Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Καθεδρικός Λα Σέο»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
(Νέα σελίδα: {{coord|41.65456|N|0.87585|W|type:landmark|format=dms|display=title}} {{Πληροφορίες Παγκόσμια Πολιτισμική Κληρονομιά | ΜΠΚ...)
 
}}
Ο '''καθεδρικός του Σωτήρος''' ([[ισπανικά]]: ''Catedral del Salvador'') είναι ρωμαιοκαθολικός [[καθεδρικός ναός]] ο οποίος βρίσκεται στη [[Σαραγόσα]], [[Ισπανία]]. Βρίσκεται στην Πλάθα δε λα Σέο και είναι ευρέως γνωστός ως '''Λα Σέο''' (''La Seo'', στα αραγωνικά σημαίνει «έδρα»), για να ξεχωρίζεται από τον κοντινό [[Βασιλική της Νουέστρα Σενιόρα Ελ Πιλάς|Ελ Πιλάρ]]. Οι δύο ναοί μοιράζονται το καθεστώς του καθεδρικού ναού της μητρόπολης της Σαραγόσα. Ο ναός ανακηρύχθηκε [[Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς]] από την [[UNESCO]] ως τμήμα της μουδέχαρ αρχιτεκτονικής της Αραγονίας, με την επέκτασή του το 2001.
 
== Ιστορία ==
Η τοποθεσία του Λα Σέο έχει την προέλευσή της στην παλιά ρωμαϊκή αγορά. Σε αντίθεση με τις αγορές άλλων ρωμαϊκών πόλεων, η αγορά της Καισαρααουγούστρας δεν βρισκόταν στη συμβολή των ποταμών Κάρδος και Δηκουμάνος, αλλά κοντά στον ποταμό [[Έβρος (Ισπανία)|Έβρο]], διπλά στο ποτάμιο λιμάνι. Η αγορά, πέρα από το γεγονός ότι ήταν το πολιτικό και εμπορικό κέντρο της πόλης, διέθεται και τον κύριο ναό. Το μουσείο της αγοράς βρίσκεται πίσω από την Πλάθα δελ Πιλάρ, απέναντι από την πρόσοψη του ναού. Δεν έχουν βρεθεί υπολείματα ούτε βησιγοτθικής ούτε μοζαραβικής εκκλησίας.
[[Image:Zaragoza-La-Seo-1.JPG|thumb|left|200px|Το ρομανικό ιερό με μουδέχαρ και γοτθικές προσθήκες]]
[[Image:Zaragoza-La-Seo-2.JPG|thumb|left|200px|Άποψη των δύο ιερών]]
=== Τέμενος ===
Ο Χάνας μπεν Αμπντάλα ας Σανάνι (? - 718), μαθητής κάποιου κοντά στον [[Μωάμεθ]], έχτισε το κύριο τέμενο της Σαρακούστα αλ Μπάιντα, Σαραγόσα λα Μπάνκα, σύμφωνα με τον αλ-Χουμαουιντί (1029-1095). Το κύριο τέμενος είναι σίγουρα ένα από τα παλαιότερα των [[Αλ-Ανταλούς]]. Το κτίριο επεκτάθηκε δύο φορές, μία τον 9ο αιώνα και άλλη μία τον 11ο αιώνα, την εποχή του Τάιφα βασιλιά της Σαραγοσα, Μουντίρ Α΄. Κατά την αποκατάσταση το 1999, ανακααλύφθηκαν αρκετά λείψανα, όπως το εντύπωμα του [[μιναρές|μιναρέ]] στους εξωτερικούς τοίχους και το δάπεδο της αρχαίας κατασκευής. Επιπλέον, η είσοδος βρισκόταν στο ίδιο μέρος με αυτή του σημερινού καθεδρικού.
 
Παρά την άφιξη του Αλφόνσο Α' στην Σαραγόσα, δεν διατάχθηκε η άμεσα κατεδάφιση του τεμένους. Έδωσε στους μουσουλμάνους ένα χρόνο για να φύγουν από την πόλη, και στις 4 Οκτωβρίου 1121, το κτίριο καθαγιάστηκε στο όνομα του Σαν Σαλβαδόρ, και έγιναν οι απαραίτητες μετατροπές ώστε το κτίριο να χρησιμοποιηθεί για χριστιανικούς σκοπούς.
 
=== Ρωμανικός καθεδρικός ===
Η κατεδάφιση του τεμένους και η κατασκευή του ύστερου ρομανικού καθεδρικού ξεκίνησε το 1140. Η νέα εκκλησία, με τη διάταξη βασιλικής, αποτελούταν από ένα εγκάρσιο και τρία κλίτη που τελειώνουν σε τρία ιερά, κτισμένα από πέτρα, και έμοιαζε πολύ στηλιστικά με τον [[καθεδρικός της Χάκα|καθεδρικό της Χάκα]], από τον οποίο δανείστηκε αρκετά στοιχεία. Πέρα από το κτίριο της εκκλησίας αυτό καθέ αυτό, είχε αρχείο, νοσοκομείο, αναψυκτήριο και πλευρικούς διαδρόμους. Από αυτήν την εποχή διατηρείται το κατώτερο τμήμα δύο από των ιερών, με μικρά παράθυρα ανάμεσα στα κιονόκρανα που είναι διακοσμημένα με τους λεγόμενους «καρώ ζακ» στο εξωτερικό και, στο εσωτερικό, μια σειρά αγαλμάτων που είναι παρόντα κρυμένα πίσω από την κύρια αγία τράπεζα. Η κατασκευή του αρχικού καθεδρικού συνεχίστηκε σε όλη τη διάρκεια του 13ου αιώνα.
 
Από το 1204 μέχρι τον 15ο αιώνα, όλοι οι βασιλείς της Αραγονίας στέφονταν σε αυτό τον ναό, ένα ειδικό καθεστώς το οποίο παραχωρήθηκε από τον [[πάπας Ιννοκέντιος Γ΄|πάπα Ιννοκέντιο Γ΄]]. Ο βασιλιάς, ο οποίος την προηγούμενη νύχτα φυλούσε σκοπιά στον εξοπλισμό του στην [[Αλχαφερία]], θα έφτανε από εκεί με πομπή. Η τελετή περιλάμβανε τέσσερα τμήματα: την ανάληψη των όπλων, το χρίσμα με το ιερό λάδι, τη τοποθέτηση του στέμματος και του βασιλικού εμβλήματος και όρκος στο καταστατικό και τις ελευθερίες του βασιλείου της Αραγονίας. Ο τελευταίος βασιλιάς που στέφθηκε στο Λα Σέο ήταν ο [[Κάρολος Κουΐντος|Κάρολος Α΄]]. Οι επόμενοι βασιλιάδες χρειαζόταν μόνο να ορκίζονται στο καταστατικό. Στο νάο λάμβαναν χώρα επίσης βασιλικοί γάμοι, βαπτίσια και ταφές.
 
=== Γοτθικός-Μουδέχαρ καθεδρικός ===
Το 1318, ο [[πάπας Ιωάννης ΚΒ΄]] δημιούργησε την αρχιεπισκοπή της Σαραγόσα, καθιστώντας την ανεξάρτητη από την έδρα της Ταρραγόνα, και αυτό το κτίριο έγινε ο μητροπολιτικός ανός. Από αυτό το σημείο, οι προσθήκες έγιναν με τη χρήση φθηνών υλικών που βρίσκονταν κοντά σε αφθονία: τούβλα και γύψο. Υπό την επίβλεψη του αρχιεπισκόπου Πέδρο Λόπεθ δε Λούνα (1317-1345), κατασκευάστηκε μία τρίκλητη (διατηρώντας τα τρία κλίτη) γοτθική εκκλησία, διατηρώντας τα ρομανικά ιερά. Το κεντρικό κλίτος ήταν πολύ ψηλότερο από τα πλευρικά, και έτσι ήταν δυνατό να δημιουργηθούν παράθυρα από το 1447 τα οποία μπορούσαν να καλυφθούν σε βιτρώ. Το 1346, ο Μουδέχαρ [[τρούλος]] άρχισε να παρέχει φως στην Αγία Τράπεζα, με την συμμετοχή των αρχιμαστόρων Χουάν δε Μπαρμπάστρο και Ντομίγκο Σερράνο. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 1376, όταν ο Δον Λόπε Φερνάνδεθ δε Λούνα ήταν ήδη αρχιεπίσκοπος, δημιουργώντας ένα ευρύχωρο, ευήλιο γοτθικό καθεδρικό.
 
Το 1360, ανακαινίστηκε η κύρια πρόσοψη και κτίστηκε η λεγόμενη Παρροκιέτα, όλα σε μουδέχαρ ρυθμό. Το μόνο τμήμα που σώζεται είναι η Παρροκιέτα ή ενοριακό παρεκκλήσι του αρχάγγελου Μιχαήλ, το οποίο κατασκευάστηκε ως ένα κλειστό και ανεξάρτητο παρεκκλήσι μέσα στο κτίριο και το οποίο ο αρχιεπίσκοπος Δον Λόπε προόριζε για τόπο ενταφιασμό. Η κατασκευή, σε γοτθικό-μουδέχαρ ρυθμό, είναι ένα μοναδικό παράδειγμα έργο των αρχιμαστόρων της Αραγονιάς και των κτιστών από τη Σεβίλλη, οι οποίοι κάλυψαν τον εξωτερικό τοίχο με γεωμετρικά σχέδια φτιαγμένα από λεία τούβλα και υαλοποιημένα κεραμικά. Στο εσωτερικό, η οροφή αποτελείται από επιχρυσωμένο ξύλο, επίσης σε Μουδέχαρ ρυθμό.
 
{{σε χρήση}}
66.338

επεξεργασίες