Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

μ
Ενώ αρχικά συμπαθούσε τον δημοκρατικό σοσιαλισμό του Βίζερ, η οικονομική σκέψη του Χάγιεκ μετατοπίστηκε μακριά από το [[Σοσιαλισμός|σοσιαλισμό]] προς τον κλασσικό φιλελευθερισμό του Καρλ Μένγκερ όταν διάβασε το βιβλίο του Μίζες «Σοσιαλισμός». Αφότου διάβασε το «Σοσιαλισμό», ο Χάγιεκ ξεκίνησε να παρακολουθεί τα κλειστά σεμινάρια του Μίζες μαζί με άλλους συμφοιτητές του, που περιελάμβαναν τους Φριτς Μάχλαπ (''Fritz Machlup''), Άλφρεντ Σουτς (''Alfred Schutz''), Φέλιξ Κάουφμαν (''Felix Kaufmann'') και Γκότφριντ Χάμπερλερ (''Gottfried Haberler''). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου γνώρισε και ανέπτυξε φιλία με τον πολιτικό φιλόσοφο Έρικ Βόγκελιν (''Eric Voegelin''), με τον οποίο είχε μια μακρόχρονη σχέση.
 
Με τη βοήθεια του Μίζες, στα τέλη της δεκαετίας του 1920 ο Χάγιεκ ίδρυσε και διετέλεσε διευθυντής στο Αυστριακό Ινστιτούτο για την έρευνα του Επιχειρηματικού Κύκλου, πριν γίνει μέλος του τμήματος του [[London School of Economics]] (LSE) το 1931 μετά από παραίνεση του Λίονελ Ρόμπινς (''Lionel Robbins''). Με την άφιξή του στο [[Λονδίνο]], ο Χάγιεκ αναγνωρίστηκε σύντομα σαν ένας από τους πιο πρωτοποριακούς θεωρητικούς οικονομολόγους στο κόσμο. Η ανάπτυξη των θεωριών του περί της οικονομίας των διαδικασιών στον χρόνο και τουτης συντονισμού τηςσυντονιστικής λειτουργίας των τιμών ενέπνευσε τα ρηξικέλευθα έργα των Τζον Χικς (''John Hicks''), Άμπα Λέρνερ (''Abba Lerner'') και πολλών άλλων στην ανάπτυξη της μοντέρνας [[μακροοικονομία]]ς.
 
Το [[1932]] ο Χάγιεκ δήλωσε ότι ο καλύτερος δρόμος για την ευημερία και τον οικονομικό συντονισμό στη [[Βρετανία]] ήταν οι ιδιωτικές επενδύσεις στις δημόσιες αγορές και όχι τα προγράμματα δημοσίων δαπανών, όπως επιχειρηματολόγησε σε μια επιστολή που συνέγραψε με τον Λίονελ Ρόμπινς και άλλους σε μια αλληλογραφία με τον [[Τζων Κέυνς]], που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ''Τάιμς''<ref>
1.317

επεξεργασίες