].
 
Μετά τον θάνατο του Λοθαρίου του Α΄ το βασίλειό του διανεμήθηκε μεταξύ των τριών γιων του. Ο Λοθάριος Β΄ έλαβε τη βόρεια της Βουργουνδίας, περιοχή της Ρηνανίας, που πήρε εξαπό αυτούαυτόν το όνομά της ([[Λοθαριγγία]]). Η Λοθαριγγία αποτέλεσε πεδίο συγκρούσεων μεταξύ Γάλλων και Γερμανών για την κατοχή της ήδη από τον 9ο αιώνα, ειδικότερα μετά το θάνατο και του [[Λοθάριος Β΄ της Λοθαριγγίας|Λοθάριου του Β΄]] το [[869]], όπουόταν διανεμήθηκε μεταξύ του Καρόλου του Φαλακρού και του Λουδοβίκου του Γερμανικού, διαμε τηςτη [[Συνθήκη του Μέρσεν|συνθήκηςσυνθήκη του Μέρσεν]]. Το [[900]] μετετράπημετατράπηκε σε δουκάτο υπό την ηγεμονία του Λουδοβίκου Δ΄ του Παιδός, παραχωρήθηκε δώρο από τον αυτοκράτορα [[Όθων Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|ΌθωνΌθωνα Α΄]] (944) στον κουνιάδο του [[Κονράδος της Λωρραίνης|Κονράδο τον ερυθρό,Ερυθρό]]. Όταν αργότερα ο Κονράδος στασίασε εναντίον του αυτοκράτορα (954), ο Όθων το παραχώρησε στον μικρότερο αδελφό του [[Μπρούνο ο Μέγας|Μπρούνο]].
Υπο την διοίκηση του Μπρούνο (954 - 965) η περιοχή γνώρισε περίοδο μεγάλης ακμής,. οΟ ίδιος για την καλύτερη διοίκησηδιοίκησή τουτης τοτη χώρισε σε δύο μαγδραβίεςμαργραβίες: την Άνω Λωρραίνη, υπουπό τον [[Φρειδερίκος Α'Α΄ της Άνω Λωρραίνης|Φρειδερίκο]] και την Κάτω Λωρραίνη υπουπό τον [[Γοδεφρείδος Α΄ της Κάτω Λωρραίνης|Γοδεφρείδο]]. μετάΜετά τον θάνατο του Μπρούνο οι δύο μαγδράβοιμαργράβοι έγιναν ανεξάρτητοι δούκες.
 
Η Κάτω Λωρραίνη μετά τον Γοδεφρείδο άλλαξε πολλά χέρια, περνώντας από Φράγκους πρίγκιπες όπως ο [[Κάρολος της Κάτω Λωρραίνης|Κάρολος,]] ο [[Όθων της Κάτω Λωρραίνης|Όθων]], και κατέληξε τελικά στον [[Γοδεφρείδος Β΄ της Κάτω Λωρραίνης|Γοδεφρείδο Β΄ του ΒερντάνΒερντέν]] που όταν πέθανε άτεκνος (1023) τον διαδέχθηκε ο αδελφός του [[Γκοθέλο Α΄ της Λωρραίνης|Γκοθέλο]]. Η Άνω Λωρραίνη εξακολουθούσε να διοικείται από τους κόμητες του Μπαρ, τους απογόνους του Φρειδερίκου Α΄, έως τον δισέγγονοδισέγγονό του [[Φρειδερίκος Γ΄ της Άνω Λωρραίνης|Φρειδερίκο Γ΄]], που πέθανε (1033) άτεκνος σε παιδική ηλικία,. ηΗ Άνω Λωρραίνη πέρασε τότε στον Γκοθέλο της Κάτω Λωρραίνης, που ένωσε τα δύο δουκάτα. Τον Γκοθέλο διαδέχθηκε ο γιος του [[Γοδεφρείδος Γ΄ της Κάτω Λωρραίνης|Γοδεφρείδος Γ΄]], αλλά ο αυτοκράτορας παραχώρησε το δουκάτο στον [[Αδαλβέρτος της Λωρραίνης|Αδαλβέρτο]] κόμη του ΜετζΜετς. ακολούθησεΑκολούθησε σκληρή αντίδραση του Γοδεφρείδου με πολλές συγκρούσεις. Ο Αδαλβέρτος σκοτώθηκε (1048) στηνστη μάχη του Τουίν από τον Γοδεφρείδο (11 Νοεμβρίου/1048) και ο αυτοκράτορας παραχώρησε τελικά το δουκάτο της Λωρραίνης στον μικρότερο αδελφό του Αδαλβέρτου [[Γεράρδος Δ΄ της Αλσατίας|Γεράρδο]].
 
== Η Λωρραίνη τον μεσαίωναΜεσαίωνα ==
 
Η δυναστεία του Γεράρδου κυβέρνησε στηνστη συνέχεια για επτά περίπου αιώνες τηντη Λωρραίνη,. Το 1420 ο Γάλλος πρίγκηπαςπρίγκιπας του ΒαλουάΑνζού [[Ρενέ Α΄ της Νάπολης|Ρενέ]] (ήδη δούκας του γειτονικού Μπαρ και αργότερα βασιλιάς της Νάπολης) παντρεύτηκε την κόρη του δούκα [[Κάρολος Β΄ της Λωρραίνης|Κάρολου Β΄]] της Λωρραίνης [[Ισαβέλλα της Λωρραίνης]], η οποία μαζί με τον σύζυγο της Ρενέ διαδέχθηκε τον πατέρα της στο δουκάτο μετά τον θάνατοθάνατό του ([[1431]]). Το δουκάτο της Λωρραίνης πέρασε στον '''οίκο του Βοντεμόν''' με τον γάμο της κόρης του δούκα Ρενέ Α΄ και της Ισαβέλλας [[Γιολάντα του Ανζού|Γιολάντας]] με τον [[Φρειδερίκος Β΄ του Βοντεμόν|Φρειδερίκο Βοντεμόν]], γιόγιο του [[Αντώνιος του Βοντεμόν|Αντώνιου του Βοντεμόν]], που είχε κάνει μεγάλους αγώνες κατά του αυτοκράτορα Σιγισμόνδου για να το ανακτήσει, αφού καταγόταν από παρακλάδι της δουκικής οικογένειας,. πρώτοςΠρώτος δούκας από τον οίκο ήταν ο γιος του Φρειδερίκου και της Γιολάντας [[Ρενέ Β΄ της Λωρραίνης|Ρενέ Β΄]]. ΌνταςΠερνώντας στη συνέχεια υπό Γαλλικήγαλλική διακυβέρνησηεπικυριαρχία, η Λωρραίνη έμεινε για λίγο χρονικό διάστημα σχετικά ανεξάρτητη. οιΔούκες δούκεςτης παρέμενανπαρέμειναν γιαεπί 2,5δυόμιση περίπου αιώνες οι καταγόμενοι από τη δυναστεία Λωρραίνης - Βοντεμόν.
 
Η Γαλλικήγαλλική κατοχή έγινε εντονότερη μετά την εισβολή στο δουκάτο του καρδινάλιου Ρισελιέ (1634) εναντίον του δούκα [[Κάρολος Δ΄ της Λωρραίνης|Καρόλου Δ΄]] που τον εξανάγκασε σε παραίτηση υπέρ του μικρότερου αδελφού του [[Νικόλαος Φραγκίσκος, δούκας της Λωρραίνης|Νικολάου Φραγκίσκου]], γιατί ο Κάρολος επενέβη σε εσωτερική διαμάχη στην [[Γαλλία]] εναντίον του καρδινάλιου. Ανεξαρτητοποιήθηκαν οριστικά από τον δούκα [[Λεοπόλδος δούκας της Λωρραίνης|Λεοπόλδο]] ([[1697]]-[[1729]]) εγγονό του Νικολάου Φραγκίσκου. Κατά τον [[16ος αιώνας|16ο αιώνα]] η Λωρραίνη υπό τους Δούκες Γκιζ διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στους θρησκευτικούς πολέμους της Γαλλίας.
 
Περί το τέλος του [[17ος αιώνας|17ου αιώνα]] ο Βασιλεύςβασιλιάς της Γαλλίας υποχρέωσε σε παραίτηση τον [[Φραγκίσκος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|Δούκαδούκα Φραγκίσκο Γ΄]], μελλοντικό αυτοκράτορα, γιόγιο του Λεοπόλδου μετά τοντο γάμο του που τέλεσε με την [[Μαρία Θηρεσία]], προς αποφυγή της πιθανής τότε ένωσης του Δουκάτουδουκάτου με την [[Αυστρία]]. Έτσι η Λωρραίνη το ([[1736]]) παραχωρήθηκε στον [[Στανισλάβ Λετσίνκσι]], διάδοχο του θρόνου της [[Πολωνία|Πολωνίας]],. οΟ δούκας Φραγκίσκος, μετά από πιέσεις του πεθερού του αυτοκράτορα Καρόλου ΣΤ΄, αναγκάστηκε να ανταλλάξει το δουκάτο της Λωρραίνης με το δουκάτο της [[Τοσκάνη|Τοσκάνης.]] Τελικά θα επιστραφεί οριστικά στη [[Γαλλία]], τριάντα χρόνια αργότερα.
 
== ΝεώτερηΝεότερη ιστορία ==
 
Μετά την πτώση του [[Ναπολέων|Ναπολέοντα]] η περιοχή πέρασε στηνστη δικαιοδοσία της [[Πρωσία|Πρωσίας]] και το [[1871]], μετά την ήττα της Γαλλίας στον [[Γαλλοπρωσικός πόλεμος|Γαλλοπρωσικό πόλεμο]] συνενώθηκε με την Αλσατία, αποτελώντας τo κρατίδιο της [[Αλσατία|Αλσατίας]] - [[Λωρραίνη|Λωρραίνης]], που διοικούνταν, αντίθετα με τα άλλα Γερμανικάγερμανικά κρατίδια που διέθεταν κοινοβούλιο, από διορισμένο κυβερνήτη. Το [[1911]] της παραχωρήθηκε ένα σχετικό καθεστώς αυτονομίας.
 
Το κρατίδιο κήρυξε την ανεξαρτησία του λίγο μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, για να κατακτηθεί όμως λίγες μέρες αργότερα από τους Γάλλους. Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πόλεμου πέρασε ξανά υπό Γερμανικήγερμανική κυριαρχία το [[1940]], για να απελευθερωθεί τελικά από τον Αμερικανικόαμερικανικό Στρατόστρατό το [[1944]], οπότε και έγινε οριστικά μέρος της Γαλλίας. Οι μάχες για την απελευθέρωσή της ήταν πολύ σφοδρές (καθώς η Λωρραίνη αποτελούσε πέρασμα για τη Γερμανικήγερμανική ενδοχώρα) κι έτσι στη Λωρραίνη βρίσκεται σήμερα το μεγαλύτερο Αμερικανικόαμερικανικό στρατιωτικό νεκροταφείο της Γαλλίας.
 
== Δείτε επίσης ==
1.720

επεξεργασίες