Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

μ
+Εξωτερικοί σύνδεσμοι με τη χρήση AWB
και της [[Μαρία Λουίζα της Πάρμας|Μαρίας Λουίζας της Πάρμας]], ο πρώτος από τους [[Καρλιστές]] διεκδικητές του ισπανικού Στέμματος. Το [[1808]] ο βασιλιάς της Γαλλίας [[Ναπολέων Βοναπάρτης|Ναπολέων Α']] έπεισε τον πατέρα του Κάρλος, Κάρολο Δ', και τον πρωτότοκο αδελφό του, [[Φερδινάνδος Ζ' της Ισπανίας|Φερδινάνδο Ζ']], να απαρνηθούν τα δικαιώματα τους στο ισπανικό Στέμμα. Ο απολυταρχικού χαρακτήρα όμως Κάρλος αρνήθηκε να το κάνει, πιστεύοντας ότι η βασιλεία του είναι απεσταλμένη από τον [[Θεός|Θεό]].
 
Παρέμεινε αιχμάλωτος των Γάλλων ([[1788]] - [[1814]]) μαζί με ολόκληρη την οικογένεια του. Επέστρεψαν στην [[Μαδρίτη]] ([[1814]]) και ο Κάρλος παντρεύτηκε την [[Πορτογαλία|Πορτογαλίδα]] ινφάντα και ανιψιά του, [[Μαρία Φραγκίσκη της Μπραγκάνζα]] ([[1800]] - [[1834]]) (κόρη του βασιλιά [[Ιωάννης ΣΤ' της Πορτογαλίας|Ιωάννη ΣΤ']] και της αδελφής του, [[Καρλόττα της Ισπανίας|Καρλόττας]].
 
==Απώλεια των νόμιμων δικαιωμάτων του στον θρόνο==
Τον Μάιο του [[1830]] ο Φερδινάνδος Ζ' δημοσίευσε το "αντίβαρο" του [[Σαλικός νόμος|Σαλικού Νόμου]], ένα διάταγμα με το οποίο θα
μπορούσαν και κόρες με τον σύζυγο τους να διαδεχθούν τον βασιλιά στον θρόνο, κάτι που δεν κατοχυρώθηκε τελικά. Ο Κάρλος ήταν με τις προηγούμενες συνθήκες ο νόμιμος διάδοχος, αφού ο αδελφός του δεν είχε γιους. Οι οπαδοί του Κάρλος θεώρησαν την "Άδεια" αυτή προϊόν αρρωστημένης σκέψης και πίεζαν προκειμένου να τον ανεβάσουν στην εξουσία, αλλά αυτός δεν ικανοποιείτο μόνο με τα λόγια.
Ο Φερδινάνδος για να απαλλαγεί από αυτόν τον έστειλε στην Πορτογαλία (Μάρτιος [[1833]]) και σε έναν μήνα τον κάλεσε πίσω να δώσει όρκο πίστης και υποταγής στην κόρη του [[Ισαβέλλα Β' της Ισπανίας|Ισαβέλλα]], πριγκίπισσα των [[Αστούριας|Αστουριών]], που την ανακήρυξε διάδοχο του, κάτι που ο Κάρλος αμέσως αρνήθηκε.
 
==Αναποτελεσματικές προσπάθειες να γίνει βασιλιάς==
αντιβασίλισσα για λογαριασμό της ανήλικης κόρης της [[Ισαβέλλα Β' της Ισπανίας|Ισαβέλλας]]. Ο εξοργισμένος Κάρλος με
δήλωση του αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς της Ισπανίας σαν '''Κάρολος Ε' ''', και ο στρατός της
Χριστίνας τον απείλησε ότι θα τον συλλάβει. Αυτός κατέφυγε τότε στην [[Πορτογαλία]] όπου κυριαρχούσε άλλος εμφύλιος, την ίδια στιγμή που στην [[Ισπανία]] οι [[καρλισμός|Καρλικές]] δυνάμεις δημιουργούσαν τις πρώτες ταραχές.
 
Όταν η πλευρά του [[Μιχαήλ Α' της Πορτογαλίας]] ηττήθηκε στην [[Πορτογαλία]] ο Κάρλος δραπέτευσε στην [[Αγγλία]]. Η Αγγλική κυβέρνηση του πρόσφερε το τεράστιο ποσό των 30.000 λιρών προκειμένου να απαρνηθεί όλα τα δικαιώματα του στον Ισπανικό και Πορτογαλικό θρόνο, που όμως αρνήθηκε χωρίς συζήτηση. Πέρασε στην [[Γαλλία]] όπου συγκέντρωσε δυνάμεις στα Ανατολικά [[Πυρηναία]].
 
Εν τω μεταξύ η νύφη του, Χριστίνα, τον αποκήρυξε από όλα τα δικαιώματα του στον Ισπανικό θρόνο ακόμα και από αυτό του ινφάντη, κάτι που επιβεβαιώθηκε και από το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας ([[1837]]).
 
==Πηγές==
{{Commonscat}}
 
* Αγγλική Wikipedia
* First Carlist WarHolt, Edgar. The Carlist Wars in Spain. Chester Springs, Pennsylvania: Dufour Editions, 1967.
 
{{Authority control}}
{{DEFAULTSORT:Μαρια Καρλος}}
 
{{Στοιχεία προσώπου
}}
 
{{DEFAULTSORT:Μαρια Καρλος Μαρια}}
[[Κατηγορία:Οίκος Βουρβόνων]]
[[Κατηγορία:Θάνατοι το 1855]]
65.179

επεξεργασίες