Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Βασίλειο της Βαλένθια»

μ
clean up, αντικατέστησε: Ιάκωβος Α΄ της Αραγονίας → Ιάκωβος Α΄ της Αραγωνίας με τη χρήση AWB
μ (clean up, αντικατέστησε: Ιάκωβος Α΄ της Αραγονίας → Ιάκωβος Α΄ της Αραγωνίας με τη χρήση AWB)
 
=== Η κατάκτηση ===
Μετά την κατάκτηση των [[Βαλεαρίδες Νήσοι|Βαλεαρίδων Νήσων]], ο [[Ιάκωβος Α΄ της ΑραγονίαςΑραγωνίας|Ιάκωβος Α΄ της Αραγόνας]], ήδη από το 1225 και την συνέλευση στην Τορτόζα είχε συμφωνήσει με τους ευγενείς του Στέμματος την επέκταση προς το νότο, που τότε διοικούνταν από αδύναμους μουσουλμάνους ηγεμόνες. Χονδρικά η κατάκτηση χωρίζεται σε τρεις φάσεις:
* Η πρώτη, μεταξύ 1225 και 1232, που ξεκίνησε με την αποτυχημένη, λόγω μη συμμετοχή της αραγονικής στρατιωτικής δύναμης, πολιορκία της [[Πενίσκολα]]. Κατακτήθηκε το βόρειο τμήμα της σημερινής Βαλενθιανικής Κοινότητας και αστικοί πυρήνες όπως η Πενίσκολα, η [[Μορέλια]], ο Μποριάνα και το Άρες.
* Η δεύτερη, μεταξύ 1225 και 1232, που κατευθύνθηκε στην περιοχή γύρω από την πόλη της [[Βαλένθια]]. Ανακηρύχθηκε «σταυροφορία» από τον πάπα [[Γρηγόριος Ι΄|Γρηγόριο Ι΄]].
== Η εποχή ακμής του Βασιλείου ==
{{Κύριο|Βαλενθιανικός χρυσός αιώνας}}
Περί τα μέσα του 14ου αιώνα το Βασίλειο βρέθηκε σε μια δύσκολη κατάσταση. Η επιδημία μαύρης πανώλης είχε αποδεκατίσει τον πληθυσμό ενώ οι διάφοροι πόλεμοι με ή εναντίον του [[Στέμμα της Αραγονίας|Στέμματος]] (εναντίον της Καστίλης μεταξύ 1363 και 1364, εξέγερση της Ένωσης εναντίον των αυθαιρεσιών του βασιλιά) και η συμβίωση των τριών θρησκευτικών κοινοτήτων ήταν ιδιαίτερα ταραχώδης.
 
Αντίθετα, ο 15ος αιώνας υπήρξε η εποχή άνθησης του Βασιλείου. Η πόλη της Βαλένθια άκμασε οικονομικά και πολιτισμικά, όντας το πιο σημαντικό αστικό κέντρο του Στέμματος της Αραγόνας και ένα από τα ισχυρότερα εμπορικά κέντρα της Μεσογείου. Αυτό το γεγονός το αποδεικνύει η ίδρυση χρηματοοικονομικών θεσμών, όπως η ''Taula de canvis'', μια δημοτική τράπεζα που υποστήριζε τις εμπορικές δραστηριότητες και το [[Ανταλλακτήριο Μεταξιού της Βαλένθιας|Ανταλλακτήριο Μεταξιού της Βαλένθια]], ίσως το σημαντικότερο κέντρο οικονομικών ανταλλαγών της Μεσογείου της εποχής.
 
Όσον αφορά το εμπόριο, κύρια λιμάνια του Βασιλείου πέραν
αυτού της πρωτεύουσας που παραδοσιακά λειτούργησε μονάχα ως πύλη ανεφοδιασμού της<ref>Casey (2008): 82.</ref>, ανά περιόδους υπήρξαν το Βιναρός στο βορρά, από όπου εξάγονταν το σιτάρι της Αραγόνας και το Αλικάντε στο νότο. Το τελευταίο, είδε να αναπτύσσεται ιδιαίτερα στον 16<sup>ο</sup> και 17<sup>ο</sup> αιώνα, όταν λειτούργησε σαν κύριο λιμάνι εξαγωγών, εισαγωγών και ναυπηγίας.
 
=== Διοίκηση και η εξέγερση των Αδελφοτήτων ===
* Vicent Pitarch (2001), ''Llengua i esglèsia durant el barroc valencià'', Institut Interuniversitary de Filologia Valenciana, Edicions de l'Abadia de Montserrat, Βαρκελώνη
* James Casey (2008), ''The Kingdom of Valencia in the seventeenth century''. Α΄ έκδοση 1979. Cambridge University Press, Cambridge.{{Ενσωμάτωση κειμένου|ca|Regne de València}}
 
[[Κατηγορία:Πρώην κράτη του Στέμματος της Αραγονίας]]
105.582

επεξεργασίες