Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μάης του '68»

Η σκληρή αντίδραση της κυβέρνησης προκάλεσε κύμα αλληλεγγύης για τους απεργούς, ενώ πολλοί γνωστοί [[Γαλλία|Γάλλοι]] τραγουδιστές και ποιητές ενστερνίστηκαν τις επαναστατικές ιδέες μετά την αποκάλυψη των αστυνομικών βιαιοτήτων. Το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα υποστήριξε απρόθυμα τους σπουδαστές, τους οποίους θεωρούσε ''τυχοδιώκτες'' και ''αναρχικούς'', και οι σημαντικότερες Αριστερές Ομοσπονδίες, η Γενική Εργατική Συνομοσπονδία (Confédération Générale du Travail) και ο Σύνδεσμος Μηχανικών κάλεσαν σε μια ημέρα γενικής απεργίας και πορείας τη Δευτέρα [[13 Μαΐου]].
 
Εκείνη την ημέρα, πάνω από ένα εκατομμύριο πολιτών βγήκε στην πορεία στους δρόμους του [[Παρίσι|Παρισιού]]. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός [[Ζωρζ Πομπιντού]] ανήγγειλε την απελευθέρωση των κρατουμένων και την επαναλειτουργία της [[ΣορβόνηΣορβόννη]]ς. Το κύμα των απεργιών εντούτοις δεν υποχώρησε, παρά το πλήθος εξοργίστηκε περισσότερο.
 
Όταν ξανάνοιξε η [[Σορβόνη]], οι σπουδαστές την κατέλαβαν και την ανακήρυξαν αυτόνομο «[[λαϊκό πανεπιστήμιο]]». Περίπου 401 λαϊκές «επιτροπές δράσης» συστάθηκαν στο [[Παρίσι]] και αλλού στις εβδομάδες που ακολούθησαν για να εκφράσουν τις διαμαρτυρίες ενάντια στην κυβέρνηση και τη [[Γαλλία|γαλλική]] κοινωνία.
55.397

επεξεργασίες