Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Πολιτική κρίση στην Τουρκία (2008)»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
μ
Οι εκλογές που προκηρύχθηκαν για τις [[22 Ιουλίου]] είχαν ως κεντρικό θέμα την σχέση Ισλαμιστών - Κεμαλικών, την επικείμενη εκλογή νέου προέδρου και το Κουρδικό.<ref>[http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=817486 Αντίστροφα μετράει η Τουρκία για την εκλογική αναμέτρηση της 22ας Ιουλίου], άρθρο του ιστότοπου ''in.gr''</ref> Είχε προηγηθεί η αποτυχία εκλογής του [[Αμπντουλάχ Γκιούλ]] στο προεδρικό αξίωμα τον Μάϊο του 2007. Η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, την οποία προωθούσε ο [[Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν|Ερντογάν]], αρχηγός του ΑΚΡ, αλλά και οι προοδευτικές μεταρρυθμίσεις που προανήγγειλε όξυναν το πολιτικό κλίμα. Παράλληλα οι φήμες περι πιθανής εισβολής του τουρκικού στρατού στο Ιράκ, και συγκεκριμένα στο βόρειο Ιράκ, για να βομβαρδίσουν θέσεις των Κούρδων δημιούργησε πολεμικό κλίμα λίγο πριν τις εκλογές.<ref>[http://www.ant1online.gr/World/Asia/Pages/20077/30353091-f312-4e54-b415-ee640e20a5de.aspx Πολεμικό κλίμα στην Τουρκία], άρθρο του τηλεοπτικού σταθμού ''ΑΝΤ1''</ref> Οι καταγγελίες του Ερντογάν για απειλές βουλευτών και για ύπαρξη παραστρατιωτικών οργανώσεων δημιούργησαν μεγαλύτερη ένταση. Στις [[27 Απριλίου]] οι στρατιωτικοί με τελεσίγραφο είχαν προειδοποιήσει οτι δεν θα επιτρέψουν αλλοίωση του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους απειλώντας εμμέσως για πραξικόπημα.<ref>[http://www.in.gr/NEWS/article.asp?lngEntityID=818963 Εκλογή προέδρου και Κουρδικό προτεραιότητες του Ερντογάν μετά την εκλογική νίκη], άρθρο του ιστότοπου ''in.gr''</ref>
 
Προκειμένου να προωθηθούν οι μεταρρυθμίσεις απαιτείτο τουλάχιστον τα 2/3 της τουρκικής εθνοσυνέλευσης, τα οποία το ΑΚΡ δεν κατάφερε να εξασφαλίσει, κέρδισε όμως τις εκλογές με ποσοστό 46%, γεγονός που του έδωσε μια σχετική άνεση κινήσεων.<ref>[http://www.skai.gr/master_story.php?id=54833 Νίκη Ερντογάν στις τουρκικές εκλογές], άρθρο του τηλεοπτικού σταθμού ''ΣΚΑΪ''</ref> Αντίθετα το κεμαλιστικό Ρεμπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) υπέστειυπέστη βαρειάβαριά ήττα αφού κατάφερε να συγκεντρώσει μόνο 20,79% δημιουργώντας παράλληλα ενδοκομματική κρίση αφού κεμαλικοί κύκλοι επιδίωξαν αμέσως μετά την ήττα την παραίτηση του προέδρου του κόμματος [[Ντενίζ Μπαϊκάλ]], ο οποίος τελικώς διατήρησε τα ηνία του κόμματος.<ref>[http://www.e-tipos.com/newsitem?id=5273 Γκρίνια και πιέσεις για παραίτηση Μπαϊκάλ], άρθρο της εφημερίδας ''Ελεύθερος Τύπος''</ref>
 
== Εκλογή προέδρου ==
Η πρόθεση της ηγεσίας του ΑΚΡ αλλά και του ίδιου του ΓκιούλΓκιουλ να κατέλθει ως υποψήφιος για δεύτερη φορά για τον προεδρικό θώκο επιβεβαιώθηκε τις επόμενες μέρες. Στις [[13 Ιουλίου]] το ΑΚΡ επισημοποίησε την πρότασή του, παρά τις έντονες αντιρρήσεις των κεμαλιστών στρατηγών που 17 μέρες αργότερα στις [[30 Ιουλίου]] εξέφρασαν και δημόσια την αντίρρησή τους στηρίζοντας υποψηφιότητα κεμαλιστή πολιτικού. Παρά την πλειοψηφία του ΑΚΡ στην εθνοσυνέλευση, η παρουσία άλλου κόμματος για την πραγματοποίηση της εκλογικής διαδικασίας ήταν απαραίτητη. Σε περίπτωση τρίτου γύρου το κυβερνών κόμμα διέθετε τις απαραίτητες έδρες.
 
Το άνοιγμα προς το ΑΚΡ έγινε από το κόμμα των Γκρίζων Λύκων, το οποίο δήλωσε ότι δεν θα ψηφίσει μεν τον [[Αμπντουλάχ ΓκιούλΓκιουλ]] αλλά παρ´όλα αυτά δεν θα αποχωρήσει από την όλη διαδικασία, παρέχοντας έτσι την απαραίτητη απαρτία (2/3) για την πραγματοποίηση εκλογής προέδρου. Στον πρώτο γύρο συγκέντρωσε 341 ψήφους και δεν κατάφερε να εκλεγεί αφού χρειαζόντουσαν 367 ψήφοι. Στον δεύτερο γύρο συγκέντρωσε 337 ψήφους με αποτέλεσμα να καταλήξει στον τρίτο γύρο, όπου και εξελέγη.
 
Η πρώτη δημόσια αντίδραση των στρατιωτικών στην εκλογή ΓκιούλΓκιουλ πραγματοποιήθηκε στην ορκωμοσία του από την οποία απουσίαζε η στρατιωτική ηγεσία. Στις [[10 Σεπτεμβρίου]] ο στρατηγός [[Γιασάρ Μπουγιούκανιτ]] συναντήθηκε με τον ΓκιούλΓκιουλ σε κλίμα συμφιλίωσης.
 
== Κατάργηση της μαντίλας ==
82.138

επεξεργασίες