Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ενρίκο Φέρμι»

μ
+Authority control
μ (+Authority control)
{{Πηγές|10|05|2010}}<br>
 
{{Κουτί_Πληροφοριών_Επιστημόνων
| όνομα = Ενρίκο Φέρμι
 
Το 1926 ο Φέρμι έγινε καθηγητής της φυσικής στο πανεπιστήμιο της Ρώμης. Ασχολήθηκε με την πυρηνική φυσική και διατύπωσε τη θεωρία για την εξήγηση της [[Διάσπαση βήτα|ακτινοβολίας β]] από ραδιενεργά σώματα. Αργότερα ασχολήθηκε με τις [[Πυρηνική αντίδραση|πυρηνικές αντιδράσεις]] νετρονίων - ύλης και κατάφερε να δημιουργήσει τεχνητά ραδιενεργά ισότοπα. Λίγο αργότερα πειραματίστηκε με τα βραδέα νετρόνια και τις αντιδράσεις που προκαλούν στο [[ουράνιο]]. Για τις εργασίες του αυτές τιμήθηκε το 1938 με το βραβείο Νόμπελ Φυσικής. Αργότερα εγκαταστάθηκε στις [[ΗΠΑ]], όπου διορίστηκε καθηγητής στο [[πανεπιστήμιο Κολούμπια]] στο ινστιτούτο πυρηνικών ερευνών του [[Σικάγο|Σικάγου]], που σήμερα φέρει το όνομά του. Ασχολήθηκε με την παραγωγή ενέργειας από τη [[Πυρηνική σχάση|σχάση]] του ουρανίου. Σε συνεργασία με άλλους επιστήμονες κατόρθωσε να δημιουργήσει το 1942 τον πρώτο [[Πυρηνικός αντιδραστήρας|πυρηνικό αντιδραστήρα]]. Ο τρόπος διάταξης του ουρανίου στην κορυφή του αντιδραστήρα ονομάστηκε στήλη Φέρμι. Ερεύνησε επίσης την περίθλαση των νετρονίων, τις ιδιότητες των [[Κοσμικές ακτίνες|κοσμικών ακτίνων]] και των [[Μεσόνιο|μεσονίων]]. Έργα του είναι: Εισαγωγή στην ατομική φυσική (1928), Μόρια και κρύσταλλοι (1934), Θερμοδυναμική (1937), Στοιχειώδη σωματίδια (1951) κ.ά.
 
==Πηγή==
*Alberto Macchiavello, «Η πρώτη διάσπασις του ατόμου έγινε στην Ιταλία», Ιστορία Εικονογραφημένη,τχ.56 (Φεβρουάριος 1973), σελ.60-65
 
{{commonscat}}
{{commons|Enrico Fermi}}
 
 
{{Βραβευμένοι με Νόμπελ φυσικής 1926-1950}}
{{Authority control}}
{{φυσικός-επέκταση}}
 
 
{{Βραβευμένοι με Νόμπελ φυσικής 1926-1950}}
 
{{DEFAULTSORT:Φερμι Ενρικο}}
64.642

επεξεργασίες