Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Θεοδώρα (11ος αιώνας)»

μ
Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 79.103.215.18 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό [[Χρή...
(Θεοδωρα Βιογραφια)
μ (Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 79.103.215.18 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό [[Χρή...)
:''Το άρθρο αφορά την Αυτοκράτειρα της Ρωμαϊκήςς Αυτοκρατορίας, του 11ου αιώνα. Για άλλες γυναίκες με το ίδιο όνομα, δείτε: [[Θεοδώρα]]''
{{Κουτί πληροφοριών μονάρχη
|όνομα = Θεοδώρα
|χρώμα =
|εικόνα = Tetarteron-Theodora-sb1838.jpg
|μέγεθος_εικόνας =
|λεζάντα =
|τίτλος = '''[[Κατάλογος Βυζαντινών αυτοκρατόρων|Αυτοκράτειρα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας]]'''
|περίοδος_εξουσίας = [[11 Ιανουαρίου]] [[1055]] - [[31 Αυγούστου]] [[1056]]
|ημερομηνία_στέψης =
|τόπος_στέψης =
|προκάτοχος = [[Ζωή (αυτοκράτειρα)|Ζωή]] και [[Μιχαήλ Ε΄]]
|διάδοχος = [[Μιχαήλ ΣΤ΄|Μιχαήλ ΣΤ' στρατιωτικός]]
|σύζυγος =
|επίγονοι =
|βασιλικός_οίκος = [[Μακεδονική Δυναστεία]]
|πατέρας = [[Κωνσταντίνος Η΄]]
|μητέρα = Ελένη
|ημ_γέννησης = [[981]]
|τόπος_γέννησης = [[Κωνσταντινούπολη]]
|ημ_θανάτου = [[31 Αυγούστου]] [[1056]] (75 ετών)
|τόπος_θανάτου = [[Κωνσταντινούπολη]]
|τόπος_ταφής = [[Ναός των Αγίων Αποστόλων (Κωνσταντινούπολη)]]
|θρησκεία =
|υπογραφή =
}}
Η '''Θεοδώρα''' ([[981]] - [[31 Αυγούστου]] [[1056]]) ήταν [[Κατάλογος Βυζαντινών αυτοκρατόρων|αυτοκράτειρα των Ρωμαίων]] από τις [[11 Ιανουαρίου]] [[1055]] ως τις [[31 Αυγούστου]] [[1056]]. Προερχόταν από τη [[Μακεδονική Δυναστεία]], η οποία κυβέρνησε τη [[Βυζαντινή Αυτοκρατορία]] για σχεδόν 200 χρόνια.
 
== Βιογραφία ==
Κατά πάσα πιθανότητα άθελά της, η μικρή κόρη του [[Κωνσταντίνος Η'|Κωνσταντίνου Η']] ήδη άνω των εξήντα ετών, αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση μετά το θάνατο του [[Κωνσταντίνος Θ'|Κωνσταντίνου Θ']]. Κυβερνά με σύνεση, σε όποιο βαθμό της επέτρεπε η ηλικία και το φύλο της, δεδομένου ότι δεν ήταν ιδιαίτερα δυναμική, ενώ είχε επανέλθει από πολυετή μοναστική ζωή. Σημαντικότερη απόφασή της και όχι ιδιαίτερα επιτυχημένη, είναι ο ορισμός ως διαδόχου του [[Μιχαήλ ΣΤ'|Μιχαήλ Βρίνγκα]], μετέπειτα γνωστού ως "Στρατιωτικού", απόγονο του Ιωσήφ Βρίνγκα, αξιωματούχου τον καιρό της βασιλείας του παππού της του [[Ρωμανός Β'|Ρωμανού Β’]].
 
Η Θεοδώρα, η νεότερη από τις κόρες του Κωνσταντίνου του Η’ ήταν - όπως μας μαρτυρεί ο [[Μιχαήλ Ψελλός]] σκιαγραφώντας το χαρακτήρα της, σε αντιπαραβολή με αυτόν της Ζωής - ψηλή, αδύνατη, απότομη και γρήγορη στο λόγο, χαμογελαστή, όχι ιδιαίτερα εύστροφη και όμορφη, και ιδιαίτερα φειδωλή.<ref>''Χρονογραφία'', 193-194. [20] ό.π., 180.</ref>.
 
Διέθετε δυναμικό και φιλόδοξο χαρακτήρα καθώς στην αρχή της βασιλείας του Ρωμανού Γ’ Αργυρού (1029) φαίνεται ότι έπαιξε κάποιο ρόλο στην εκδήλωση των συνωμοσιών του Προυσιανού και του Κωνσταντίνου Διογένη, οδηγώντας τη Ζωή στην απόφαση να την περιορίσει στη μονή Πετρίου. Ο Ψελλός αναφέρει ότι «ο φθόνος [...] χώρισε τις δύο αδελφές» και πως η θέση της στο μοναστήρι ήταν «αξιοσέβαστη».<ref>Οικονομίδης Ν., στο ''Ιστορία του Ελληνικού Έθνους'', «Η ενοποίηση του Ευρασιατικού χώρου 945-1071» στο «Η Θεοδώρα (1055-1056) τόμος Ζ', Εκδοτική Αθηνών, 2000, Αθήνα, 140.</ref> Η κουρά της Θεοδώρας, ισοδυναμούσε με ποινή και αποκλεισμό από την πολιτειακή οργάνωση της αυτοκρατορίας. Συμμετείχε επίσης και στην τιμωρία με τύφλωση του Μιχαήλ Ε’ και του Ιωάννη Ορφανοτρόφου το [[1043]].
 
Η Θεοδώρα, θα αναλάβει για δεύτερη φορά την αυτοκρατορική εξουσία - ως μόνη κάτοχός της - στις [[11 Ιανουαρίου]] του [[1055]],
Αποφάσισε να μην παντρευτεί και απέκρουσε κάθε προσπάθεια από στρατό ή κλήρο - ο πατριάρχης [[Μιχαήλ Α΄ Κηρουλάριος]] δυσανασχετούσε επειδή αυτοκράτωρ ήταν μια γυναίκα<ref>ό.π., 300.</ref> - να πάρει σύζυγο συνάρχοντα<ref>Νικολάου Κ., ό.π., 35.</ref>, υπερασπίσθηκε δραστικότατα την ανεξαρτησία της από τις επιβουλές και επιρροές της στρατιωτικής τάξης, αλλά και της κοινής γνώμης που σύμφωνα με τον Ψελλό δεν ήταν σύμφωνη με μία τέτοια διευθέτηση των πραγμάτων. «Όλοι βέβαια το θεωρούσαν απρεπές να εκθηλύνεται έτσι η άλλοτε αρρενωπή εξουσία των Ρωμαίων»<ref>''Χρονογραφία'', 296.</ref>. Όχι τόσο από την επιθυμία για μονοκρατορία, αλλά -όπως παρατηρεί ο Ψελλός- επειδή ίσως δεν ήθελε να ακολουθήσει τη μοίρα της Ζωής<ref>{ό.π., 296.</ref>. Έτσι, παίρνοντας την έγκριση των ικανών αξιωματούχων που επρόσκειντο ευνοϊκά,<ref>ό.π., 298.</ref> παραχώρησε τη διοίκηση του κράτους στον έμπιστό της πρωθυπουργό πρωτοσύγκελο Λέοντα Παρασπόνδυλο, έναν δυσπρόσιτο αλλά ικανό πολιτικό τον οποίο ο Ψελλός μέμφεται και κατακρίνει τη Θεοδώρα για την επιλογή της αυτή.<ref name="ό.π., 297">ό.π., 297.</ref>
 
Παρά το ότι ο Ψελλός καταρχάς χαρακτηρίζει τη διακυβέρνηση της Θεοδώρας συνετή, κατόπιν παρατηρεί ότι ήταν απαραίτητη η ανάληψη των κρατικών ηνίων από έναν άνδρα. Εντούτοις, ο Ψελλός μαρτυρεί την ύπαρξη ενός γενικότερου κλίματος δυσαρέσκειας, εξαιτίας του ότι η Ρωμαϊκή αρχή βρισκόταν στα χέρια μιας γυναίκας, ενώ τέλος, ακόμη και τα θετικά στοιχεία που αποδίδει στη βασιλεία της Θεοδώρας έχουν να κάνουν περισσότερο με τη διεθνή και εσωτερική [[πολιτική]] συγκυρία και πολλή λιγότερο με τις πραγματικές της ικανότητες στην άσκηση της αυτοκρατορικής εξουσίας.<ref>ό.π., 296.</ref>
η Θεοδώρα, εκτός από την ευγλωττία της, την φιλοδοξία και την ανάμειξή της στις δολοπλοκίες και τις ίντριγκες του παλατιού της [[Κωνσταντινούπολη]]ς, έδρασε ως ικανή αυτοκρατόρισσα-μονάρχης που εκμεταλλεύθηκε τις προσωπικές ατέλειες και αδυναμίες του κύκλου της, χωρίς να παραιτηθεί από τα προνόμια που της παρείχε η θέση της ως μέλους της Μακεδονικής δυναστείας.[[Κατηγορία:Κυβερνώσες αυτοκράτειρες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας]]
 
Κυβέρνησε όπως οι αυτοκράτορες: ήταν προϊσταμένη της αυλής, διόριζε αξιωματούχους, εξέδιδε διατάγματα, ρύθμιζε δικαστικές διαφορές, δέχονταν πρέσβεις και αρχηγούς κρατών, εκπλήρωνε τυπικό ρόλο του αυτοκράτορα και λάμβανε αποφάσεις σχετικά με ζητήματα [[οικονομία|οικονομικής]] ή εξωτερικής πολιτικής, πάντα με «σοβαρή φωνή» όπως μας πληροφορεί ο Ψελλός.<ref name="ό.π., 297"/> Το μοναδικό ίσως μειονέκτημα ήταν ότι δεν μπορούσε να οδηγήσει προσωπικά το στρατό στη μάχη.
 
Φαίνεται πως είχε πλήρη συναίσθηση της δύναμής της. Όταν ανέβηκε στο θρόνο, ενώ κατά το έθιμο, για να πάρει με το μέρος της αρχές και λαό έπρεπε να κάνει δωρεές, εκείνη αρνήθηκε δικαιολογώντας την απόφασή της αυτή, σύμφωνα με τον Ψελλό, ως ανανέωση αρχής που ανήκε στη νόμιμη κληρονόμο.<ref>ό.π., 306.</ref> Εδώ έχουμε και μια πρόσθετη πληροφορία που αφορά στη φιλαργυρία της αλλά και την οικονομική πολιτική που εφάρμοσε κατά την περίοδο που ήταν στην εξουσία. Η Θεοδώρα κατά την περίοδο της βασιλείας της έκοψε χρυσά νομίσματα.
 
Πέθανε τον Αύγουστο του [[1056]] σε ηλικία περίπου εβδομήντα ετών, από κάποιο γαστρεντερικό πρόβλημα, όπως αναφέρει ο [[Μιχαήλ Ψελλός|Ψελλός]] και έστεψε διάδοχό της τον [[Μιχαήλ ΣΤ'|Μιχαήλ ΣΤ΄ τον Στρατιωτικό]], χωρίς όμως να έχει προνοήσει για τη διαδοχή. Η βασιλεία της Θεοδώρας της πορφυρογέννητης σήμανε και το τέλος της Μακεδονικής δυναστείας.
 
Φαίνεται πως οι βυζαντινές αυτοκράτειρες που κατάφεραν να αναρριχηθούν στο ύπατο αξίωμα και πιο συγκεκριμένα η Θεοδώρα, εκτός από την ευγλωττία της, την φιλοδοξία και την ανάμειξή της στις δολοπλοκίες και τις ίντριγκες του παλατιού της [[Κωνσταντινούπολη]]ς, έδρασε ως ικανή αυτοκρατόρισσα-μονάρχης που εκμεταλλεύθηκε τις προσωπικές ατέλειες και αδυναμίες του κύκλου της, χωρίς να παραιτηθεί από τα προνόμια που της παρείχε η θέση της ως μέλους της Μακεδονικής δυναστείας.[[Κατηγορία:Κυβερνώσες αυτοκράτειρες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας]]
 
== Σημειώσεις - παραπομπές ==
{{reflist|2}}
 
== Βιβλιογραφία ==
* Ψελλός Μιχαήλ, ''Χρονογραφία'', τόμ. Β’, (μτφρ-εισ-σχ. Βρ. Καραλής, Άγρωστις, Αθήνα, 1992.
* Οικονομίδης Ν., «Η ενοποίηση του Ευρασιατικού χώρου 945-1071» στο ''Το Βυζαντινό κράτος στην ακμή της δυνάμεως του'' τόμ. Ζ΄, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα, 2000.
* Norwich, J.J. "Byzantium", Vol. II-''The Apogee''
* Vasiliev, A. "History of the Byzantine Empire, 324–1453"
* Ostrogorsky, G. "History of the Byzantine State"
 
== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
{{Commonscat}}
* [http://www.archive.gr/news.php?readmore=203 Ζωή Γκίνη, ''Θεοδώρα η πορφυρογέννητη: η τελευταία Μακεδόνισσα αυτοκράτειρα'', στο archive.gr]
 
{{Βυζαντινός Αυτοκράτορας | προηγούμενος=[[Κωνσταντίνος Θ'|Κωνσταντίνος Θ' ο Μονομάχος]] | συναυτοκράτορας= | επόμενος=[[Μιχαήλ ΣΤ'|Μιχαήλ ΣΤ' ο Στρατιωτικός]] }}
 
{{Βυζαντινοί Αυτοκράτορες}}
 
 
[[Κατηγορία:Κυβερνώσες αυτοκράτειρες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας]]
75.600

επεξεργασίες