Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Εκστρατεία της Χίου»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Η επιτροπή των Χίων έγραψε στις 12 Αυγούστου στον συμπατριώτη τους [[Κοραής|Κοραή]], ζητώντας να κινηθεί δραστικά για την εύρεση πόρων που θα εξασφάλιζαν μια εκστρατεία. Οι Xίοι στόχευαν σε μια εκστρατεία, διότι τα μέρη στα οποία θα εξακολουθούσαν να υπάρχουν πολεμικές κινήσεις, θα εντάσσονταν στο νέο ελληνικό κράτος. Η εκστρατεία της Χίου άρχισε ύστερα από προσπάθειες του [[Χιώτης|Χιώτη]] Γεώργιο [[Γεώργιος Γλαράκης|Γλαράκη]] και των προσφύγων συμπατριωτών του, της Σύρου. Ο Λουκάς [[Λουκάς Ράλλης|Ράλλης]] μιλάει για την κινητοποίηση και τον ενθουσιασμό των Χίων για την πραγματοποίηση του σκοπού.
 
Η [[Αντικυβερνητική επιτροπή|Αντικυβερνητική]] επιτροπή διέταξε στις 19 Αυγούστου του 1927 και κατόπιν αιτήσεως των Χίων τον Αρχιστράτηγο των κατά ξηρά ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων Ρίτσαρντ [[Ρίτσαρντ Τσωρτς|Τσωρτς]], να εκδώσει τις αναγκαίες διαταγές προς τον συνταγματάρχη Φαβιέρο με τη βοήθεια του τακτικού στρατού να ελευθερώσει την Χίο. Διορίστηκε τριμελής επιτροπή για να έρθει σε επαφή με τον [[Φαβιέρος|Φαβιέρο]]. Ο Φαβιέρος έμενε αδρανής στα Μέθανα, αλλά αργότερα δέχθηκε την πρόταση των Χίων και οργάνωσε άμεσα εκστρατευτικό σώμα από 600-700 τακτικούς στρατιώτες χωρισμένους σε 3 τάγματα και 4 πεδινά πυροβόλα, 6-7 βαριάς πολιορκίας, τρεις όλμους μαζί με 250 πυροβολητές με επικεφαλής τον Γάλλο λοχαγό Ζαντέρ. Το ιππικό του αποτελούταν από 2 ίλες με επικεφαλής τον Πορτογάλο ταγματάρχη [[Αντόνιο Αλμέιντα|Αλμέιδα]]. Ο Σπηλιάδης υπολογίζει 60 έφιππους, ενώ ο Γκος μιλάει για 20-30 διαθέσιμα άλογα. Οι υπόλοιποι 140 ήταν άννιποι. Στο μεταξύ είχαν στρατολογηθεί και 1000 περίπου Στερεοελλαδίτικες άτακτοι. Συμμετείχαν επίσης στην εκστρατεία και αρκετοί ένοπλοι Χιώτες. Το γαλλικό φιλελληνικό [[φιλελληνικό κομιτάτο|κομιτάτο]] προμήθευσε 3000 κιλά μπαρούτι, καθώς και 350 βόμβες.
 
Τόπος συναντήσεως όλων ορίσθηκαν τα [[Ψαρά]]. Οι Χιώτες ξεκίνησαν από την Σύρο, οι άτακτοι Ρουμελιώτες από το [[Ναύπλιο]] και ο Φαβιέρος με τους τακτικούς από τα [[Μέθανα]] στις 2 Οκτωβρίου του 1827.
 
Στις 17 Οκτωβρίου αποβιβάστηκαν όλοι στον Μαυρολιμένα. Στο νησί βρίσκονταν γύρω στους 2000 Τούρκους από τους οποίους 400 τακτικοί της φρουράς και 700-800 άτακτοι μισθοφόροι, καθώς και 150 πυροβολητές, με επικεφαλής τον [[Γιουσούφ Πασάς|Γιουσούφ]] πασά που είχε στην διάθεσή του και λίγα πολεμικά πλοία. Την άλλη μέρα, 18 Οκτωβρίου, έφτασε ο Λόρδος [[Λόρδος Κόχραν|Κόχραν]] και αποβίβασε 5 όλμους και 1000 βόμβες καθώς και μερικές άλλες προμήθειες. Τρεις ημέρες αργότερα απέπλευσε. Αυτή ήταν και η τελευταία πολεμική
πράξη του πολύπλαγκτου λόρδου. Καλά πληρωμένος αποχώρησε από το ελληνικό προσκήνιο για πάντα .
 
Στο μεταξύ οι κινήσεις του Φαβιέρου, που αποσκοπούσαν στην απελευθέρωση της Χίου, είχαν υποπέσει στην αντίληψη των ναυάρχων και των τριών Δυνάμεων. Λίγες μέρες πριν αποβιβασθούν τα ελληνικά στρατεύματα στο νησί κυκλοφόρησε μια διακοίνωση των ναυάρχων με ημερομηνία 12 Οκτωβρίου 1827. Σε αυτή την ανακοίνωση αναφέρεται ότι δεν ήθελαν να κάνουν οι Χίοι καμία επανάσταση. Η διαμαρτυρία αυτή είχε την έννοια της προλήψεως νέων ενδεχόμενων γεγονότων που θα μπορούσαν να διαταράξουν την ισορροπία των δυνάμεων ([[Αγγλία|Αγγλίας]] - [[Γαλλία|Γαλλίας]] -[[Ρωσία|Ρωσίας]]) με την Οθωμανική κυβέρνηση.
----
 
Ο Φαβιέρος δεν πτοήθηκε από την αντίδραση των ξένων δυνάμεων. Η εκστρατεία του στη Χίο ξεκίνησε από το Μαυρολίμανο. Κατευθύνθηκε προς την πόλη με το πρώτο τάγμα και έτρεψε σε φυγή τους [[Τούρκοι (έθνος)|Τούρκους]] που κλείστηκαν στο βενετσιάνικο κάστρο του νησιού. Το ίδιο βράδυ το δεύτερο τάγμα του Φαβιέρου έστησε ενέδρα και κτύπησε ένα σώμα ατάκτων στρατιωτών και μαμούρηδων (συλλεκτών φόρου [[Μαστίχα|μαστίχας]]) με επικεφαλή των Εμίν. Οι περισσότεροι Τούρκοι σκοτώθηκαν και την επόμενη ημέρα ο Σακίζ Εμίν με 20 ακόμη άνδρες παραδόθηκε. Επίσης, 120 Τουρκοαλβανοί στα βόρεια του νησιού αναγκάστηκαν να παραδοθούν.
 
Μετά από λίγες ημέρες και μετά από υπόμνημα των αιχμαλώτων η κυβέρνηση τους απελευθέρωσε. Χαρακτηριστικό είναι απόσπασμα από άρθρο της Εφημερίδας της Ελλάδος:
14

επεξεργασίες