Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μάχη του Στάλινγκραντ»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
μ
Σύμφωνα με το σχέδιο της [[Επιχείρηση Κυανό|Επιχείρησης «Κυανό»]] (ή «Μπλε»), η Ομάδα Στρατιών «Α», υπό τις διαταγές του Στρατάρχη [[Βίλχελμ Λίστ]], ανέλαβε την επιχείρηση στον [[Καυκασία|Καύκασο]], ενώ η Ομάδα Στρατιών «Β», υπό τις διαταγές του Στρατάρχη [[Μαξιμίλιαν φον Βάιχς]], ανέλαβε την επίθεση στο [[Στάλινγκραντ]]. Η Ομάδα Στρατιών «Β» αποτελούνταν από την 6η Στρατιά του [[Φρίντριχ Πάουλους]] (συχνά λανθασμένα αναφέρεται ως «φον» Πάουλους) και την 4η Στρατιά Τεθωρακισμένων του [[Χέρμαν Χοτ]], καθώς και από συμμαχικές μονάδες<ref name=BeevorB>Beevor (2004) σ. 123. Σταυρόπουλος (2003) σ. 6</ref>.
 
Ο Χίτλερ ήθελε να καταλάβει το Στάλινγκραντ, καθώς ήταν βιομηχανικό κέντρο στην περιοχή του ποταμού [[Βόλγας|Βόλγα]], ενώ επίσης άνοιγε τον δρόμο στις πετρελαιοφόρες πηγές του Καυκάσου<ref name=SanSimeraMaxi/>. Η επίθεση των Γερμανών στην πόλη είχε και προπαγανδιστικό χαρακτήρα - η πόλη έφερε το όνομα του τότε''' '''Γενικού Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης, [[Ιωσήφ Στάλιν]]<ref name=SanSimeraMaxi/>. Γι' αυτό τον λόγο, εξάλλου, οι δύο ηγέτες διέταξαν τις δυνάμεις τους να κρατήσουν τις θέσεις τους «πάση θυσία»<ref name=SanSimeraMaxi/>.
 
Η πρώτη φάση της μάχης (γερμανική επίθεση) ξεκινήσε στις 17 Ιουλίου 1942. Η 6η Στρατιά απώθησε τις σοβιετικές δυνάμεις στον ποταμό Ντον. Γι' αυτό τον λόγο, ο Χίτλερ αποφάσισε να αποσύρει την 4η Στρατιά Τεθωρακισμένων από το μέτωπο του Στάλινγκραντ<ref name=SanSimeraMaxi/>. Το χτύπημα της 6ης Στρατιάς δέχθηκε η 62η Στρατιά του [[Βασίλι Τσουϊκόφ]]. Στα τέλη Αυγούστου, η [[Λουφτβάφε]] μετέτρεψε σε ερείπια το 80% της πόλης<ref name=SanSimeraMaxi/>.
1.898

επεξεργασίες