Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ιερός Λόχος (1821)»

Πολλαπλές παραπομπές σε μία πηγή, ελλιπής η μία πηγή
(Πολλαπλές παραπομπές σε μία πηγή, ελλιπής η μία πηγή)
 
=== Στολή ===
Οι άνδρες του Ιερού Λόχου έφεραν ομοιόμορφες στολές<ref>{{Cite book|title = Οι άθλοι της εν Βλαχία Ελληνικής Επαναστάσεως το 1821 έτος.|last = Φωτεινός|first = Ηλίας|publisher = |year = 1846|isbn = |location = Εν Λειψία Σακσονίας.|pages = }}</ref> ευρωπαϊκού τύπου φτιαγμένες από ολόμαλλη μαύρη τσόχα. γι'αυτό και ονομάζονταν μελανοφόροι ή μαυροφόροι<ref>{{citeΡάδος, book|last=Ράδου|first=Κωνσταντίνου Νσελ.|title=Ο Ιερός Λόχος και η εν Δραγατσανίω μάχη|year=1919|publisher=Πανεπιστημιακή Επιθεώρησις|location=Εν Aθήναις|pages=4|url=http://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/b/4/3/metadata-9c06b4c58050f87f6e2cfe4f6362c758_1266565861.tkl&do=110334_w.pdf&pageno=5&width=728&height=516&maxpage=11&lang=en}}</ref>. Η στολή του ιερολοχίτη αποτελούνταν από χιτώνιο μακρύ που έφθανε λίγο πιο πάνω από τα γόνατα, περισκελίδα και ψηλό χωρίς γείσο κάλυμμα κεφαλής, που σύμφωνα με την περιγραφή που δίνει ο [[Κωνσταντίνος Ράδος]]<ref>Ράδος{{Cite book|title = Ο Ιιερός Λόχος και η εν Δραγατσανίω Μάχη.|last = Ράδος|first = Κωνσταντίνος|publisher = Βιβλιοπωλείον Ελευθερουδάκη και Μπάρτ|year = 1919|isbn = |location = Αθήνα|pages = πηγή}}</ref> έμοιζε με το κάλυμμα των [[Ουσάροι|Ουσάρων]]. Το κάλυμμα αυτό έφερε στην κορυφή λευκό λοφίο και ψηλά, τρίχρωμο εθνόσημο με κόκκινο λευκό και κυανό χρώμα.Κάτω από αυτό μετωπικά υπήρχε νεκροκεφαλή με δύο οστά χιαστί από λευκό μέταλλο, σημαίνοντα Ελευθερία ή Θάνατος<ref>{{Cite book|title = Οι άθλοι της εν Βλαχία Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821 έτος.|last = Φωτεινός|first = Ηλίας|publisher = |year = 1846|isbn = |location = Εν Λειψία της Σακσονίας.|pages = }}</ref>. Ο ιερολοχίτης είχε για όπλο λογχοφόρο τυφέκιο ενώ έφερε χιαστί δερμάτινη ζώνη με τις παλάσκες και το γυλιό στη μέση. Το μόνο γνωστό μέχρι σήμερα κειμήλιο που προέρχεται από τη στολή των ιερολοχιτών είναι ο επενδύτης του ιερολοχίτη [[Κωνσταντίνος Ξενοκράτης|Κωνσταντίνου Ξενοκράτους]]<ref>{{Cite journal|url = |title = Ο ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΞΕΝΟΚΡΑΤΟΥΣ|last = Ζυγούρη|first = Νικολέττα|date = |journal = Τεκμήρια Ιστορίας Μονογραφίες 2011|accessdate = 2011|doi = }}</ref>, (1803-1876), ο οποίος εκτίθεται στο [[Εθνικό Ιστορικό Μουσείο]]<ref>{{Cite web|url = http://www.nhmuseum.gr/details2.php?lang=1&wh=1&the1id=2&the2id=12&the3id=84&theid=84&open1=2&open2=12&open3=84&thepid=661&page=3|title = Ο Επενδυτής του ιερολοχίτου}}</ref><ref name=>Ράδος>{{cite, book|last=Ράδου|first=Κωνσταντίνου Νσελ.|title=Ο Ιερός Λόχος και η εν Δραγατσανίω μάχη|year=1919|publisher=Πανεπιστημιακή Επιθεώρησις|location=Εν Aθήναις|pages=3|url=http://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/b/4/3/metadata-9c06b4c58050f87f6e2cfe4f6362c758_1266565861.tkl&do=110334_w.pdf&pageno=4&width=728&height=516&maxpage=11&lang=en}}</ref>.
 
=== Σημαία ===
Η πρώτη μεγάλη μάχη (πλην διαφόρων μικροσυμπλοκών) που επιλέγει να δώσει ο Υψηλάντης, είναι στην κωμόπολη του Δραγατσανίου, όπου είναι εγκατεστημένη ισχυρή φρουρά με ιππικό των Τούρκων. Μετά από μία τριήμερη δύσκολη πορεία κάτω από πολύ κακές καιρικές συνθήκες, ο Ιερός Λόχος θα φτάσει απέναντι από το Δραγατσάνι όπου θα στρατοπεδεύσει.
 
Την επόμενη ημέρα, [[7 Ιουνίου]] 1821, θα ξεκινήσουν οι αψιμαχίες, προτού καταφτάσει όλο το στράτευμα, με την αποτυχημένη επίθεση του ελληνικού ιππικού του [[Βασίλειος Καραβίας|Βασιλείου Καραβία]]. Ο Ιερός Λόχος, με επικεφαλής τον [[Νικόλαος Υψηλάντης|Νικόλαο Υψηλάντη]], έσπευσε προς βοήθεια με 375 αξιωματικούς και οπλίτες, αλλά η φυγή του τμήματος του [[Βασίλειος Καραβίας|Καραβία]] ανάγκασε τους Ιερολοχίτες να πολεμήσουν μόνοι τους χωρίς την υποστήριξη ιππικού. Πριν προφτάσει ο Ιερός Λόχος να σχηματίσει τετράγωνα, επιτέθηκε το τουρκικό ιππικό με αρχηγό τον Καρά Φέιζ και χώρισε το Λόχο στα δύο. Η μάχη ήταν σκληρή και αιματηρή. Οι Ιερολοχίτες πολέμησαν ηρωικά και έγραψαν μια ένδοξη σελίδα στη νεοελληνική ιστορία. Οι απώλειες ήταν σημαντικές, οι εκατόνταρχοι, ο σημαιοφόρος του Λόχου, 25 αξιωματικοί και 180 στρατιώτες έπεσαν νεκροί, ενώ 37 Ιερολοχίτες αιχμαλωτίστηκαν και στάλθηκαν στο Βουκουρέστι κι από εκεί στην Κωνσταντινούπολη, όπου αποκεφαλίστηκαν. Στη κρίσιμη στιγμή της μάχης έφτασε ο [[Γεωργάκης Ολύμπιος]]<ref>{{citeΡάδος, book|last=Ράδου|first=Κωνσταντίνου Νσελ.|title=Ο Ιερός Λόχος και η εν Δραγατσανίω μάχη|year=1919|publisher=Πανεπιστημιακή Επιθεώρησις|location=Εν Aθήναις|pages=14-16|url=}}</ref> ο οποίος διέσωσε τους υπόλοιπους, 136 συνολικά, μεταξύ των οποίων και ο αρχηγός [[Νικόλαος Υψηλάντης]] και ο υπασπιστής του Ιερού Λόχου [[Αθανάσιος Τσακάλωφ]], και τη σημαία του Λόχου από το σημείο που είχε πέσει ο σημαιοφόρος. Ο Νικόλαος Υψηλάντης σώθηκε τυχαία από έναν φιλέλληνα Γάλλο αξιωματικό, που τον ανέβασε στο άλογό του.
 
Ο [[Αλέξανδρος Κ. Υψηλάντης|Αλέξανδρος Υψηλάντης]] κατέφυγε στο Ρίμνικο, όπου συνέταξε την τελευταία διαταγή του στις 8 Ιουνίου 1821, με την οποία στιγμάτισε την προδοσία του πολιτικού και στρατιωτικού του επιτελείου και εξήρε την αυτοθυσία του Ιερού Λόχου:
 
==Πηγές==
*{{cite book|last=Ράδος|first=Κωνσταντίνος Ν.|title=Ο Ιερός Λόχος και η εν Δραγατσανίω μάχη|year=1919|publisher=Πανεπιστημιακή Επιθεώρησις|location=Εν Aθήναις|url=http://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/b/4/3/metadata-9c06b4c58050f87f6e2cfe4f6362c758_1266565861.tkl&do=110334_w.pdf&pageno=4&width=728&height=516&maxpage=11&lang=en}}
*Γ. Κορδάτου. ''Μεγάλη Ιστορία της Ελλάδας''
*Εγκυκλοπαίδεια ΠΑΠΥΡΟΣ LAROUSSE BRITANNICA