Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Άσθμα»

4 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 6 έτη
μ
http://el.wiktionary.org/wiki/%CE%B1%CF%83%CE%B8%CE%B5%CE%BD%CE%AE%CF%82
μ (Removing Link FA template (handled by wikidata))
μ (http://el.wiktionary.org/wiki/%CE%B1%CF%83%CE%B8%CE%B5%CE%BD%CE%AE%CF%82)
To '''άσθμα''' είναι μια κοινή [[χρόνιος (ιατρική)|χρόνια]] φλεγμονώδης [[πάθηση]] των [[βρόγχοι|αεραγωγών]] που χαρακτηρίζεται από διάφορα επαναλαμβανόμενα συμπτώματα, μεταβλητή στένωση των αεραγωγών και [[βρογχόσπασμο]].<ref name=NHLBI07p11-12>{{harvnb|NHLBI Guideline|2007|pp=11–12}}</ref> Στα συνήθη συμπτώματα περιλαμβάνονται: [[συριγμός]], [[βήχας]], αίσθημα σύσφιξης στο θώρακα και [[δύσπνοια]].<ref name=bts2009p4>{{harvnb|British Guideline|2009|p=4}}</ref>
 
Εικάζεται ότι το άσθμα προκαλείται από ένα συνδυασμό [[γενετική|γενετικών]] και περιβαλλοντικών παραγόντων.<ref name=Martinez_geneenvir>{{cite journal |author=Martinez FD |title=Genes, environments, development and asthma: a reappraisal |journal=Eur Respir J |volume=29|issue=1 |pages=179–84 |year=2007 |pmid=17197483 |doi=10.1183/09031936.00087906}}</ref> Η διάγνωσή του βασίζεται συνήθως στο χαρακτήρα των συμπτωμάτων, την απόκριση του ασθενήασθενούς στη θεραπεία με την πάροδο του χρόνου και τα αποτελέσματα της [[σπιρομέτρησης]].<ref name=lemanske>{{cite journal |author=Lemanske RF, Busse WW|title=Asthma: clinical expression and molecular mechanisms|journal=J. Allergy Clin. Immunol. |volume=125 |issue=2 Suppl 2 |pages=S95–102 |year=2010|month=February|pmid=20176271 |pmc=2853245 |doi=10.1016/j.jaci.2009.10.047 }}</ref> Η κλινική ταξινόμηση γίνεται σύμφωνα με τη συχνότητα των συμπτωμάτων, το βίαια εκπνεόμενο όγκο αέρα σε ένα δευτερόλεπτο ([[σπιρομέτρηση]]) και τη [[μέγιστη εκπνευστική ταχύτητα ροής]].<ref name=Yawn2008/> Το άσθμα ταξινομείται, επίσης, και σε [[ατοπία|ατοπικό]] (εξωγενές) ή μη ατοπικό (ενδογενές).<ref name=RobbinsCotran2010/> Η ατοπία αναφέρεται στην προδιάθεση ανάπτυξης [[υπερευαισθησίας τύπου 1]].<ref>{{cite book | title=Stedman's Medical Dictionary | publisher=Lippincott Williams and Wilkins | edition=28 | year=2005 |isbn=0-7817-3390-1 }}</ref>
 
Tα οξέα συμπτώματα αντιμετωπίζονται συνήθως με εισπνεόμενους [[βήτα-2 αδρενεργικός αγωνιστής|βήτα-2 αγωνιστές]] βραχείας δράσης (όπως τη [[σαλβουταμόλη]]) και με από του στόματος [[κορτικοστεροειδή]].<ref name=NHLBI07p214>{{harvnb|NHLBI Guideline|2007|p=214}}</ref> Σε ιδιαίτερα σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί χορήγηση [[θειικού μαγνησίου]], ενδοφλέβια χορήγηση κορτικοστεροειδών και εισαγωγή στο νοσοκομείο.<ref name=NHLBI07p373>{{harvnb|NHLBI Guideline|2007|pp=373–375}}</ref> Η εμφάνιση των συμπτωμάτων μπορεί να προληφθεί με την αποφυγή παραγόντων που τα πυροδοτούν, όπως για παράδειγμα [[αλλεργιογόνα]],<ref name="NHLBI07p169">{{harvnb|NHLBI Guideline|2007|pp=169–172}}</ref> ή [[ερεθισμός|ερεθιστικές ουσίες]] κι επίσης με την αποφυγή χρήσης εισπνεόμενων κορτικοστεροειδών.<ref name=GINA_2011_page71>{{harvnb|GINA|2011|p=71}}</ref> Ουσίες όπως οι [[αγωνιστές μακράς δράσης των βήτα-2 αδρενεργικών υποδοχέων|β-αγωνιστές μακράς δράσης]] ή οι [[ανταγωνιστές λευκοτριενίων]] μπορεί να χορηγηθούν σε συνδυασμό με εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή σε περίπτωση που τα συμπτώματα παραμένουν ανεξέλεγκτα.<ref name=GINA_2011_page33>{{harvnb|GINA|2011|p=33}}</ref> Ο επιπολασμός του άσθματος έχει αυξηθεί σημαντικά από τη δεκαετία του '70. Aπό το 2011 έχουν αναφερθεί παγκοσμίως 235–300 εκατ. κρούσματα<ref name=WHO2011/><ref name=GINA_2011_page3/> συμπεριλαμβανομένων και 250.000 περίπου θανάτων.<ref name=GINA_2011_page3>{{harvnb|GINA|2011|p=3}}</ref>
116

επεξεργασίες