Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Παναγιώτης Καρατζάς»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Αφαίρεση κατηγορίας γέννησης πριν το 1801)
{{Άλλεςχρήσεις4||τον καλαθοσφαιριστή|Παναγιώτης Καρατζάς (Καλαθοσφαιριστής)}}<br>
 
Ο '''Παναγιώτης Καρατζάς''' ήταν([[1776]] από τους[[4 πρωτεργάτεςΣεπτεμβρίου]] της[[1821]]) εξέγερσης τηςήταν [[ΠάτραΈλληνες|Έλληνας]]ς κατάαγωνιστής τηντης [[Ελληνική Επανάσταση του 1821|επανάσταση του 1821]] και υπήρξε ένας από τους βασικότερους πρωτεργάτες της εξέγερσης της [[Πάτρα]]ς.
 
==Βιογραφία==
Γεννήθηκε το [[1776]] στην Πάτρα και το πραγματικό του όνομα ήταν Αναστασόπουλος. Από παιδί έδειξε την ανδρεία και το θάρρος του αλλά και περιφρόνηση κατά του τυρρανικού [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|Οθωμανικού καθεστώτος]] μην μπορώντας να δεχτεί ότι είναι στην υποτέλεια αυτού και συχνά τσακώνονταν με τους συνομήλικους Τούρκους. Το [[1805]] παντρεύτηκε και αργότερα απέκτησε πολυμελή οικογένεια. Το [[1809]] κυνηγημένος καταφεύγει στα [[Επτάνησα]], που βρισκόταν υπό [[Αγγλία|Αγγλική]] διοίκηση και συγκεκριμένα στην [[Ζάκυνθος|Ζάκυνθο]], όπου άσκησε το επάγγελμα του υποδηματοποιού και λίγους μήνες αργότερα κατατάσσεται στον Αγγλικό στρατό στο 3ο τάγμα Ελλήνων λεγεωνάριων. Το [[1812]] επιστρέφει στην Πάτρα και ασχολείται με το επάγγελμα του τσαγκάρη, αλλά συνεχίζει να έρχεται σε σύγκρουση με τους Τούρκους.
 
Τον Σεπτέμβριο του [[1809]] κυνηγημένος από τους Τούρκους κατέφυγε στα [[Επτάνησα]], που βρισκόταν υπό [[Αγγλία|Αγγλική]] διοίκηση και συγκεκριμένα στην [[Ζάκυνθος|Ζάκυνθο]], όπου άσκησε το επάγγελμα του υποδηματοποιού, λίγους μήνες αργότερα κατατάχτηκε στον Αγγλικό στρατό στο 3ο τάγμα των Ελλήνων λεγεωνάριων και απόκτησε πολλές στρατιωτικές γνώσεις και εμπειρία, επίσης χάρη στις ικανότητες του έλαβε το βαθμό του ανθυπολοχαγού. Το [[1812]] επέστρεψε στην Πάτρα και ασχολήθηκε με το επάγγελμα του τσαγκάρη όπως και στην Ζάκυνθο, αλλά συνέχισε να έρχεται σε σύγκρουση με τους Τούρκους.
{{Quote box
| width = 27em
| bgcolor = #c6dbf7
| align = right
|source quote = <small>'''Το δημοτικό τραγούδι για τον θάνατο του Παναγιώτη Καρατζά.'''.</small>
| quote = <br>«Τρεις περδικούλες κάθονταν στης Κούκουρης τη ράχι
<br>η μια τηράει τα πέλαγα κι άλλη κατά την Πάτρα
<br>κι η τρίτη η καλύτερη μοιρολογάει και λέει:
<br>Μάιδε στην Πάτρα φαίνεται μάιδε στο Σαραβάλι.
<br>Μας είπαν πως τον σκότωσαν μεσ’ στου Ομπλού την πόρτα».
|source = <small>'''Το δημοτικό τραγούδι για τον θάνατο του Καρατζά'''.</small>
}}
Στις [[16 Μαρτίου]] [[1821]] αρχίζει να ξεσηκώνει τους Πατρινούς κατά των Τούρκων τους οποίους τους αναγκάζει να εγκαταλείψουν την πόλη και να κλειστούν στο κάστρο και στις [[21 Μαρτίου]] σηκώνει το λάβαρο της επανάστασης. Κατά την πολιορκία της Πάτρας από τον [[Θεόδωρος Κολοκοτρώνης|Θεόδωρο Κολοκοτρώνη]], ρίχνεται πρώτος στις μάχες.
 
Πήρε μέρος σε πολλές μάχες και είχε γίνει αρκετά δημοφιλής στον λαό και αυτό προκάλεσε τον φθόνο των κοτσαμπάσηδων και κάποιων οπλαρχηγών. Επιπλέον οι αδελφοί [[Χρυσανθακόπουλοι|Κουμανιώτη]] πίστευαν ότι ο Καρατζάς σκότωσε τον αδελφό τους Σταμάτη που είχε βρεθεί χτυπημένος πισώπλατα από απροσεξία συμπολεμιστών του κατά τις συγκρούσεις με τους Τούρκους στις [[23 Μαρτίου]] 1821 στην Πάτρα. Στις [[4 Σεπτεμβρίου]] 1821, ο Θάνος Κουμανιώτης περίμενε τον Καρατζά στη [[Μονή Ομπλού]], στα νοτιοανατολικά της Πάτρας επί του ομωνύμου όρους. Μόλις ο Καρατζάς πέρασε την πύλη του μοναστηριού και ήλθεήρθε αντιμέτωπος με τον Κουμανιώτη και τους άνδρες του που ήθελαν να πάρουν εκδίκηση, άρχισε να χορεύει με τα οπίσθια του γυρισμένα προς αυτούς και γενικά να κινείται με τρόπο χλευαστικό για να τους πειράξει και να τους δείξει ότι περιφρονεί τις απειλές τους. Οι άνδρες του Κουμανιώτη οργίστηκαν κι ένας από αυτούς, ονόματι Τσαλαμηδάς, τον πυροβόλησε πισώπλατα και τον σκότωσε. Θάφτηκε εκεί και ο τάφος του υπάρχει ακόμα και σήμερα στον χώρο της μονής.
 
==Πηγές==
*''Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης'', Τόμος A΄ & Β΄, Σπυρίδων Τρικούπη, εκδόσεις Νέα Σύνορα - Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα 1993, SET ISBN 9602363703, σελίδασελ. 84
*''Ιστορία της Πόλεως Πατρών από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1921'', τόμος Β΄, Στέφανου Θωμόπουλου, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1999, ISBN 9607960092, σελίδασελ. 349
*''Πελοποννήσιοι αγωνιστές του 1821, Νικηταρά απομνημονεύματα'', [[Φώτιος Χρυσανθόπουλος|Φωτάκου]], εκδόσεις Βεργίνα, Αθήνα 1996.
 
2.058

επεξεργασίες