Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Σιλάνιο»

Ορθογραφία
μ (Διόρθωση συντακτικού κώδικα με τη χρήση AWB (10454))
(Ορθογραφία)
}}
 
Το '''σιλάνιο''' ή '''μονοσιλάνιο''' ή '''τετραϋδροπυρίτιο''' ([[αγγλική γλώσσα|αγγλικά]]: ''silane'') είναι [[ανόργανη ένωση|ανόργανη]] [[χημική ένωση]], που περιέχει [[πυρίτιο]] και [[υδρογόνο]], με [[χημικός τύπος|χημικό τύπο]] SiH<sub>4</sub>. Θεωρείται ότι είναι το πυριτιούχο ανάλογο του [[μεθανίου]]. Το καθαρό σιλάνιο, στις [[κανονικές συνθήκες|συνηθισμένες συνθήκες]], δηλαδή σε [[θερμοκρασία]] 25&nbsp;°C και υπό [[πίεση]] 1 [[Ατμόσφαιρα (μονάδα)|atm]], είναι ένα [[χρώμα|άχρωμο]] [[τοξικολογία|τοξικό]], εξαιρετικά [[ευφλεκτότητα|εύφλεκτο]] [[αέριο]], με μια έντονη, απωθητική [[όσφρηση|οσμή]], που μοιάζει κάπως με αυτήν του [[αιθανικό οξύ|αιθανικού οξέος]]<ref>CFC Startec properties of Silane. C-f-c.com. Retrieved on 2013-03-06.</ref>. Από πρακτικής άποψης, το σιλάνιο ενδιαφέρει ως πρόδρομη ένωση για την παραγωγή στοιχειακού [[πυρίτιο|πυριτίου]]. Το [[1857]], οι [[Γερμανία|Γερμανοί]] χημικοί [[Χέινριχ Μπουφφ|Χάινριχ Μπουφ]] (''Heinrich Buff'')<ref>[http://wikipedia.qwika.com/de2en/Heinrich_Buff Qwika - Heinrich Buff<!-- Bot generated title -->]</ref> και [[Φριέντριχ Βόχλερ|Φρίντριχ Βέλερ]] (''Friedrich Wöhler'') ανακάλυψαν το σιλάνιο ανάμεσα στα συστατικά που παράχθηκαν από την επίδραση [[υδροχλωρικό οξύ|υδροχλωρικού οξέος]] (HCl) σε [[πυριτιούχο αργίλιο]] (Al<sub>4</sub>Si<sub>3</sub>), που οι ίδιοι είχαν προηγουμένως παρασκευάσει. Ονόμασαν την (νέα τότε) ένωση ''siliciuretted hydrogen'' (που μπορεί να μεταφραστεί στα [[ελληνική γλώσσα|ελληνικά]] ως «πυριτιούχο υδρογόνο»)<ref>J. W. Mellor, "A Comprehensive Treatise on Inorganic and Theoretical Chemistry," Vol VI, Longmans, Green and Co. (1947), p. 216.</ref><ref>Σημειώνεται ότι και το μεθάνιο μπορεί να παραχθεί ομοίως, δηλαδή με [[υδρόλυση]] [[ανθρακαργίλιο]]υ (Al<sub>4</sub>C<sub>3</sub>), δηλαδή την αντίστοιχη ανθρακούχα ένωση του πυριτιούχου αργιλίου.</ref>. Το σιλάνιο είναι [[οξειδοαναγωγή|αναγωγικό]] μέσο<ref>Shriver and Atkins. Inorganic Chemistry (5th Edition). W. H. Freeman and Company, New York, 2010, 358.</ref>, εφόσον περιέχει [[υδρογόνο]] στην [[αριθμός οξείδωσης|οξειδωτική βαθμίδα]] -1.
 
Ακόμη, η έννοια '''σιλάνιο''', μπορεί να αναφέρεται ευρύτερα στην ανόργανη [[ομόλογη σειρά]] των [[σιλάνια|σιλανίων]]<ref>Ομόλογη σειρά αποτελούν μόνο τα «μητρικά» σιλάνια, δηλαδή αυτά που έχουν γενικό τύπο Si<sub>v</sub></ref> H<sub>2v+2.</sub>, που αποτελούν σειρά πολλών πυριτιούχων (ανόργανων και οργανικών) ενώσεων, όπως (για παράδειγμα) [[τριχλωροσιλάνιο]] (SiHCl<sub>3</sub>) και το [[τετραμεθυλοσιλάνιο]] [Si(CH<sub>3</sub>)<sub>4</sub>], αντίστοιχα. Θεωρούνται από πολλούς ως το πυριτικό ανάλογο των [[αλκάνια|αλκανίων]], αλλά αυτό δεν είναι ακριβώςαπολύτως ακριβές<ref>Μια διαφορά είναι ότι τα [[αλοσιλάνια]] θεωρείται ότι ανήκουν στα σιλάνια, ενώ αντιστοίχως τα [[αλαλκάνια]] δεν ανήκουν στα αλκάνια.</ref>.
 
== Δομή ==
Ανώνυμος χρήστης