Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Γύθειο»

2 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 6 έτη
μ
=== Μεσαίωνας – τουρκοκρατία ===
Με το πέρασμα των αιώνων οι επιχώσεις των χειμάρρων των γύρω υψωμάτων έθαψαν και τα τελευταία ίχνη της αρχαίας πόλης. Έτσι, κατά το [[μεσαίωνας|μεσαίωνα]] το Γύθειο ήταν τελείως ξεχασμένο. Η τοποθεσία που προϋπήρξε ονομάστηκε «'''Μαραθονήσι'''» από το γνωστό μυρωδικό φυτό, το μάραθο, που βλάστανε πλούσια στη νησίδα Κρανάη και τη γύρω στεριά.<br />
Το [[17ος αιώνας|17ο αιώνα]] η περιοχή αυτή ήταν ένας λόγγος γεμάτη αγρίμια και βάλτους και τελείως ερημική από ανθρώπινη ζωή. Οι Μανιάτες που κατοικούσαν στην ενδοχώρα ούτε που πλησίαζαν την περιοχή αυτή αποφεύγοντας αφενός τον τρομερό κίνδυνο της θανατηφόρου [[ελονοσία]]ς, αφετέρου τις ληστρικές επιδρομές των Οθωμανών κουρσάρων. Οι δε Τούρκοι διατηρούσαν μόνο μία φρουρά στο βόρειο ύψωμα της Σεληνίτσας, (σημερινή βόρεια παραλία του Γυθείου) και δυτικά της περιοχής το φράγκικο [[Κάστρο του ΠασαβάΠασσαβά]] σχηματίζοντας έτσι την μοναδική σφήνα στην ελεύθερη γωνιά της Μάνης. Η δε επικοινωνία αυτών με τις τουρκικές διοικήσεις (αρχηγεία) της Μπαρδούνιας και του Μυστρά γίνονταν από ΒΔ. μονοπάτι της ενδοχώρας, λεγόμενης «Κουτουμού», που ήταν βάση Αγά, ακολουθώντας την όχθη του ποταμού «Σμήνος» παρακάμπτοντας έτσι το Μαραθονήσι.
 
Το [[1685]] οι [[Ενετοί]] βρισκόμενοι σε πόλεμο με τους Τούρκους και βοηθούμενοι από τους Μανιάτες κατέλαβαν το Κάστρο του Πασσαβά και εξόντωσαν την εκεί φρουρά. Η κατάληψη αυτού του οχυρού υπήρξε σπουδαία στην ιστορία της Μάνης χαρίζοντας στους Μανιάτες την ασφάλεια της ελεύθερης επικοινωνίας με το Μαραθονήσι, που άρχισαν έτσι σιγά - σιγά να το οικίζουν. Μάλιστα δύο χρόνια μετά, τον Αύγουστο του [[1687]], όταν ο Ενετός στρατηγός Πολάνι βοηθούμενος από 6.000 Μανιάτες επιχειρούσε την κατάληψη του Μυστρά, ο θρυλικός τότε ναύαρχος [[Φραγκίσκος Μοροζίνης]], που κατέπλευσε με την περίφημη αρμάδα του στο [[όρμος|καραβοστάσι]] του Μαραθονησίου, έκανε ν΄ αντηχήσει η νεκρόπολη εκείνη από πολεμική οχλοβοή, κυριολεκτικά αναστήνοντάς την. Αυτή η ιστορική φάση θεωρείται η στιγμή που επανήλθε αυτός o τόπος στο προσκήνιο της νεότερης ιστορίας.
41.167

επεξεργασίες