Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ιερός Λόχος (1821)»

¨Εγινε εμπλουτισμός κειμένου με περισσότερες πληροφορίες και παραπομπές.
(¨Εγινε εμπλουτισμός κειμένου με περισσότερες πληροφορίες και παραπομπές.)
Στους πρώτους 120 ιερολοχίτες προστέθηκαν και άλλοι αργότερα φτάνοντας τους 400, ενώ η οργάνωση του σώματος αυτού ολοκληρώθηκε στο Τιργοβίτσι. .
 
=== Στολή<ref>{{Cite book|title = Οι άθλοι της εν Βλαχία Ελληνικής Επαναστάσεως το 1821 έτος.|last = Φωτεινός|first = Ηλίας|publisher = |year = 1846|isbn = |location = Εν Λειψία Σακσονίας.|pages = }}</ref> ===
=== Στολή ===
Οι άνδρες του Ιερού Λόχου έφεραν ομοιόμορφες στολές ευρωπαϊκού τύπου φτιαγμένες από ολόμαλλη μαύρη τσόχα. γι'αυτό και ονομάζονταν μελανοφόροι ή μαυροφόροι. Η στολή του ιερολοχίτη αποτελούνταν από χιτώνιο μακρύ που έφθανε λίγο πιο πάνω από τα γόνατα, περισκελίδα και ψηλό χωρίς γείσο κάλυμμα κεφαλής, που σύμφωνα με την περιγραφή που δίνει ο Κωνσταντίνος Ράδος<ref>{{Cite book|title = Ο Ιιερός Λόχος και η εν Δραγατσανίω Μάχη.|last = Ράδος|first = Κωνσταντίνος|publisher = Βιβλιοπωλείον Ελευθερουδάκη και Μπάρτ|year = 1919|isbn = |location = Αθήνα|pages = }}</ref> έμοιζε με το κάλυμμα των Ουσάρων. Το κάλυμμα αυτό έφερε στην κορυφή λευκό λοφίο και ψηλά, τρίχρωμο εθνόσημο με κόκκινο λευκό και κυανό χρώμα.Κάτω από αυτό μετωπικά υπήρχε νεκροκεφαλή με δύο οστά χιαστί από λευκό μέταλλο, σημαίνοντα Ελευθερία ή Θάνατος<ref>{{Cite book|title = Οι άθλοι της εν Βλαχία Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821 έτος.|last = Φωτεινός|first = Ηλίας|publisher = |year = 1846|isbn = |location = Εν Λειψία της Σακσονίας.|pages = }}</ref>. Ο ιερολοχίτης είχε για όπλο λογχοφόρο τυφέκιο ενώ έφερε χιαστί δερμάτινη ζώνη με τις παλάσκες και το γυλιό στη μέση. Το μόνο γνωστό μέχρι σήμερα κειμήλιο που προέρχεται από τη στολή των ιερολοχιτών είναι ο επενδύτης του ιερολοχίτη Κωνσταντίνου Ξενοκράτους<ref>{{Cite journal|url = |title = Ο ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΞΕΝΟΚΡΑΤΟΥΣ|last = Ζυγούρη|first = Νικολέττα|date = |journal = Τεκμήρια Ιστορίας Μονογραφίες 2011|accessdate = 2011|doi = }}</ref>, (1803-1876), ο οποίος εκτείθεται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο<ref>{{Cite web|url = http://www.nhmuseum.gr/products8.php?lang=1&wh=1&the1id=2&the2id=12&the3id=84&theid=84&open1=2&open2=12&open3=84&page=3|title = }}</ref>.
Οι άνδρες του Ιερού Λόχου ήταν πεζοί και ιππείς εφοδιασμένοι με καραμπίνες και ξιφολόγχες. Έφεραν στολές, όπως γράφει και στην ιστορία του, ο ιστορικός Φιλήμων, που αποτελούσε μίγμα ελληνικής και ευρωπαϊκής στολής, από μαύρο ύφασμα, καλούμενοι εξ αυτού μελανοφόροι ή μαυροφόροι, φέροντας επίσης στο μαύρο πηλίκιο τρίχρωμο λοφίο, (ως εθνόσημο), κάτω από το οποίο υπήρχε η φράση ''Ελευθερία ή Θάνατος'' και το σήμα της νεκροκεφαλής με χιαστί οστά σαν σύμβολο της νίκης πάνω στον θάνατο.
 
=== Σημαία ===
[[Image:YpsilantisFlag.svg|thumb|right|170px|Η Σημαία του Ιερού Λόχου]]
Η σημαία του Ιερού Λόχου ήταν τρίχρωμη, το κόκκινο συμβόλιζε τον πατριωτισμό, το λευκό την. αδελφοσύνη και το μαύρο τη θυσία. Στη μία πλευρά της σημαίας αναγραφόταν το ''ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ'' και υπήρχε στο κέντρο η εικόνα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Στην άλλη πλευρά υπήρχε η εικόνα του Φοίνικα αναγεννόμενου από τις φλόγες και αναγραφόταν ''ΕΚ ΤΗΣ ΚΟΝΕΩΣ ΜΟΥ ΑΝΑΓΕΝΝΩΜΑΙ''. Στο στρατιωτικό οργανισμό που συνέταξε ο Νικόλας Υψηλάντης στις παραγράφους ΙΑ και ΙΒ η σχετική οδηγία για τη σημαία αναφέρει: " Η Ελληνική σημαία τόσο εις τα της ξηράς στρατεύματα όσο και εις τα της θαλάσσης πρέπει να είναι κατασκευασμένη εκ τριών χρωμάτων: άσπρο, μαύρο και κόκκινο. Το άσπρο σημαίνει την αθωότητα της δικαίας ημών επιχειρήσεως κατά των τυράννων, το μαύρο το υπέρ πατρίδος και ελευθερίας θάνατον ημών και το κόκκινο την αυτεξουσιότητα του Ελληνικού λαού και την χαράν αυτού διότι πολεμεί δια την ανάστασιν της Πατρίδος"<ref>{{Cite book|title = Δοκίμιον ιστορικόν περί της Ελληνικής Επαναστάσεως|last = Φιλήμων|first = Τιμολέων|publisher = Τύποις Π. Σούτσα & Α.Κτενά|year = 1861|isbn = |location = Αθήναι|pages = σ.96}}</ref>
 
=== Οργάνωση ===
Ανώνυμος χρήστης