Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κολίγος»

11 bytes αφαιρέθηκαν ,  πριν από 6 έτη
μ
 
=== 6 Μαρτίου 1910 - η εξέγερση στο Κιλελέρ ===
Στις [[6 Μαρτίου]] [[1910]] οι χωρικοί από απομακρυσμένες περιοχές συνέρρευσαν στους σταθμούς των τρένων με σκοπό να διαδηλώσουν ειρηνικά. Στο σταθμό του <u>'''[[Κιλελέρ'''</u>]] οι κολίγοι επιβιβάστηκαν στο τρένο με προορισμό τη [[Λάρισα]] χωρίς να πληρώσουν εισιτήριο και για αυτό το λόγο ζητήθηκε από τον διευθυντή των θεσσαλικών σιδηροδρόμων, κ.Πολίτη, η αποβίβασή τους. Οι αγρότες αποβιβάστηκαν χωρίς να δείξουν αντίσταση όμως ο διευθυντής μίλησε υβριστικά προς τους κολίγους με αποτέλεσμα να ακολουθήσουν αποδοκιμασίες και λιθοβολισμοί προς την αμαξοστοιχία. Η αντίδραση του διευθυντή ήταν να ζητήσει την ένοπλη αντιμετώπιση των κολίγων από τον αξιωματικό της στρατιωτικής δύναμης, ο οποίος διέταξε φαντάρους να πυροβολήσουν τους αγρότες. Οι πυροβολισμοί είχαν ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό πολλών κολίγων και τον θάνατο δύο εξ αυτών, του Αθανάσιου Νταφούλη και του Αθανάσιου Μπόκα.
[[File:Sillalitirio Kolligwn.jpg|thumb|263x263px|<ref>{{Cite book|title = ΚΙΛΕΛΕΡ|last = Καρανικόλας|first = Γεώργιος|publisher = Εκδόσεις ΓΡΑΜΜΗ|year = 1980|isbn = |location = ΑΘΗΝΑ|pages = 229}}</ref> Β. Σεμερτζίδη. Συλλαλητήριο. ‹‹Έρχονταν από τα ξημερώματα οι κολληγάδες κρατώντας κόκκινες και μαύρες σημαίες ... ››]]
Έπειτα, το τρένο συνέχισε το δρομολόγιό του. Περνώντας, όμως, από το σταθμό [[Τσουλάρ]] δεν σταμάτησε για να επιβιβαστούν οι κολίγοι που είχαν συγκεντρωθεί γα το συλλαλητήριο. Νέοι πυροβολισμοί από τους [[Εύζωνος|ευζώνους]] επιβάτες του τρένου είχαν ως αποτέλεσμα δύο ακόμα νεκρούς και δεκάδες τραυματίες.
 
Σύντομα η πληροφόρηση όσων αγροτών είχαν συγκεντρωθεί στη Λάρισα, για τις αιματοχυσίες οδήγησε σε νέες διαμαρτυρίες για μοίρασμα της γης και απόδοση δικαιοσύνης. Οι ένοπλες δυνάμεις απάντησαν με νέους πυροβολισμούς που ακολουθήθηκαν από μάχη σώμα με σώμα μεταξύ των ευζώνων και των αγροτών. Αποτέλεσμα της μάχης ήταν '''η νίκη των κολίγων'''. Ο νομάρχης, ο αστυνόμος και ο φρούραρχος της Λάρισας που παρακολουθούσαν τη μάχη συνειδητοποίησαν ότι η καταστολή της εξέγερσης των κολίγων ήταν αδύνατη. Έτσι το συλλαλητήριο έληξε, αφού εγκρίθηκε το παρακάτω ψήφισμα το οποίο γνωστοποιήθηκε στην Αθήνα, τη Βουλή και την κυβέρνηση :<ref>{{Cite web|url = https://erodotos.wordpress.com/2010/01/25/kileler/|title = Ιστορικό αφιέρωμα στις κινητοποιήσεις της αγροτιάς: 1910, η εξέγερση του Κιλελέρ|last = Πετρόπουλος|first = Γιώργος}}</ref> Σύμφωνα με το περιεχόμενό του οι αγρότες απαιτούσαν την άμεση ψήφιση του νομοσχεδίου για την απαλλοτρίωση των τσιφλικιών και τη διανομή [[των Ζαππείων κτημάτων]], την ενίσχυση του Γεωργικού Ταμείου με φόρους και εξέφρασαν τη βαθιά τους λύπη για την άδικη, από την πλευρά της Πολιτείας, επίθεση κατά του λαού, θύματα της οποίας υπήρξαν άοπλοι και λευκοί σκλάβοι της Θεσσαλίας.<ref>{{Cite book|title = «Κιλελέρ»|last = Κορδάτος|first = Γ.|publisher = Θουκυδίδης|year = |isbn = |location = |pages = 193|url = https://erodotos.wordpress.com/2010/01/25/kileler/}}</ref><ref>{{Cite book|title = «Κιλελέρ»|last = Καρανικόλας|first = Γ.|publisher = Θουκυδίδης|year = |isbn = |location = |pages = 219-220|url = https://erodotos.wordpress.com/2010/01/25/kileler/}}</ref>
 
Την εξέγερση στο Κιλελέρ, στο Τσουλάρ και τη Λάρισα, ακολούθησε σύλληψη και προφυλάκιση πολλών αγροτών. Αρκετοί αθωώθηκαν στη συνέχεια με βουλεύματα και 62 από τους διαδηλωτές δικάστηκαν και αθωώθηκαν στις 23 Ιουνίου 1910, σε μια προσπάθεια εκτόνωσης της κατάστασης.<ref name=":3">{{Cite web|url = http://www.sansimera.gr/articles/224|title = Αφιέρωμα στην εξέγερση του Κιλελέρ}}</ref> Για τα θύματα του Κιλελέρ αφιερώθηκαν ποιήματα που υμνούσαν την προσφορά των πεσόντων αγροτών ( " Στα θύματα του γεωργικού αγώνος, 27 Φεβρουαρίου εις Καρδίτσαν, 6 Μαρτίου εις Λάρισαν" ). Επίσης ο Γεωργικός Σύλλογος Φερών στις 6 Μαρτίου 1911 προσκαλώντας Σωματεία, Συλλόγους και Βουλευτές της Θεσσαλίας τέλεσε το πρώτο μνημόσυνο στον Σιδηροδρομικό σταθμό του Κιλελέρ ( εφημερίδα "Πρωία", Λάρισα 1911).
32.302

επεξεργασίες