Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Εθνικό πάρκο λιμνών του Πλίτβιτσε»

μ
(+ αριθμός επισκέψεων)
 
== Ιστορία ==
Η περιοχή κατοικείται για χιλιάδες χρόνια, με πληθυσμούς όπως [[Θράκες]], [[ΙλλύριοιΙλλυριοί]], [[Κέλτες]], [[Ιάποδες]], Ρωμαίοι (για 600 χρόνια), [[Γότθοι]], Βυζαντινοί, [[Άβαροι]] και Κροάτες. Η περιοχή ανήκε στο [[βασίλειο της Κροατίας]] μέχρι το 1102, όταν προσαρτήθηκε στο [[βασίλειο της Ουγγαρίας]]. Το 1528 πέρασε στην κατοχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μέχρι που το κατέλαβε η αυτοκρατορία των Αψβούργων. Η περιοχή είχε το όνομα «Ο Κήπος του Διαβόλου», κυρίως λόγω των Κροατών στρατιωτικών οι οποίοι φρουρούσαν τα σύνορα και των θρησκευτικών προσφύγων, οι οποίοι έφευγαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι Οθωμανοί κατάφεραν για μικρά χρονικά διαστήματα να ανακατακτήσουν την περιοχή. Τον 19ο αιώνα ήταν τμήμα της Μπανοβίνας της Κροατίας, μετά της [[Γιουγκοσλαβία]]ς και τέλος, μετά το 1992, της δημοκρατίας της Κροατίας.
 
Ένας πρώτος ξενώνας κατασκευάστηκε στην αρχή της δεκαετίας του 1860 για τους ταξιδιώτες και επεκτάθηκε τα επόμενα 30 χρόνια. Το 1893, ο Γκούσταβ Γιάνετσεκ δημιούργησε την Ένωση για την Προστασία και Φροντίδα των Λιμνών του Πλίτβιτσε στη Κροατία, για την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής με την κατασκευή του πρώτου ξενοδοχείου κοντά στη λίμνη Κόζιακ το 1896, ενώ έφτιαξε μονοπάτια και θέσεις ανάπαυσης. Το 1928, θεσμοθετείται για πρώτη φορά η νομική προστασία της λίμνης, αλλά άντεξε μόνο για ένα χρόνο. Το 1948, η Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας νομοθέτησε μια ρύθμιση για τη διοίκηση των εθνικών πάρκων, και το πάρκο δημιουργήθηκε επίσημα το 1949. Το 1997, το πάρκο επεκτάθηκε ώστε να περιλαμβάνει ολόκληρη τη λεκάνη απορροής. Το πάρκο το 1979 ανακηρύχθηκε [[μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς]].
70.043

επεξεργασίες